Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir Daníel Ágúst Gautason skrifar 11. júlí 2026 12:01 Þar sem skemmdarverkin sem unnin voru á kirkjutröppum Grafarvogskirkju, þegar íslenski fáninn var málaður yfir regnbogafánann, eru enn til umræðu vil ég gera það sem feðraveldið hefur kennt mér að gera svo vel; Láta þetta snúast um mig og mína hagsmuni. Því ég hef séð umræðuna vera svo oft tengda hagsmunum. Að hinsegin fánarnir séu fánar ákveðinna „hagsmunahópa“ og að sýnileiki þeirra komi einhvern veginn niður á þeim sem skilgreina sig ekki undir hinsegin regnhlífarhugtakinu. Ég hef hingað til verið að mestu leyti hvítur, gagnkynhneigður, kristinn karlmaður og sé fram á litlar breytingar á þeim vettvangi í náinni framtíð. Það þýðir að íslenskt samfélag (eða allt vestrænt samfélag eins og það leggur sig) er í raun hannað til þess að láta mér líða vel. Það er hannað til þess að ég nái sem mestum árangri, jafnvel á kostnað annarra. Samfélagið viðheldur því meðal annars með kynjabundnum launamismuni og trega til að takast á við kynbundið ofbeldi í hverri mynd sem það birtist okkur. Nú heyrist á mörgum þeirra sem haka í sömu box og ég, hvort sem það er að einhverju eða öllu leyti, að hinsegin fánarnir ættu ekki að vera jafn sýnilegir og þeir eru, að hér er um að ræða innrætingu sem hefur gengið fram yfir öll mörk, og jafnvel að þetta stuðli að útilokun og þöggun. Þar komum við inn á umræðuna um hagsmuni. Ég vil að það sé algjörlega á hreinu að það er 100% mér í hag, sem hvítur, gagnkynhneigður, kristinn karlmaður, að hinsegin fánarnir séu sýnilegir, bæði á hinum opinbera vettvangi og í einkalífinu. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að þeir stuðla að umburðarlyndi, jafnræði og kærleika. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að þeir tákna samstöðu gagnvart hópi sem á undir högg að sæta í samfélagslegri umræðu. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að erum kölluð af Guði til að vera farvegur réttlætis, sáttar og vonar. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að þeir eru tákn um að fólk sem ég elska sé velkomið eins og það er og þurfi ekki að fela sig. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að þeir geta hjálpað manneskjum að vera stolt af því sem þau eru. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að þeir kenna börnunum mínum að hver manneskja er dýrmæt og elskuð. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að kærleikurinn er mestur. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að í heimi þar sem reynt er að ala á sundrungu og afmennskun boða þeir sameiningu og upphafningu mennskunnar. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að Jesús kenndi okkur að við eigum að elska náungann líkt og við elskum okkur sjálf. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að ég vil að samlandar mínir upplifi að þau séu velkomin og örugg. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að fjölbreytileikinn er styrkur samfélagsins. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að þeir sýna hinsegin börnum að þau eru ekki ein eða óeðlileg. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að þeir eru áminning um að fylgja Gullnu reglu Jesú, að koma fram við aðra líkt og við viljum að aðrir komi fram við okkur. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að sýnileiki hinsegin samfélagsins gerir mig ekki ósýnilegan og upphafning hinsegin samfélagsins dregur mig ekki niður. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að í samfélagi þar sem hatrið og heiftin gagnvart því sem er öðruvísi getur verið svo mikil, þurfum við tákn um að við ætlum ekki að láta hatrið sigra. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að mannréttindi eru hagsmunamál allra. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að Jesús kallaði okkur til að vera ljós í heiminum. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að í samfélagi þar sem leitast er eftir vopnum til sundrungar þörfnust við tákn sameiningar. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að ég vil búa í samfélagi sem endurspeglar það besta í manneskjunni, kærleikann. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að þegar rangfærslur um hinsegin fólk eru framsettar á netmiðlum eða ræðustól Alþingis, verður ábyrgt samfélag að tala fyrir sannleikanum. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að það er samfélagi til heilla að stuðla að þekkingu og fræðslu. Hérna hef ég á mjög eigingjarnan hátt talið upp einhverjar af þeim ástæðum hvers vegna það er hagstætt fyrir mig, hvítan, gagnkynhneigðan, kristinn karlmann, að hinsegin fánarnir séu sýnilegir. Því þegar við tölum um hagsmuni getum við ekki rifið okkar eigin hagsmuni úr samhengi þess samfélags sem við lifum í. Staðreyndin er einfaldlega sú, það sem er gott fyrir hinsegin samfélagið er gott fyrir mig. En afskaplega væri það kærkomið ef það væri hægt að upphefja umræðuna úr feðraveldissvaðinu svo að við hvítu, gagnkynhneigðu, kristnu karlarnir gætu hugað að viðkvæmari hópum samfélagsins án þess að þurfa alltaf að láta umræðuna snúast um okkur sjálfa. „Ég, Drottinn, kallaði þig í réttlæti og held í hönd þína. Ég móta þig, geri þig að sáttmála fyrir þjóðirnar og að ljósi fyrir lýðina.” Höfundur er guðfræðingur Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hinsegin Íslenski fáninn Mest lesið Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Síbylja í sorginni Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Hækkun hjá Heilsu hf. Nota bene! Unnur Hrefna Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson skrifar Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir skrifar Skoðun Fangar eigin hugsana, tilfinninga og skoðana Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir skrifar Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf Ásta María H Jensen skrifar Skoðun Sjálfbær rekstur eða niðurgreiddur – hvort er lúxus, Daði? Hilmar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir skrifar Skoðun Forgangsröðun í átök eða efnahagsaðgerðir? Jón Ferdinand Estherarson skrifar Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem skrifar Skoðun Stjórnmálin verða að svara þeim sem minnst hafa Björn Snæbjörnsson skrifar Sjá meira
Þar sem skemmdarverkin sem unnin voru á kirkjutröppum Grafarvogskirkju, þegar íslenski fáninn var málaður yfir regnbogafánann, eru enn til umræðu vil ég gera það sem feðraveldið hefur kennt mér að gera svo vel; Láta þetta snúast um mig og mína hagsmuni. Því ég hef séð umræðuna vera svo oft tengda hagsmunum. Að hinsegin fánarnir séu fánar ákveðinna „hagsmunahópa“ og að sýnileiki þeirra komi einhvern veginn niður á þeim sem skilgreina sig ekki undir hinsegin regnhlífarhugtakinu. Ég hef hingað til verið að mestu leyti hvítur, gagnkynhneigður, kristinn karlmaður og sé fram á litlar breytingar á þeim vettvangi í náinni framtíð. Það þýðir að íslenskt samfélag (eða allt vestrænt samfélag eins og það leggur sig) er í raun hannað til þess að láta mér líða vel. Það er hannað til þess að ég nái sem mestum árangri, jafnvel á kostnað annarra. Samfélagið viðheldur því meðal annars með kynjabundnum launamismuni og trega til að takast á við kynbundið ofbeldi í hverri mynd sem það birtist okkur. Nú heyrist á mörgum þeirra sem haka í sömu box og ég, hvort sem það er að einhverju eða öllu leyti, að hinsegin fánarnir ættu ekki að vera jafn sýnilegir og þeir eru, að hér er um að ræða innrætingu sem hefur gengið fram yfir öll mörk, og jafnvel að þetta stuðli að útilokun og þöggun. Þar komum við inn á umræðuna um hagsmuni. Ég vil að það sé algjörlega á hreinu að það er 100% mér í hag, sem hvítur, gagnkynhneigður, kristinn karlmaður, að hinsegin fánarnir séu sýnilegir, bæði á hinum opinbera vettvangi og í einkalífinu. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að þeir stuðla að umburðarlyndi, jafnræði og kærleika. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að þeir tákna samstöðu gagnvart hópi sem á undir högg að sæta í samfélagslegri umræðu. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að erum kölluð af Guði til að vera farvegur réttlætis, sáttar og vonar. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að þeir eru tákn um að fólk sem ég elska sé velkomið eins og það er og þurfi ekki að fela sig. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að þeir geta hjálpað manneskjum að vera stolt af því sem þau eru. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að þeir kenna börnunum mínum að hver manneskja er dýrmæt og elskuð. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að kærleikurinn er mestur. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að í heimi þar sem reynt er að ala á sundrungu og afmennskun boða þeir sameiningu og upphafningu mennskunnar. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að Jesús kenndi okkur að við eigum að elska náungann líkt og við elskum okkur sjálf. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að ég vil að samlandar mínir upplifi að þau séu velkomin og örugg. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að fjölbreytileikinn er styrkur samfélagsins. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að þeir sýna hinsegin börnum að þau eru ekki ein eða óeðlileg. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að þeir eru áminning um að fylgja Gullnu reglu Jesú, að koma fram við aðra líkt og við viljum að aðrir komi fram við okkur. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að sýnileiki hinsegin samfélagsins gerir mig ekki ósýnilegan og upphafning hinsegin samfélagsins dregur mig ekki niður. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að í samfélagi þar sem hatrið og heiftin gagnvart því sem er öðruvísi getur verið svo mikil, þurfum við tákn um að við ætlum ekki að láta hatrið sigra. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að mannréttindi eru hagsmunamál allra. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að Jesús kallaði okkur til að vera ljós í heiminum. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að í samfélagi þar sem leitast er eftir vopnum til sundrungar þörfnust við tákn sameiningar. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að ég vil búa í samfélagi sem endurspeglar það besta í manneskjunni, kærleikann. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að þegar rangfærslur um hinsegin fólk eru framsettar á netmiðlum eða ræðustól Alþingis, verður ábyrgt samfélag að tala fyrir sannleikanum. Það er mér í hag að hinsegin fánar séu sýnilegir, vegna þess að það er samfélagi til heilla að stuðla að þekkingu og fræðslu. Hérna hef ég á mjög eigingjarnan hátt talið upp einhverjar af þeim ástæðum hvers vegna það er hagstætt fyrir mig, hvítan, gagnkynhneigðan, kristinn karlmann, að hinsegin fánarnir séu sýnilegir. Því þegar við tölum um hagsmuni getum við ekki rifið okkar eigin hagsmuni úr samhengi þess samfélags sem við lifum í. Staðreyndin er einfaldlega sú, það sem er gott fyrir hinsegin samfélagið er gott fyrir mig. En afskaplega væri það kærkomið ef það væri hægt að upphefja umræðuna úr feðraveldissvaðinu svo að við hvítu, gagnkynhneigðu, kristnu karlarnir gætu hugað að viðkvæmari hópum samfélagsins án þess að þurfa alltaf að láta umræðuna snúast um okkur sjálfa. „Ég, Drottinn, kallaði þig í réttlæti og held í hönd þína. Ég móta þig, geri þig að sáttmála fyrir þjóðirnar og að ljósi fyrir lýðina.” Höfundur er guðfræðingur
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar
Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun