Pílagrímaganga fyrir líkama og sál Sr. Arna Grétarsdóttir skrifar 13. júlí 2026 18:03 Á tímum þar sem hraði og álag einkenna daglegt líf leita sífellt fleiri leiða til að finna kyrrð, jafnvægi og innri frið. Pílagrímaganga mætir þeirri þörf. Vinsældir hins fræga Jakobsvegar sem er ein þekktasta pílagrímaleið í Evrópu hefur aldrei verið meiri og hér á landi hefur tilboðum þjóðkirkjunnar um árlegar pílagrímagöngur, göngumessur og kirkjugöngur stóraukist. Pílagrímaganga er ekki keppni um að komast sem fyrst á áfangastað heldur ferð þar sem hvert skref verður að tækifæri til bænar, íhugunar og nærveru. Gangan verður þannig andleg iðkun sem nærir líkama og sál. Dagana 16.–19. júlí næstkomandi verður gengin hin árlega pílagrímaganga frá Reynivallakirkju í Kjós að Þingvallakirkju og þaðan áfram til Skálholtsdómkirkju. Biskup Íslands mun veita fararblessun við upphaf göngu í Reynivallakirkju og slást í för með pílagrímunum. Á lokadegi göngunnar sameinast þátttakendur öðrum pílagrímum sem ganga dagleið frá Ólafsvallakirkju, og ganga allir saman síðustu skrefin inn í Skálholtsdómkirkju. Pílagrímagöngur hafa verið hluti af Skálholtshátíð í yfir tvo áratugi, en sú hátíð er haldin árlega á Þorláksmessu á sumri. Fyrir tilstuðlan dr. Péturs Péturssonar fyrrverandi rektors Skálholtsskóla var fyrsta pílagrímagangan á Skálholtshátíð gengin árið 2004. Í ár er dagskrá Skálholtshátíðar vegleg sem endranær og nær hámarki í hátíðarmessu kl.14 þann 19. júlí, þar sem pílagrímar ganga berfættir inn kirkjugólfið og taka þátt í helgihaldinu. Í pílagrímagöngum eru sjö lyklar pílagrímsins íhugaðir. Lyklarnir eru leiðarljós sem hjálpa fólki við að tileinka sér hugarfar pílagrímsins, ekki aðeins á göngunni heldur einnig í amstri hversdagsins. Lyklarnir sjö eru: frelsi, einfaldleiki, hæglæti, kyrrð, æðruleysi, samkennd og andlegur vöxtur. Þeir minna fólk á að hægja á ferðinni, sleppa taki á því sem fjötrar eða bindur, lifa einfaldara lífi, sýna náunganum umhyggju sem og sköpun allri, rækta kyrrðina, styrkja tengsl og næra trúarlífið. Þannig verður pílagrímsferðin ekki aðeins nokkurra daga ganga heldur nærir hún lífsviðhorf sem fylgir göngufólki heim. Það sem gerir pílagrímagöngu sérstaka er einmitt þetta rými til að hægja á sér. Í kyrrð náttúrunnar, í takt við eigin andardrátt og þar sem í hverju skrefi er fólgin bæn, skapast tækifæri til að leggja frá sér áhyggjur, hlusta á sjálfan sig og opna hugann fyrir Guði. Samveran og samtalið á göngunni er einlægt og uppbyggileg, en jafnframt gefst nægt svigrúm til þagnar og persónulegrar íhugunar. Margir lýsa því að þeir finni fyrir nýjum krafti, friði og von þegar ferðinni lýkur. Sumt fólk finnur huga og hjarta fyllast þakklæti og kærleika. Pílagrímagangan hefur einnig jákvæð áhrif á líkamlega heilsu. Dagleg hreyfing, ferskt loft og samvera án þess að hraði hversdagsins trufli, stuðlar að betri líðan. Líkaminn styrkist, hugurinn róast og sálin fær hvíld. Þannig sameinar gangan trú, náttúru og hreyfingu sem stuðlar þeirri endurnýjun sem pílagrímar finna sterkt fyrir. Pílagrímagangan frá Reynivallakirkju í Kjós til Skálholts er öllum opin. Sumir ganga í trú, aðrir eru leitandi eða einfaldlega þrá nokkra daga í kyrrð í góðum félagsskap. Gangan minnir á að stundum eru það einföldustu skrefin sem varða leiðina að djúpi sálarinnar og jafnframt nær Guði, náunganum og okkur sjálfum. Markmiðið er að þátttakendur snúi heim, endurnærðir með hugarfar pílagrímsins í farteskinu og finni leiðir til að láta sjö lykla pílagrímsins móta daglegt líf sitt, sér til blessunar og öðrum til heilla. Sóknarprestur í Esjuprestakalli sem leiðir pílagrímagöngu í Skálholtsdómkirkju. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Síbylja í sorginni Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Hækkun hjá Heilsu hf. Nota bene! Unnur Hrefna Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson skrifar Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir skrifar Skoðun Fangar eigin hugsana, tilfinninga og skoðana Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir skrifar Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf Ásta María H Jensen skrifar Skoðun Sjálfbær rekstur eða niðurgreiddur – hvort er lúxus, Daði? Hilmar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir skrifar Skoðun Forgangsröðun í átök eða efnahagsaðgerðir? Jón Ferdinand Estherarson skrifar Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem skrifar Skoðun Stjórnmálin verða að svara þeim sem minnst hafa Björn Snæbjörnsson skrifar Sjá meira
Á tímum þar sem hraði og álag einkenna daglegt líf leita sífellt fleiri leiða til að finna kyrrð, jafnvægi og innri frið. Pílagrímaganga mætir þeirri þörf. Vinsældir hins fræga Jakobsvegar sem er ein þekktasta pílagrímaleið í Evrópu hefur aldrei verið meiri og hér á landi hefur tilboðum þjóðkirkjunnar um árlegar pílagrímagöngur, göngumessur og kirkjugöngur stóraukist. Pílagrímaganga er ekki keppni um að komast sem fyrst á áfangastað heldur ferð þar sem hvert skref verður að tækifæri til bænar, íhugunar og nærveru. Gangan verður þannig andleg iðkun sem nærir líkama og sál. Dagana 16.–19. júlí næstkomandi verður gengin hin árlega pílagrímaganga frá Reynivallakirkju í Kjós að Þingvallakirkju og þaðan áfram til Skálholtsdómkirkju. Biskup Íslands mun veita fararblessun við upphaf göngu í Reynivallakirkju og slást í för með pílagrímunum. Á lokadegi göngunnar sameinast þátttakendur öðrum pílagrímum sem ganga dagleið frá Ólafsvallakirkju, og ganga allir saman síðustu skrefin inn í Skálholtsdómkirkju. Pílagrímagöngur hafa verið hluti af Skálholtshátíð í yfir tvo áratugi, en sú hátíð er haldin árlega á Þorláksmessu á sumri. Fyrir tilstuðlan dr. Péturs Péturssonar fyrrverandi rektors Skálholtsskóla var fyrsta pílagrímagangan á Skálholtshátíð gengin árið 2004. Í ár er dagskrá Skálholtshátíðar vegleg sem endranær og nær hámarki í hátíðarmessu kl.14 þann 19. júlí, þar sem pílagrímar ganga berfættir inn kirkjugólfið og taka þátt í helgihaldinu. Í pílagrímagöngum eru sjö lyklar pílagrímsins íhugaðir. Lyklarnir eru leiðarljós sem hjálpa fólki við að tileinka sér hugarfar pílagrímsins, ekki aðeins á göngunni heldur einnig í amstri hversdagsins. Lyklarnir sjö eru: frelsi, einfaldleiki, hæglæti, kyrrð, æðruleysi, samkennd og andlegur vöxtur. Þeir minna fólk á að hægja á ferðinni, sleppa taki á því sem fjötrar eða bindur, lifa einfaldara lífi, sýna náunganum umhyggju sem og sköpun allri, rækta kyrrðina, styrkja tengsl og næra trúarlífið. Þannig verður pílagrímsferðin ekki aðeins nokkurra daga ganga heldur nærir hún lífsviðhorf sem fylgir göngufólki heim. Það sem gerir pílagrímagöngu sérstaka er einmitt þetta rými til að hægja á sér. Í kyrrð náttúrunnar, í takt við eigin andardrátt og þar sem í hverju skrefi er fólgin bæn, skapast tækifæri til að leggja frá sér áhyggjur, hlusta á sjálfan sig og opna hugann fyrir Guði. Samveran og samtalið á göngunni er einlægt og uppbyggileg, en jafnframt gefst nægt svigrúm til þagnar og persónulegrar íhugunar. Margir lýsa því að þeir finni fyrir nýjum krafti, friði og von þegar ferðinni lýkur. Sumt fólk finnur huga og hjarta fyllast þakklæti og kærleika. Pílagrímagangan hefur einnig jákvæð áhrif á líkamlega heilsu. Dagleg hreyfing, ferskt loft og samvera án þess að hraði hversdagsins trufli, stuðlar að betri líðan. Líkaminn styrkist, hugurinn róast og sálin fær hvíld. Þannig sameinar gangan trú, náttúru og hreyfingu sem stuðlar þeirri endurnýjun sem pílagrímar finna sterkt fyrir. Pílagrímagangan frá Reynivallakirkju í Kjós til Skálholts er öllum opin. Sumir ganga í trú, aðrir eru leitandi eða einfaldlega þrá nokkra daga í kyrrð í góðum félagsskap. Gangan minnir á að stundum eru það einföldustu skrefin sem varða leiðina að djúpi sálarinnar og jafnframt nær Guði, náunganum og okkur sjálfum. Markmiðið er að þátttakendur snúi heim, endurnærðir með hugarfar pílagrímsins í farteskinu og finni leiðir til að láta sjö lykla pílagrímsins móta daglegt líf sitt, sér til blessunar og öðrum til heilla. Sóknarprestur í Esjuprestakalli sem leiðir pílagrímagöngu í Skálholtsdómkirkju.
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar
Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun