Var þetta kosningaloforðið?

Það er búið að vera skrítið að fylgjast með ríkisstjórn undanfarið. Hún var kjörin næstum eingöngu til að lækka vexti og koma á efnahagslegum stöðugleika á ný, samt er bara búið að vera gera þveröfugt. Stýrivextir, sem voru á niðurleið hafa hækkað á ný. Verðbólgan sem var á stöðugri niðurleið er aftur farin á fulla ferð og hvað er gert?

Gjaldskrár hins opinbera eru hækkaðar, embættismönnum fjölgað í stað þess að borga niður skuldir ríkisins niður í meira mæli. Það vekja upp spurningar hvað er þá verið að gera ef ekki tækla helstu kartöfluna í síðustu kosningum?

Núna er verið að fara í þjóðaratkvæðagreiðslu um inngöngu í Evrópusambandsins. Þar sem vandamálin eru enn stærri og fleiri en hérlendis. Þar er atvinnuleysi meðal ungs fólks alvarlegt vandamál. Samkvæmt nýjustu spám eru enn fleiri vandamál að myndast í fjármálum sambandsins. Stóraukin útgjöld, skuldastaða sambandsríkjanna hefur aukist gífurlega og skuldir sambandsins sjálfs einnig. Þá hafa mörg fyrirtæki flutt vegna þungs regluverks og veikri samkeppnisstöðu. Evrópusambandið stendur sjálft fyrir mörgum áskorunum og stendur á villigötum.

Ég vil að Ísland haldi áfram að vera samkeppnishæft þrátt fyrir smæð okkar. TIl þess þurfum við að halda öllum verkfærum fullvalda ríkis og nýta þau. Sama hvort það séu varnar-, viðskipta- eða hverskonar samningar. Nýta styrkleika og sérstöðu okkar, það eru stuttar boðleiðir, sveigjanleiki og raunveruleg tækifæri til þess að skapa velferð.

Því þótt stjórnmál og hagstjórn ganga ekki alltaf upp hér, þá getum við skipt því öllu út með einni kosningu. Stjórnmálamenn eru tekin til ábyrgðar og kosnir út ef þeir standa sig ekki. Meirihluti fær umboðið til að stýra kjörtímabil en ekki umboð til frambúðar.

Höfundur er (verðandi) lögfræðinemi og sat á framboðslista D-lista og óháðra í Suðurnesjabæ í nýlegum sveitarstjórnarkosningum.