Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar 11. júní 2026 19:31 Margir segja að Ísland þurfi ekki á Evrópusambandinu að halda. Við eigum fiskimiðin, hreina orkuna, hreint vatn og einstaka náttúru. Það er rétt. Við búum í einu besta landi heims. Við höfum byggt upp öflugt velferðarsamfélag, menntakerfi, heilbrigðisþjónustu og atvinnulíf sem hefur sýnt ótrúlega aðlögunarhæfni. En er það næg ástæða til að hafna því að skoða ný tækifæri? Atkvæðagreiðslan í ágúst snýst ekki um að ganga í Evrópusambandið. Hún snýst um hvort við eigum að halda áfram viðræðum og fá samning á borðið. Auðlindirnar fara ekki neitt Ein algengasta hræðslan í umræðunni er að Ísland muni missa yfirráð yfir auðlindum sínum. En fiskimiðin flytjast ekki úr landi. Jarðhitinn hverfur ekki. Vatnsorkan verður áfram íslensk. Hreina vatnið verður áfram íslenskt. Við eigum áfram auðlindirnar. Raunverulega spurningin er því ekki hvort við eigum þær, heldur hvort við getum nýtt þær enn betur. Ef við erum svona rík af auðlindum – af hverju eru vextirnir þá svona háir? Ef auðlindir einar og sér væru lykillinn að góðum lífskjörum ætti Ísland að vera með lægstu vexti í Evrópu. Við eigum einhver verðmætustu fiskimið heims. Við framleiðum nær alla raforku okkar með endurnýjanlegum orkugjöfum. Við búum yfir mikilli sérþekkingu á sviði sjávarútvegs, orku og nýsköpunar. Samt hafa íslensk heimili og fyrirtæki um áratugi búið við hærri vexti en til dæmis Danir. Munurinn á húsnæðisláni á Íslandi og í Danmörku getur numið tugum milljóna króna yfir lánstímann. Auðlindir eru mikilvægar. En það er augljóst að þær duga ekki einar og sér. Traust, stöðugleiki, gjaldmiðill, samkeppnishæfni og aðgangur að stærri mörkuðum skipta líka miklu máli. Framtíðin byggist á hugviti Á síðustu öld voru fiskur og orka grunnurinn að verðmætasköpun. Á þessari öld verður samkeppnishæfni þjóða sífellt meira byggð á þekkingu, rannsóknum, nýrri tækni, skapandi greinum og alþjóðlegu samstarfi. Þar hefur Ísland mikla styrkleika. Við seljum ekki bara fisk. Við seljum þekkingu. Við seljum ekki bara orku. Við seljum lausnir. Íslensk fyrirtæki hafa þróað sjávarútvegstækni, hugbúnað, heilbrigðistækni og orkuþekkingu sem vekur athygli víða um heim. 450 milljóna manna markaður er ekki ógn heldur tækifæri til að nýta og þróa þessa okkar styrkleika. Litlar þjóðir geta haft áhrif Sumir tala eins og litlar þjóðir hverfi inni í Evrópusambandinu. Raunin er að; Írland, Malta og Eistland eru áfram sjálfstæð ríki með eigin menningu, tungumál og sérstöðu. Þau hafa hins vegar nýtt samstarfið til að efla hagvöxt, rannsóknir, nýsköpun og samkeppnishæfni. Spurningin er ekki hvort Ísland sé of lítið. Spurningin er hvort við höfum sjálfstraust til að taka þátt og tryggja betur okkar hagsmuni á miklu stærri markaði. Óttumst ekki samningaborðið Sýnum sjálfstraust og segjum já við að sjá hvaða kjör Ísland getur náð í samningi. Nú þegar samningsstaða okkar er tiltölulega sterka er skynsamlegt að láta reyna á hvaða samning við getum fengið. Það er alltaf erfiðara að semja fyrir þann sem er í veikri stöðu. Ef samningurinn reynist óhagstæður getur þjóðin hafnað honum. En ef við sjáum hann aldrei munum við aldrei vita hvaða tækifæri stóðu okkur til boða. Getur okkar góða staða orðið enn betri? Ísland er eitt besta land í heimi. En saga Íslands hefur aldrei byggst á því að sitja kyrr og vona að framtíðin verði eins og fortíðin. Hún hefur byggst á hugrekki, nýsköpun og vilja til að kanna nýjar leiðir. Við eigum auðlindirnar. Við eigum þekkinguna. Við eru vel menntuð, höfum verðmæta reynslu og getu sem við skulum nýta enn betur til að styrkja framtíð Íslands. Spurningin er hvort við getum gert góða stöðu Íslands enn betri fyrir komandi kynslóðir. Það er ekki áhætta að afla upplýsinga. Áhættan felst í því að hafna þeim áður en við höfum séð þær. Höfundur er viðskiptafræðingur og áhugamaður um góða framtíð Íslands. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Þorvaldur Ingi Jónsson Mest lesið Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Misfarir í Mosfellsbæ Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir Skoðun Gnexit Viðreisnar Bergþór Ólason Skoðun Smekkvísi er ekki samningsbundin Ásgeir Guðmundsson Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson Skoðun „Nýjasta tíska, nýjasta tíska –allt innan fjárheimilda!“ Agla Þyri Kristjánsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar Skoðun Þegar íslenskt auglýsingafé leitar til erlendra tæknirisa Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Námsmat í 10. bekk skólaárið 2026-2027 Gauti Eiríksson skrifar Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Landakortið minnkar ekki þótt lögreglustjórum fækki Lárus Bjarnason skrifar Skoðun Komdu með nestispeningana Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ósýnilegt fólk og sýnileg ábyrgð Þorvaldur Óttar Guðlaugsson skrifar Skoðun Bókun 35 - þarf virkilega að breyta stjórnarskránni? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun „Ný“ markmið í grunnskólum duga ekki Þórgunnur Reykjalín Vigfúsdóttir skrifar Skoðun Pólitískt fleipur landlæknis Bjarni Freyr Guðmundsson skrifar Skoðun Ákall um samstarf – Ekki bara samtal Anton Kári Halldórsson skrifar Skoðun Hvort á ég að kenna eftir fyrirmælum aðalnámskrár eða eftir getustigi nemandans? Eyjólfur Pétur Hafstein skrifar Skoðun Myndin sem þú mátt ekki sjá Anna Laufey Stefánsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar Skoðun Áttu áttu? Lilja Rannveig Sigurgeirsdóttir skrifar Skoðun Þegar sannleikurinn þjónar ekki óttanum Helena Jónsdóttir skrifar Skoðun Peningaglýjuórar meiða íslenskan almenning -Opið bréf til Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra Örn Karlsson skrifar Skoðun Íslenskt táknmál í stefnu – en hvar eru aðgerðirnar? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Ísland sé frjálst, meðan sól gyllir haf Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Misfarir í Mosfellsbæ Sólveig Anna Jónsdóttir skrifar Skoðun Gilda lögin bara þegar okkur hentar? Sandra Hlín Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Handbók MAGA hreyfingarnar: Flood the zone with shit Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Smekkvísi er ekki samningsbundin Ásgeir Guðmundsson skrifar Skoðun „Nýjasta tíska, nýjasta tíska –allt innan fjárheimilda!“ Agla Þyri Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Reykjavík á ekki að gera allt ein Björg Magnúsdóttir skrifar Sjá meira
Margir segja að Ísland þurfi ekki á Evrópusambandinu að halda. Við eigum fiskimiðin, hreina orkuna, hreint vatn og einstaka náttúru. Það er rétt. Við búum í einu besta landi heims. Við höfum byggt upp öflugt velferðarsamfélag, menntakerfi, heilbrigðisþjónustu og atvinnulíf sem hefur sýnt ótrúlega aðlögunarhæfni. En er það næg ástæða til að hafna því að skoða ný tækifæri? Atkvæðagreiðslan í ágúst snýst ekki um að ganga í Evrópusambandið. Hún snýst um hvort við eigum að halda áfram viðræðum og fá samning á borðið. Auðlindirnar fara ekki neitt Ein algengasta hræðslan í umræðunni er að Ísland muni missa yfirráð yfir auðlindum sínum. En fiskimiðin flytjast ekki úr landi. Jarðhitinn hverfur ekki. Vatnsorkan verður áfram íslensk. Hreina vatnið verður áfram íslenskt. Við eigum áfram auðlindirnar. Raunverulega spurningin er því ekki hvort við eigum þær, heldur hvort við getum nýtt þær enn betur. Ef við erum svona rík af auðlindum – af hverju eru vextirnir þá svona háir? Ef auðlindir einar og sér væru lykillinn að góðum lífskjörum ætti Ísland að vera með lægstu vexti í Evrópu. Við eigum einhver verðmætustu fiskimið heims. Við framleiðum nær alla raforku okkar með endurnýjanlegum orkugjöfum. Við búum yfir mikilli sérþekkingu á sviði sjávarútvegs, orku og nýsköpunar. Samt hafa íslensk heimili og fyrirtæki um áratugi búið við hærri vexti en til dæmis Danir. Munurinn á húsnæðisláni á Íslandi og í Danmörku getur numið tugum milljóna króna yfir lánstímann. Auðlindir eru mikilvægar. En það er augljóst að þær duga ekki einar og sér. Traust, stöðugleiki, gjaldmiðill, samkeppnishæfni og aðgangur að stærri mörkuðum skipta líka miklu máli. Framtíðin byggist á hugviti Á síðustu öld voru fiskur og orka grunnurinn að verðmætasköpun. Á þessari öld verður samkeppnishæfni þjóða sífellt meira byggð á þekkingu, rannsóknum, nýrri tækni, skapandi greinum og alþjóðlegu samstarfi. Þar hefur Ísland mikla styrkleika. Við seljum ekki bara fisk. Við seljum þekkingu. Við seljum ekki bara orku. Við seljum lausnir. Íslensk fyrirtæki hafa þróað sjávarútvegstækni, hugbúnað, heilbrigðistækni og orkuþekkingu sem vekur athygli víða um heim. 450 milljóna manna markaður er ekki ógn heldur tækifæri til að nýta og þróa þessa okkar styrkleika. Litlar þjóðir geta haft áhrif Sumir tala eins og litlar þjóðir hverfi inni í Evrópusambandinu. Raunin er að; Írland, Malta og Eistland eru áfram sjálfstæð ríki með eigin menningu, tungumál og sérstöðu. Þau hafa hins vegar nýtt samstarfið til að efla hagvöxt, rannsóknir, nýsköpun og samkeppnishæfni. Spurningin er ekki hvort Ísland sé of lítið. Spurningin er hvort við höfum sjálfstraust til að taka þátt og tryggja betur okkar hagsmuni á miklu stærri markaði. Óttumst ekki samningaborðið Sýnum sjálfstraust og segjum já við að sjá hvaða kjör Ísland getur náð í samningi. Nú þegar samningsstaða okkar er tiltölulega sterka er skynsamlegt að láta reyna á hvaða samning við getum fengið. Það er alltaf erfiðara að semja fyrir þann sem er í veikri stöðu. Ef samningurinn reynist óhagstæður getur þjóðin hafnað honum. En ef við sjáum hann aldrei munum við aldrei vita hvaða tækifæri stóðu okkur til boða. Getur okkar góða staða orðið enn betri? Ísland er eitt besta land í heimi. En saga Íslands hefur aldrei byggst á því að sitja kyrr og vona að framtíðin verði eins og fortíðin. Hún hefur byggst á hugrekki, nýsköpun og vilja til að kanna nýjar leiðir. Við eigum auðlindirnar. Við eigum þekkinguna. Við eru vel menntuð, höfum verðmæta reynslu og getu sem við skulum nýta enn betur til að styrkja framtíð Íslands. Spurningin er hvort við getum gert góða stöðu Íslands enn betri fyrir komandi kynslóðir. Það er ekki áhætta að afla upplýsinga. Áhættan felst í því að hafna þeim áður en við höfum séð þær. Höfundur er viðskiptafræðingur og áhugamaður um góða framtíð Íslands.
Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar
Skoðun Hvort á ég að kenna eftir fyrirmælum aðalnámskrár eða eftir getustigi nemandans? Eyjólfur Pétur Hafstein skrifar
Skoðun Peningaglýjuórar meiða íslenskan almenning -Opið bréf til Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra Örn Karlsson skrifar
Skoðun Íslenskt táknmál í stefnu – en hvar eru aðgerðirnar? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar