Danir ætla að verja Grænland Arnór Sigurjónsson skrifar 8. júlí 2026 14:30 Það hefur ekki farið framhjá neinum sem fylgist með fréttum að Trump, forseti Bandaríkjanna hefur gert sjálfan sig að helsta fréttaefni leiðtogafundarins í Ankara með yfirlýsingum um óánægju með Atlantshafsbandalagið, hótunum um að draga bandarískt herlið frá Evrópu og ítrekun á ásetningi um að ná fullum yfirráðum yfir Grænlandi. Spánverjar, sem hafa verið tregafullir bandamenn fram til þessa, sæta hótunum um viðskiptabann vegna árásar Bandaríkjamanna og Ísraela á Íran þar sem Trump forseta þykir þá ekki hafa sýnt nægan stuðning við ofangreinda árás. Sem var, til að halda því til haga, ákveðin án samráðs við Evrópu eða NATO. Árás án skilgreindra markmiða sem hefur opnað ormagryfju stórfelldra hernaðarátaka í Mið-Austurlöndum sem ekki sér fyrir endann á. Og lokað Hormuz-sundi fyrir skipaumferð sem hefur haft mikil og alvarleg áhrif á efnhagslíf heimsins. Sem er miður því Atlantshafsbandalagið hefur verið samstíga í að auka eigin hernaðarmátt og varnarviðbúnað, þ.m.t. stuðning við Úkraínu sem háir tilvistarstríð gegn árásum Rússa. Yfirgangur Rússa og brot gegn fullveldi og sjálfstæði Úkraínu er öryggisógn við alla Evrópu. Ísland er þar ekki undanskilið, þó svo að margir telja landið vera utan alfaraleiðar og þar með ekki í hættu ef Rússar hafa betur gegn Úkraínu. En forseti Bandaríkjanna hefur á sinn sjálfhverfa hátt tryggt að skilaboðin frá leiðtogafundinum eru ekki samheldni og samstaða gegn þessari öryggisógn í Evrópu heldur vafi á því hvort Bandaríkin muni koma öðrum aðildarþjóðum til aðstoðar ef fimmta grein bandalagsins er virkjuð. Rússar sem fylgjast vel með leiðtogafundinum hljóta að gleðjast yfir þessu. Íslenskir stjórnmálamenn segja að það eigi ekki að skemmta skrattanum, en raunveruleikinn er sá að það er staðan í dag, því miður. Forsætisráðherra Danmerkur hefur enn á ný þurft að endurtaka fyrri yfirlýsingar um að Grænland sé ekki til sölu og bætir við að Danir munu verja Grænland ef brotið er á fullveldi ríkjasambandsins. Danskir stjórnmálamenn segja þetta vitandi það ef til hernaðarátaka kemur á milli Danmerkur og Bandaríkjanna standa þeir fyrrnefndu höllum fæti. Eigi að síður er því slegið föstu af þeirra hálfu að Danir munu taka til varna ef þörf krefur. Sama hvernig fer. Þetta er djörf yfirlýsing og ákvörðun. Geri Trump, forseti alvöru úr þeim hótunum að beita valdi til að ná yfirráðum yfir Grænlandi verður því mætt af fullri hörku af hálfu danskra stjórnvalda. Þeir munu taka til varna! Sem er ekki hægt að segja um Íslendinga eða varnarstefnu íslenskra stjórnvalda. Þó að hættumatið í þverpólitískri skýrslu Alþingis um varnir landsins sé skýrt, er niðurstaðan eftir sem áður sú að útvista alfarið öllum landvörnum til erlendra aðila, þ.e. NATO og Bandaríkjamanna. Íslendingar ætla ekki að verja eigið sjálfstæði og fullveldi. Það eiga aðrir að gera það. Það er ekkert ákall frá erlendum bandalagsþjóðum að Íslendingar komi á fót eigin varnarviðbúnaði segja sumir og telja ástæðu til að gera ekkert. En það er ekki erlendra bandalagsþjóða að segja okkur fyrir verkum. Það er okkar að ákveða hvaða landvarnir við viljum hafa í samvinnu við bandalagsþjóðir. Og á meðan Íslendingar segja pass þegar að kemur að eigin varnarviðbúnaði er sú hætta fyrir hendi að við getum ekki tekið til varna þó svo að við stöndum frammi fyrir augljósri og raunverulegri tilvistarógn. Höfundur er sérfræðingur í varnarmálum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Arnór Sigurjónsson Danmörk Hótanir Bandaríkjanna vegna Grænlands Grænland Mest lesið 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson Skoðun Halldór 24.10.26 Halldór Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Sjá meira
Það hefur ekki farið framhjá neinum sem fylgist með fréttum að Trump, forseti Bandaríkjanna hefur gert sjálfan sig að helsta fréttaefni leiðtogafundarins í Ankara með yfirlýsingum um óánægju með Atlantshafsbandalagið, hótunum um að draga bandarískt herlið frá Evrópu og ítrekun á ásetningi um að ná fullum yfirráðum yfir Grænlandi. Spánverjar, sem hafa verið tregafullir bandamenn fram til þessa, sæta hótunum um viðskiptabann vegna árásar Bandaríkjamanna og Ísraela á Íran þar sem Trump forseta þykir þá ekki hafa sýnt nægan stuðning við ofangreinda árás. Sem var, til að halda því til haga, ákveðin án samráðs við Evrópu eða NATO. Árás án skilgreindra markmiða sem hefur opnað ormagryfju stórfelldra hernaðarátaka í Mið-Austurlöndum sem ekki sér fyrir endann á. Og lokað Hormuz-sundi fyrir skipaumferð sem hefur haft mikil og alvarleg áhrif á efnhagslíf heimsins. Sem er miður því Atlantshafsbandalagið hefur verið samstíga í að auka eigin hernaðarmátt og varnarviðbúnað, þ.m.t. stuðning við Úkraínu sem háir tilvistarstríð gegn árásum Rússa. Yfirgangur Rússa og brot gegn fullveldi og sjálfstæði Úkraínu er öryggisógn við alla Evrópu. Ísland er þar ekki undanskilið, þó svo að margir telja landið vera utan alfaraleiðar og þar með ekki í hættu ef Rússar hafa betur gegn Úkraínu. En forseti Bandaríkjanna hefur á sinn sjálfhverfa hátt tryggt að skilaboðin frá leiðtogafundinum eru ekki samheldni og samstaða gegn þessari öryggisógn í Evrópu heldur vafi á því hvort Bandaríkin muni koma öðrum aðildarþjóðum til aðstoðar ef fimmta grein bandalagsins er virkjuð. Rússar sem fylgjast vel með leiðtogafundinum hljóta að gleðjast yfir þessu. Íslenskir stjórnmálamenn segja að það eigi ekki að skemmta skrattanum, en raunveruleikinn er sá að það er staðan í dag, því miður. Forsætisráðherra Danmerkur hefur enn á ný þurft að endurtaka fyrri yfirlýsingar um að Grænland sé ekki til sölu og bætir við að Danir munu verja Grænland ef brotið er á fullveldi ríkjasambandsins. Danskir stjórnmálamenn segja þetta vitandi það ef til hernaðarátaka kemur á milli Danmerkur og Bandaríkjanna standa þeir fyrrnefndu höllum fæti. Eigi að síður er því slegið föstu af þeirra hálfu að Danir munu taka til varna ef þörf krefur. Sama hvernig fer. Þetta er djörf yfirlýsing og ákvörðun. Geri Trump, forseti alvöru úr þeim hótunum að beita valdi til að ná yfirráðum yfir Grænlandi verður því mætt af fullri hörku af hálfu danskra stjórnvalda. Þeir munu taka til varna! Sem er ekki hægt að segja um Íslendinga eða varnarstefnu íslenskra stjórnvalda. Þó að hættumatið í þverpólitískri skýrslu Alþingis um varnir landsins sé skýrt, er niðurstaðan eftir sem áður sú að útvista alfarið öllum landvörnum til erlendra aðila, þ.e. NATO og Bandaríkjamanna. Íslendingar ætla ekki að verja eigið sjálfstæði og fullveldi. Það eiga aðrir að gera það. Það er ekkert ákall frá erlendum bandalagsþjóðum að Íslendingar komi á fót eigin varnarviðbúnaði segja sumir og telja ástæðu til að gera ekkert. En það er ekki erlendra bandalagsþjóða að segja okkur fyrir verkum. Það er okkar að ákveða hvaða landvarnir við viljum hafa í samvinnu við bandalagsþjóðir. Og á meðan Íslendingar segja pass þegar að kemur að eigin varnarviðbúnaði er sú hætta fyrir hendi að við getum ekki tekið til varna þó svo að við stöndum frammi fyrir augljósri og raunverulegri tilvistarógn. Höfundur er sérfræðingur í varnarmálum.
Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir Skoðun