Dómar sem eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hrauni Davíð Bergmann skrifar 30. júní 2026 10:01 Ég get hreinlega ekki orða bundist lengur. Mér finnst við vera að glata dýrmætu tækifæri og svona dómar eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hraun til framtíðar. Nýlegt dæmi um þetta má sjá í frétt Mannlífs, „Ungir menn dæmdir fyrir fjölda alvarlegra afbrota“, þar sem ungir menn sleppa með 45 daga skilorðsbundið fangelsi og frestun refsingar fyrir langan syndalista: líkamsárásir, húsbrot, eignaspjöll, vopnalagabrot og fíkniefnalagabrot. https://mannlif.is/greinar/ungir-menn-dmdir-fyrir-fjlda-alvarlegra-afbrota/ Svona drengir skeina sér á skilorðsbundnum dómum. Þarna átti ekki að hika, heldur grípa tækifærið og nýta 57. gr. almennra hegningarlaga til að skilyrða dóminn með ströngum ákvæðum. Með þessu áframhaldi framleiðum við afbrotamenn á færibandi til næstu áratuga. Svona dómar eru einfaldlega uppskrift að varanlegri áskrift að fangelsum landsins. Það er ekki að undra að almenningur sé hættur að taka mark á íslenskum dómstólum. Hvar er leiðbeiningin? Hvar er fræðslan? Fyrir þessum strákum er þetta bara saklaust „skamm, skamm, ekki gera þetta aftur“. Svona afgreiðsla er í mínum huga með öllu óskiljanleg. Þarna er algjörlega litið fram hjá hagsmunum hins almenna borgara, sem dómstólarnir eiga þó að verja. Þeir sem brotið er á vilja nefnilega iðulega gleymast, enda virðist sú lenska uppi að aumingja- og bómullarvæða gerendur. Í mínum huga er þessi dómur algjört djók sem sendir háskaleg, tvöföld skilaboð til ungra afbrotamanna. Og hvaða skilaboð eru það eiginlega? Jú, miðað við svona dóma mun Stóra-Holt – eins og nýja fangelsið á að heita – engan veginn duga í framtíðinni. Ég held að við verðum frekar að fara að kalla það Risa-Stóra-Holt ef fram heldur sem horfir. Hvað ætlum við eiginlega að berja höfðinu við steininn lengi áður en við förum að taka á þessum málaflokki af fullri alvöru og festu? Eftir hverju erum við að bíða? Öðrum hræðilegum atburði eins og þeim sem skók samfélagið á Menningarnótt hérna um árið? Við höfum hreinlega engan tíma til að bíða. Sérsveitin okkar hefur varla undan að sinna vopnuðum útköllum og það líður ekki sú vika að ekki sé frétt af hnífstungu eða alvarlegri líkamsárás. Og ég er ekki hissa, miðað við vægðina sem dómstólar sýna í málum sem þessum. Við verðum að fara að stokka þennan málaflokk upp frá grunni og það á að gera án allrar meðvirkni. Höfundur er áhugamaður um betra samfélag og með áratuga reynslu af málaflokki ungmenna í vanda. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Davíð Bergmann Mest lesið Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson Skoðun Fótbolti og þjóðarmorð eiga ekki samleið Guðrún Sif Friðriksdóttir Skoðun Þegar harður andstæðingur ESB-aðildar í Noregi skipti um skoðun Elvar Örn Arason Skoðun MBA: Meðvirkni, bómullar- og aumingjavæðing Davíð Bergmann Skoðun Halldór 18.07.2026 Halldór Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir Skoðun Bikarveiðar í búningi atvinnurekstrar Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Eru brotalamir menntakerfisins fyrst að koma upp núna? Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun Áfengi heim að dyrum? Halla Þorvaldsdóttir Skoðun Undarleg stefna í umræðunni um ESB Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Vísindaferð í Brussel eða umsókn um aðild? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Arnarnesvegur og varnaðarorð sem voru hunsuð Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Öryggisvottaðir leikvellir: Úlfur í sauðagæru Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber áfengið heim að dyrum? Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Fótbolti og þjóðarmorð eiga ekki samleið Guðrún Sif Friðriksdóttir skrifar Skoðun Bikarveiðar í búningi atvinnurekstrar Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar harður andstæðingur ESB-aðildar í Noregi skipti um skoðun Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Undarleg stefna í umræðunni um ESB Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun MBA: Meðvirkni, bómullar- og aumingjavæðing Davíð Bergmann skrifar Skoðun Börn þurfa meira en stærðfræði Aðalheiður Mjöll Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Er málflutningur SJÁ samtakanna marktækur? Birgir Finnsson skrifar Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar Skoðun Hvernig náum við til ykkar? Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Að leggja rækt við tortryggnina Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Milli gjörða og gilda býr vonin. Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Áfengi heim að dyrum? Halla Þorvaldsdóttir skrifar Skoðun Barnið vex en Fésbókin ekki Reyn Alpha Magnúsdóttir skrifar Skoðun Eru brotalamir menntakerfisins fyrst að koma upp núna? Þóranna Rósa Ólafsdóttir skrifar Skoðun Að segja „JÁ“ snýst um sanngirni og framþróun Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun „Lýðræðisveisla“ sem skaðar lýðræðið. Forsetinn er á matseðlinum Júlíus Valsson skrifar Skoðun Verðmætasköpunarhaustið? Af 1000 störfum voru 962 opinber og 38 á almenna markaðnum Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hernaðarheilkenni Heimssýnar Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Hvað þarf til að verða sjúkraliði? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Flýtum tvöföldun Vesturlandsvegar – í þágu umferðaröryggis Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun 24000 Íslendingar telja sig hafa skaðast alvarlega – af hverju er það ekki rannsakað? Jóhannes Loftsson skrifar Skoðun Sjálfbært laxeldi á Íslandi Kristján Ingimarsson skrifar Sjá meira
Ég get hreinlega ekki orða bundist lengur. Mér finnst við vera að glata dýrmætu tækifæri og svona dómar eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hraun til framtíðar. Nýlegt dæmi um þetta má sjá í frétt Mannlífs, „Ungir menn dæmdir fyrir fjölda alvarlegra afbrota“, þar sem ungir menn sleppa með 45 daga skilorðsbundið fangelsi og frestun refsingar fyrir langan syndalista: líkamsárásir, húsbrot, eignaspjöll, vopnalagabrot og fíkniefnalagabrot. https://mannlif.is/greinar/ungir-menn-dmdir-fyrir-fjlda-alvarlegra-afbrota/ Svona drengir skeina sér á skilorðsbundnum dómum. Þarna átti ekki að hika, heldur grípa tækifærið og nýta 57. gr. almennra hegningarlaga til að skilyrða dóminn með ströngum ákvæðum. Með þessu áframhaldi framleiðum við afbrotamenn á færibandi til næstu áratuga. Svona dómar eru einfaldlega uppskrift að varanlegri áskrift að fangelsum landsins. Það er ekki að undra að almenningur sé hættur að taka mark á íslenskum dómstólum. Hvar er leiðbeiningin? Hvar er fræðslan? Fyrir þessum strákum er þetta bara saklaust „skamm, skamm, ekki gera þetta aftur“. Svona afgreiðsla er í mínum huga með öllu óskiljanleg. Þarna er algjörlega litið fram hjá hagsmunum hins almenna borgara, sem dómstólarnir eiga þó að verja. Þeir sem brotið er á vilja nefnilega iðulega gleymast, enda virðist sú lenska uppi að aumingja- og bómullarvæða gerendur. Í mínum huga er þessi dómur algjört djók sem sendir háskaleg, tvöföld skilaboð til ungra afbrotamanna. Og hvaða skilaboð eru það eiginlega? Jú, miðað við svona dóma mun Stóra-Holt – eins og nýja fangelsið á að heita – engan veginn duga í framtíðinni. Ég held að við verðum frekar að fara að kalla það Risa-Stóra-Holt ef fram heldur sem horfir. Hvað ætlum við eiginlega að berja höfðinu við steininn lengi áður en við förum að taka á þessum málaflokki af fullri alvöru og festu? Eftir hverju erum við að bíða? Öðrum hræðilegum atburði eins og þeim sem skók samfélagið á Menningarnótt hérna um árið? Við höfum hreinlega engan tíma til að bíða. Sérsveitin okkar hefur varla undan að sinna vopnuðum útköllum og það líður ekki sú vika að ekki sé frétt af hnífstungu eða alvarlegri líkamsárás. Og ég er ekki hissa, miðað við vægðina sem dómstólar sýna í málum sem þessum. Við verðum að fara að stokka þennan málaflokk upp frá grunni og það á að gera án allrar meðvirkni. Höfundur er áhugamaður um betra samfélag og með áratuga reynslu af málaflokki ungmenna í vanda.
Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir Skoðun
Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar
Skoðun Verðmætasköpunarhaustið? Af 1000 störfum voru 962 opinber og 38 á almenna markaðnum Elliði Vignisson skrifar
Skoðun Flýtum tvöföldun Vesturlandsvegar – í þágu umferðaröryggis Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar
Skoðun 24000 Íslendingar telja sig hafa skaðast alvarlega – af hverju er það ekki rannsakað? Jóhannes Loftsson skrifar
Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir Skoðun