Við viljum ekki ölmusu, við viljum fá að koma heim Dagmar Valsdóttir skrifar 11. júní 2026 07:45 Á morgun, föstudaginn 12. júní klukkan 12:00, munu Grindvíkingar og stuðningsfólk þeirra koma saman til friðsamlegra mótmæla. Við erum ekki að mótmæla vegna þess að við viljum átök. Við erum ekki að biðja um neitt sem er ómögulegt að framkvæma. Við erum ekki að biðja um ölmusu. Við erum að biðja um að stjórnvöld standi við þau loforð sem gefin voru og að hlustað sé á fólkið sem hefur lifað með afleiðingum þessara hamfara á hverjum einasta degi í rúm tvö og hálft ár. Til stjórnvalda Við skiljum að þið standið frammi fyrir erfiðum ákvörðunum. Við skiljum að enginn getur fjarlægt náttúruvá eða lofað fullkomnu öryggi. En við skiljum ekki hvernig það getur talist eðlilegt að fólk sem seldi hús sín til Þórkötlu fái eftir 31. ágúst aðeins að dvelja í þeim í 12 daga á mánuði án þess að nokkur raunveruleg lausn hafi verið kynnt samhliða. Við skiljum ekki hvernig talað var um endurkauparétt, kaupleigu, leiguleiðir og aðrar lausnir mánuðum saman en nú virðist allt í einu sem slíkt hafi aldrei staðið til. Við skiljum ekki hvernig hægt er að segja fólki hvað það megi ekki gera án þess að segja því hvaða leiðir séu í boði. Við skiljum heldur ekki hvernig um 250 manns geta búið í Grindavík allt árið um kring í öðrum eignum en þeim sem Þórkatla keypti, á meðan aðrir mega aðeins vera þar í 12 daga á mánuði. Eru þeir ekki í hættu? Er hættan mismunandi eftir því hver á húsið? Eða er fólk aðeins í hættu eftir að ákveðnum dagafjölda er náð? Þetta eru eðlilegar spurningar sem við eigum enn eftir að fá svör við. Við höfum einnig verið beðin um að virða áhættumat sem nú er verið að endurskoða vegna þess að ekki var tekið nægjanlegt tillit til allra þeirra þátta sem skipta máli. Nú eru fyrirtæki, stofnanir og hagsmunaaðilar kallaðir að borðinu til að leggja sitt af mörkum við nýtt mat. Það fögnum við. En það vekur líka spurningar. Ef fyrra matið var fullnægjandi, hvers vegna þarf nýtt? Og ef nýtt mat er nauðsynlegt, er þá ekki verið að viðurkenna að fyrra matið hafi ekki gefið rétta mynd af stöðunni? Við erum ekki að biðja um sérmeðferð. Við erum að biðja um sanngirni, skýrar lausnir og raunverulegt samtal. Til íslensku þjóðarinnar Mörg ykkar hafið spurt hvernig okkur geti dottið í hug að vilja fá húsin okkar aftur eftir að hafa selt þau. Við skiljum þá spurningu. En við erum ekki að biðja um að fá húsin okkar gefins. Við viljum kaupa þau aftur. Við viljum nýta forkaupsrétt sem kveðið er á um í samningum. Við viljum skoða kaupleigu. Við viljum skoða leiguúrræði. Við viljum einfaldlega fá raunhæfan möguleika til að snúa heim. Á meðan hefur söluferlið ekki hafist. Á meðan stendur fé þjóðarinnar bundið í eignum sem hvorki eru seldar né nýttar. Á meðan standa sum hús auð. Sum eru farin að láta á sjá. Rakaskemmdir, mygla og viðhaldsleysi aukast eftir því sem tíminn líður. Við spyrjum því hvort það sé raunverulega betra að láta hús standa tóm og skemmast en að gera þau upp, leigja þau út á sanngjörnum kjörum eða selja fólki sem vill búa í þeim. Þú þarft ekki að vera Grindvíkingur til að skilja þetta. Ímyndaðu þér að þú þyrftir að yfirgefa heimilið þitt með skömmum fyrirvara. Ímyndaðu þér að þér væru gefin loforð um lausnir sem síðan skiluðu sér aldrei og þú þyrftir að bíða mánuðum saman eftir þeim. Ímyndaðu þér að vilja kaupa heimilið þitt aftur, vera tilbúinn að greiða fyrir það og fá svo að heyra að það sé ekki í boði. Ímyndaðu þér að bíða í rúm tvö og hálft ár eftir skýrum svörum. Við óskum engum Íslendingi að lenda í þeirri stöðu sem Grindvíkingar hafa staðið frammi fyrir. Hættan er ekki bara til í Grindavík. Ísland er land náttúruafla. Þess vegna skiptir máli hvernig stjórnvöld koma fram við fólk þegar á reynir. Takið þátt í mótmælunum með okkur, hver veit hvort ykkar bæjarfélag verði næst í röðinni og þið lendið í svipuðu og við. Þá munum við standa með ykkur. Til fjölmiðla Við biðjum ykkur að mæta, hlusta og hjálpa okkur að koma rödd okkar á framfæri. Við erum ekki sérfræðingar í fjölmiðlum. Við erum fjölskyldufólk, eldri borgarar, fyrirtækjaeigendur, launafólk og börn sem hafa lifað við óvissu í langan tíma. Við viljum að fólk fái að heyra okkar hlið. Við viljum að stjórnvöld heyri okkar hlið. Við erum komin með upp fyrir kok af forræðishyggju og ákvörðunum sem teknar eru yfir höfuð okkar án þess að við fáum raunverulegt tækifæri til að hafa áhrif á eigið líf. Höfum við ekki gengið í gegnum nóg? Að lokum Mótmælin á morgun snúast ekki um reiði. Þau snúast um von. Von um að hægt sé að finna lausnir. Von um að stjórnvöld hlusti. Von um að samfélag sem hefur gengið í gegnum meira en flest önnur íslensk samfélög fái tækifæri til að standa aftur á eigin fótum. Við viljum ekki ölmusu. Við viljum ekki forréttindi. Við viljum sanngirni. Við viljum lausnir. Og við viljum að staðið sé við gefin orð. Við hvetjum alla sem vilja standa með okkur að merkja sig „Going“ á viðburðinum. Þeir sem ætla að mæta fá upplýsingar um staðsetningu mótmælanna áður en þau hefjast. https://www.facebook.com/events/1499037691356464 Höfundur er íbúi í grindavík eigandi Grindavík Guesthouse, Grindavík bike rental og Borg Studio & Café. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Grindavík Mest lesið Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir Skoðun Trillukarlinn og ESB Sigurjón Þórðarson Skoðun Gerum Ísland betra Finnur Torfi Magnússon Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson Skoðun Tjakkurinn, ljóstíran og tækifærin Dóra Magnúsdóttir Skoðun Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Trillukarlinn og ESB Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Gerum Ísland betra Finnur Torfi Magnússon skrifar Skoðun Tjakkurinn, ljóstíran og tækifærin Dóra Magnúsdóttir skrifar Skoðun Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson skrifar Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Vísindaferð í Brussel eða umsókn um aðild? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Arnarnesvegur og varnaðarorð sem voru hunsuð Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Öryggisvottaðir leikvellir: Úlfur í sauðagæru Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber áfengið heim að dyrum? Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hugsjónir og hagsmunir fara saman Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Fótbolti og þjóðarmorð eiga ekki samleið Guðrún Sif Friðriksdóttir skrifar Skoðun Bikarveiðar í búningi atvinnurekstrar Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar harður andstæðingur ESB-aðildar í Noregi skipti um skoðun Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Undarleg stefna í umræðunni um ESB Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun MBA: Meðvirkni, bómullar- og aumingjavæðing Davíð Bergmann skrifar Skoðun Börn þurfa meira en stærðfræði Aðalheiður Mjöll Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Er málflutningur SJÁ samtakanna marktækur? Birgir Finnsson skrifar Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar Skoðun Hvernig náum við til ykkar? Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Að leggja rækt við tortryggnina Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Milli gjörða og gilda býr vonin. Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Áfengi heim að dyrum? Halla Þorvaldsdóttir skrifar Sjá meira
Á morgun, föstudaginn 12. júní klukkan 12:00, munu Grindvíkingar og stuðningsfólk þeirra koma saman til friðsamlegra mótmæla. Við erum ekki að mótmæla vegna þess að við viljum átök. Við erum ekki að biðja um neitt sem er ómögulegt að framkvæma. Við erum ekki að biðja um ölmusu. Við erum að biðja um að stjórnvöld standi við þau loforð sem gefin voru og að hlustað sé á fólkið sem hefur lifað með afleiðingum þessara hamfara á hverjum einasta degi í rúm tvö og hálft ár. Til stjórnvalda Við skiljum að þið standið frammi fyrir erfiðum ákvörðunum. Við skiljum að enginn getur fjarlægt náttúruvá eða lofað fullkomnu öryggi. En við skiljum ekki hvernig það getur talist eðlilegt að fólk sem seldi hús sín til Þórkötlu fái eftir 31. ágúst aðeins að dvelja í þeim í 12 daga á mánuði án þess að nokkur raunveruleg lausn hafi verið kynnt samhliða. Við skiljum ekki hvernig talað var um endurkauparétt, kaupleigu, leiguleiðir og aðrar lausnir mánuðum saman en nú virðist allt í einu sem slíkt hafi aldrei staðið til. Við skiljum ekki hvernig hægt er að segja fólki hvað það megi ekki gera án þess að segja því hvaða leiðir séu í boði. Við skiljum heldur ekki hvernig um 250 manns geta búið í Grindavík allt árið um kring í öðrum eignum en þeim sem Þórkatla keypti, á meðan aðrir mega aðeins vera þar í 12 daga á mánuði. Eru þeir ekki í hættu? Er hættan mismunandi eftir því hver á húsið? Eða er fólk aðeins í hættu eftir að ákveðnum dagafjölda er náð? Þetta eru eðlilegar spurningar sem við eigum enn eftir að fá svör við. Við höfum einnig verið beðin um að virða áhættumat sem nú er verið að endurskoða vegna þess að ekki var tekið nægjanlegt tillit til allra þeirra þátta sem skipta máli. Nú eru fyrirtæki, stofnanir og hagsmunaaðilar kallaðir að borðinu til að leggja sitt af mörkum við nýtt mat. Það fögnum við. En það vekur líka spurningar. Ef fyrra matið var fullnægjandi, hvers vegna þarf nýtt? Og ef nýtt mat er nauðsynlegt, er þá ekki verið að viðurkenna að fyrra matið hafi ekki gefið rétta mynd af stöðunni? Við erum ekki að biðja um sérmeðferð. Við erum að biðja um sanngirni, skýrar lausnir og raunverulegt samtal. Til íslensku þjóðarinnar Mörg ykkar hafið spurt hvernig okkur geti dottið í hug að vilja fá húsin okkar aftur eftir að hafa selt þau. Við skiljum þá spurningu. En við erum ekki að biðja um að fá húsin okkar gefins. Við viljum kaupa þau aftur. Við viljum nýta forkaupsrétt sem kveðið er á um í samningum. Við viljum skoða kaupleigu. Við viljum skoða leiguúrræði. Við viljum einfaldlega fá raunhæfan möguleika til að snúa heim. Á meðan hefur söluferlið ekki hafist. Á meðan stendur fé þjóðarinnar bundið í eignum sem hvorki eru seldar né nýttar. Á meðan standa sum hús auð. Sum eru farin að láta á sjá. Rakaskemmdir, mygla og viðhaldsleysi aukast eftir því sem tíminn líður. Við spyrjum því hvort það sé raunverulega betra að láta hús standa tóm og skemmast en að gera þau upp, leigja þau út á sanngjörnum kjörum eða selja fólki sem vill búa í þeim. Þú þarft ekki að vera Grindvíkingur til að skilja þetta. Ímyndaðu þér að þú þyrftir að yfirgefa heimilið þitt með skömmum fyrirvara. Ímyndaðu þér að þér væru gefin loforð um lausnir sem síðan skiluðu sér aldrei og þú þyrftir að bíða mánuðum saman eftir þeim. Ímyndaðu þér að vilja kaupa heimilið þitt aftur, vera tilbúinn að greiða fyrir það og fá svo að heyra að það sé ekki í boði. Ímyndaðu þér að bíða í rúm tvö og hálft ár eftir skýrum svörum. Við óskum engum Íslendingi að lenda í þeirri stöðu sem Grindvíkingar hafa staðið frammi fyrir. Hættan er ekki bara til í Grindavík. Ísland er land náttúruafla. Þess vegna skiptir máli hvernig stjórnvöld koma fram við fólk þegar á reynir. Takið þátt í mótmælunum með okkur, hver veit hvort ykkar bæjarfélag verði næst í röðinni og þið lendið í svipuðu og við. Þá munum við standa með ykkur. Til fjölmiðla Við biðjum ykkur að mæta, hlusta og hjálpa okkur að koma rödd okkar á framfæri. Við erum ekki sérfræðingar í fjölmiðlum. Við erum fjölskyldufólk, eldri borgarar, fyrirtækjaeigendur, launafólk og börn sem hafa lifað við óvissu í langan tíma. Við viljum að fólk fái að heyra okkar hlið. Við viljum að stjórnvöld heyri okkar hlið. Við erum komin með upp fyrir kok af forræðishyggju og ákvörðunum sem teknar eru yfir höfuð okkar án þess að við fáum raunverulegt tækifæri til að hafa áhrif á eigið líf. Höfum við ekki gengið í gegnum nóg? Að lokum Mótmælin á morgun snúast ekki um reiði. Þau snúast um von. Von um að hægt sé að finna lausnir. Von um að stjórnvöld hlusti. Von um að samfélag sem hefur gengið í gegnum meira en flest önnur íslensk samfélög fái tækifæri til að standa aftur á eigin fótum. Við viljum ekki ölmusu. Við viljum ekki forréttindi. Við viljum sanngirni. Við viljum lausnir. Og við viljum að staðið sé við gefin orð. Við hvetjum alla sem vilja standa með okkur að merkja sig „Going“ á viðburðinum. Þeir sem ætla að mæta fá upplýsingar um staðsetningu mótmælanna áður en þau hefjast. https://www.facebook.com/events/1499037691356464 Höfundur er íbúi í grindavík eigandi Grindavík Guesthouse, Grindavík bike rental og Borg Studio & Café.
Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun
Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Auðlindastýring, aflandsfjármagn og hið asymmetríska stríð um 29. ágúst Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson skrifar
Skoðun Krónan er ekki stríðsminjar – hún er megin ástæðan fyrir hagsæld okkar Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Gjaldmiðill sem aldrei átti að verða til og þjóðin situr enn uppi með Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Hvernig gat fæðingarþjónustan orðið útundan í stærstu heilbrigðisframkvæmd Íslandssögunnar? Guðrún I. Gunnlaugsdóttir skrifar
Virðum jafnræði fólks og gerum það sem er best fyrir samfélagið í heild Gunnar Axel Axelsson Skoðun