Ekkert plan, engin sleggja Illugi Gunnarsson skrifar 20. ágúst 2026 08:45 Fyrir síðustu þingkosningar sagði Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra að lækkun vaxta og verðbólgu væri pólitísk ákvörðun. Hún sagðist vera með plan og sleggju sem hún lofaði að nota til þess að negla þetta niður. Nú er ljóst að hvorki planið né sleggjan virkaði. Einnig liggur fyrir að ef lækkun vaxta og verðbólgu er einföld pólitísk ákvörðun hefur ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur tekið rangar ákvarðanir. Því er skiljanlegt að ríkisstjórnin sé búin að setja plan Kristrúnar á ís, grafa sleggjuna í jörð og leiti logandi ljósi að nýju plani. Nýja planið er að ríkisstjórnin þurfi ekki að taka pólitíska ákvörðun. Þess í stað er þjóðinni stillt upp við vegg og sagt að velja á milli Kristrúnarsleggjunnar og ESB-sleggjunnar. Þjóðin fær að ákveða það sem ríkisstjórnin getur ekki ákveðið sjálf. Ábyrgðarleysi og orðin tóm er líklega það besta sem lýsir tíð þessarar ríkisstjórnar. Miklu lofað, lítið gert og flest öðrum að kenna. Það er þörf á ríkisstjórn sem er reiðubúin til þess að taka ábyrgð. Ríkisstjórn sem setur lífskjör í forgang. Sem setur það í forgang að stuðla að lækkun verðbólgu og vaxta samhliða stöðugleika á vinnumarkaði. Ríkisstjórn sem talar ekki bara um plön heldur framkvæmir þau. Á meðan þessi verkefni bíða er ábyrgðarleysi að setja alla krafta stjórnvalda í aðildarviðræður við ESB næstu árin. Við getum nýtt atkvæðið 29. ágúst til að senda ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur skýr skilaboð um hver forgangsröðunin eigi að vera. Að hún á að setja lífskjör í forgang og standa við stóru orðin. Að nú sé tími til að hætta að tala og láta verkin gera það. Það gerum við með því að setja X við Nei. Höfundur er formaður UVG og stjórnarmeðlimur í Ung gegn ESB - aðild. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason Skoðun Misfarir í Mosfellsbæ Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Gnexit Viðreisnar Bergþór Ólason Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Smekkvísi er ekki samningsbundin Ásgeir Guðmundsson Skoðun „Nýjasta tíska, nýjasta tíska –allt innan fjárheimilda!“ Agla Þyri Kristjánsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar Skoðun Þegar íslenskt auglýsingafé leitar til erlendra tæknirisa Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Námsmat í 10. bekk skólaárið 2026-2027 Gauti Eiríksson skrifar Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Landakortið minnkar ekki þótt lögreglustjórum fækki Lárus Bjarnason skrifar Skoðun Komdu með nestispeningana Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ósýnilegt fólk og sýnileg ábyrgð Þorvaldur Óttar Guðlaugsson skrifar Skoðun Bókun 35 - þarf virkilega að breyta stjórnarskránni? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun „Ný“ markmið í grunnskólum duga ekki Þórgunnur Reykjalín Vigfúsdóttir skrifar Skoðun Pólitískt fleipur landlæknis Bjarni Freyr Guðmundsson skrifar Skoðun Ákall um samstarf – Ekki bara samtal Anton Kári Halldórsson skrifar Skoðun Hvort á ég að kenna eftir fyrirmælum aðalnámskrár eða eftir getustigi nemandans? Eyjólfur Pétur Hafstein skrifar Skoðun Myndin sem þú mátt ekki sjá Anna Laufey Stefánsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar Skoðun Áttu áttu? Lilja Rannveig Sigurgeirsdóttir skrifar Skoðun Þegar sannleikurinn þjónar ekki óttanum Helena Jónsdóttir skrifar Skoðun Peningaglýjuórar meiða íslenskan almenning -Opið bréf til Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra Örn Karlsson skrifar Skoðun Íslenskt táknmál í stefnu – en hvar eru aðgerðirnar? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Ísland sé frjálst, meðan sól gyllir haf Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Misfarir í Mosfellsbæ Sólveig Anna Jónsdóttir skrifar Skoðun Gilda lögin bara þegar okkur hentar? Sandra Hlín Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Handbók MAGA hreyfingarnar: Flood the zone with shit Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Smekkvísi er ekki samningsbundin Ásgeir Guðmundsson skrifar Skoðun „Nýjasta tíska, nýjasta tíska –allt innan fjárheimilda!“ Agla Þyri Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Reykjavík á ekki að gera allt ein Björg Magnúsdóttir skrifar Sjá meira
Fyrir síðustu þingkosningar sagði Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra að lækkun vaxta og verðbólgu væri pólitísk ákvörðun. Hún sagðist vera með plan og sleggju sem hún lofaði að nota til þess að negla þetta niður. Nú er ljóst að hvorki planið né sleggjan virkaði. Einnig liggur fyrir að ef lækkun vaxta og verðbólgu er einföld pólitísk ákvörðun hefur ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur tekið rangar ákvarðanir. Því er skiljanlegt að ríkisstjórnin sé búin að setja plan Kristrúnar á ís, grafa sleggjuna í jörð og leiti logandi ljósi að nýju plani. Nýja planið er að ríkisstjórnin þurfi ekki að taka pólitíska ákvörðun. Þess í stað er þjóðinni stillt upp við vegg og sagt að velja á milli Kristrúnarsleggjunnar og ESB-sleggjunnar. Þjóðin fær að ákveða það sem ríkisstjórnin getur ekki ákveðið sjálf. Ábyrgðarleysi og orðin tóm er líklega það besta sem lýsir tíð þessarar ríkisstjórnar. Miklu lofað, lítið gert og flest öðrum að kenna. Það er þörf á ríkisstjórn sem er reiðubúin til þess að taka ábyrgð. Ríkisstjórn sem setur lífskjör í forgang. Sem setur það í forgang að stuðla að lækkun verðbólgu og vaxta samhliða stöðugleika á vinnumarkaði. Ríkisstjórn sem talar ekki bara um plön heldur framkvæmir þau. Á meðan þessi verkefni bíða er ábyrgðarleysi að setja alla krafta stjórnvalda í aðildarviðræður við ESB næstu árin. Við getum nýtt atkvæðið 29. ágúst til að senda ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur skýr skilaboð um hver forgangsröðunin eigi að vera. Að hún á að setja lífskjör í forgang og standa við stóru orðin. Að nú sé tími til að hætta að tala og láta verkin gera það. Það gerum við með því að setja X við Nei. Höfundur er formaður UVG og stjórnarmeðlimur í Ung gegn ESB - aðild.
Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar
Skoðun Hvort á ég að kenna eftir fyrirmælum aðalnámskrár eða eftir getustigi nemandans? Eyjólfur Pétur Hafstein skrifar
Skoðun Peningaglýjuórar meiða íslenskan almenning -Opið bréf til Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra Örn Karlsson skrifar
Skoðun Íslenskt táknmál í stefnu – en hvar eru aðgerðirnar? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar