Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar 22. júní 2026 07:00 Það verður að viðurkennast að það var ansi góð tilfinning síðastliðinn föstudag þegar þingfundum Alþingis var frestað og þingið fór í sumarhlé. Bros var á vörum þingmanna sem tókust í hendur, féllust í faðma, þökkuðu fyrir samstarfið í vetur og óskuðu samstarfsfólki sínu gleðilegs sumars og öruggrar heimferðar. Þetta var talsvert önnur stemning en síðastliðið sumar, þegar þingfundum lauk um miðjan júlí eftir að forseti Alþingis þurfti að beita 71. grein þingskapa til að binda enda á umræður um veiðigjöld og ljúka þar með lengsta málþófi í sögu þingsins. Fulltrúar bæði stjórnar og stjórnarandstöðu hafa síðan þá talað opinberlega um að draga þurfi lærdóm af síðasta þingvetri og koma í veg fyrir að þannig málþóf endurtaki sig. Það græðir enginn á slíku ástandi og það bitnar á ásýnd Alþingis. Það er hagur okkar allra að Alþingi virki fyrir Ísland. Á því berum við í stjórn og stjórnarandstöðu sameiginlega ábyrgð. Í vetur má svo sannarlega segja að Alþingi hafi virkað fyrir Ísland. Ríkisstjórnin lagði fram metnaðarfulla en hófsama þingmálaskrá. Ráðherrar lögðu sig fram um að leggja mál tímanlega fram svo þingnefndir hefðu góðan tíma til að fjalla um þau. Þingnefndir unnu af metnaði og fulltrúar meiri- og minnihluta tóku virkan þátt í að betrumbæta frumvörp, þannig að góð mál yrðu enn betri, Íslandi til heilla. Afraksturinn lét ekki á sér standa. Alls voru 127 frumvörp og þingsályktanir samþykkt á þingvetrinum, sem er vel yfir meðalfjölda á venjulegum þingvetri. Gæði þingsins eru þó ekki mæld í fjölda mála einum og sér, heldur í gæðum lagasetningar og þeim áhrifum sem málin hafa á íslenskt samfélag. Það má segja að þingveturinn hafi einkennst af málum sem eiga það sameiginlegt að styrkja íslenskt samfélag. Við erum að styrkja efnahag Íslands með því að helminga halla ríkissjóðs með fyrstu fjárlögum nýrrar ríkisstjórnar og leggja í kjölfarið fram fjármálaáætlun sem markar skýra leið að hallalausum fjárlögum árið 2027 og út tímabil áætlunarinnar. Það yrðu fyrstu hallalausu fjárlögin í tæpan áratug. Ríkisstjórnin hefur einnig samþykkt mál sem leggja grunninn að viðsnúningi í rekstri með því að einfalda regluverk, ýta undir verðmætasköpun, sameina stofnanir og draga úr kostnaði. Í vetur lagði ríkisstjórnin einnig fram atvinnustefnu til ársins 2035, samgönguáætlun var samþykkt og stofnun innviðafélags sem mun leggja grunn að stórsókn í innviðafjárfestingum. Slíkar fjárfestingar styðja við atvinnulíf, verðmætasköpun og sterkara Ísland til framtíðar. Sterk þjóð stendur með fólkinu sínu. Samhliða áherslu á ábyrga efnahagsstjórn og verðmætasköpun höfum við haft húsnæðis- og velferðarmálin í forgrunni. Þar má nefna sérstakt þjóðarátak í uppbyggingu hjúkrunarheimila, að lífeyrir fylgi launaþróun, lögfestingu samnings Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks og húsnæðispakka 1 og 2 og svona mætti lengi áfram telja. Stjórnarandstaðan fékk líka í gegn góð mál í þinglokunum. Þar má nefna mál sem snúa að auknu frelsi þegar kemur að dreifingu ösku látinna ástvina, lengingu á gildistíma ökuskírteina eldra fólks og þingsályktun um að fela atvinnuráðherra að greina eignarhald erlendra aðila á jörðum á Íslandi, með sérstakri áherslu á aðgang að auðlindum. Svona á Alþingi að virka fyrir Ísland. Með samhentri ríkisstjórn sem vinnur fyrir fólkið í landinu og öflugum hópi þingmanna sem vinnur þvert á flokka af heilindum í þágu þjóðarinnar. Höfundur er þingflokksformaður Samfylkingarinnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðmundur Ari Sigurjónsson Mest lesið Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Erum við í hættu? Ólgan kringum gervigreind Marín Jónsdóttir skrifar Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht skrifar Skoðun Í sporum kindarinnar Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þurfum við að óttast gervigreind? Óttar G. Birgisson skrifar Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir skrifar Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson skrifar Skoðun Börnin eru þrautseig. Kerfið hefur brugðist grunnfærninni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Sjá meira
Það verður að viðurkennast að það var ansi góð tilfinning síðastliðinn föstudag þegar þingfundum Alþingis var frestað og þingið fór í sumarhlé. Bros var á vörum þingmanna sem tókust í hendur, féllust í faðma, þökkuðu fyrir samstarfið í vetur og óskuðu samstarfsfólki sínu gleðilegs sumars og öruggrar heimferðar. Þetta var talsvert önnur stemning en síðastliðið sumar, þegar þingfundum lauk um miðjan júlí eftir að forseti Alþingis þurfti að beita 71. grein þingskapa til að binda enda á umræður um veiðigjöld og ljúka þar með lengsta málþófi í sögu þingsins. Fulltrúar bæði stjórnar og stjórnarandstöðu hafa síðan þá talað opinberlega um að draga þurfi lærdóm af síðasta þingvetri og koma í veg fyrir að þannig málþóf endurtaki sig. Það græðir enginn á slíku ástandi og það bitnar á ásýnd Alþingis. Það er hagur okkar allra að Alþingi virki fyrir Ísland. Á því berum við í stjórn og stjórnarandstöðu sameiginlega ábyrgð. Í vetur má svo sannarlega segja að Alþingi hafi virkað fyrir Ísland. Ríkisstjórnin lagði fram metnaðarfulla en hófsama þingmálaskrá. Ráðherrar lögðu sig fram um að leggja mál tímanlega fram svo þingnefndir hefðu góðan tíma til að fjalla um þau. Þingnefndir unnu af metnaði og fulltrúar meiri- og minnihluta tóku virkan þátt í að betrumbæta frumvörp, þannig að góð mál yrðu enn betri, Íslandi til heilla. Afraksturinn lét ekki á sér standa. Alls voru 127 frumvörp og þingsályktanir samþykkt á þingvetrinum, sem er vel yfir meðalfjölda á venjulegum þingvetri. Gæði þingsins eru þó ekki mæld í fjölda mála einum og sér, heldur í gæðum lagasetningar og þeim áhrifum sem málin hafa á íslenskt samfélag. Það má segja að þingveturinn hafi einkennst af málum sem eiga það sameiginlegt að styrkja íslenskt samfélag. Við erum að styrkja efnahag Íslands með því að helminga halla ríkissjóðs með fyrstu fjárlögum nýrrar ríkisstjórnar og leggja í kjölfarið fram fjármálaáætlun sem markar skýra leið að hallalausum fjárlögum árið 2027 og út tímabil áætlunarinnar. Það yrðu fyrstu hallalausu fjárlögin í tæpan áratug. Ríkisstjórnin hefur einnig samþykkt mál sem leggja grunninn að viðsnúningi í rekstri með því að einfalda regluverk, ýta undir verðmætasköpun, sameina stofnanir og draga úr kostnaði. Í vetur lagði ríkisstjórnin einnig fram atvinnustefnu til ársins 2035, samgönguáætlun var samþykkt og stofnun innviðafélags sem mun leggja grunn að stórsókn í innviðafjárfestingum. Slíkar fjárfestingar styðja við atvinnulíf, verðmætasköpun og sterkara Ísland til framtíðar. Sterk þjóð stendur með fólkinu sínu. Samhliða áherslu á ábyrga efnahagsstjórn og verðmætasköpun höfum við haft húsnæðis- og velferðarmálin í forgrunni. Þar má nefna sérstakt þjóðarátak í uppbyggingu hjúkrunarheimila, að lífeyrir fylgi launaþróun, lögfestingu samnings Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks og húsnæðispakka 1 og 2 og svona mætti lengi áfram telja. Stjórnarandstaðan fékk líka í gegn góð mál í þinglokunum. Þar má nefna mál sem snúa að auknu frelsi þegar kemur að dreifingu ösku látinna ástvina, lengingu á gildistíma ökuskírteina eldra fólks og þingsályktun um að fela atvinnuráðherra að greina eignarhald erlendra aðila á jörðum á Íslandi, með sérstakri áherslu á aðgang að auðlindum. Svona á Alþingi að virka fyrir Ísland. Með samhentri ríkisstjórn sem vinnur fyrir fólkið í landinu og öflugum hópi þingmanna sem vinnur þvert á flokka af heilindum í þágu þjóðarinnar. Höfundur er þingflokksformaður Samfylkingarinnar.
Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar
Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar