Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir skrifar 8. júní 2026 13:02 Þegar sumarið gengur í garð breytast daglegar venjur margra fjölskyldna. Skólum lýkur, skipulagið verður frjálslegra og börn og ungmenni verja meiri tíma með vinum sínum og utan hefðbundins ramma skóla og tómstunda. Sumarið getur verið dýrmætur tími til að skapa góðar minningar, en það er einnig mikilvægt að foreldrar og samfélagið allt haldi áfram að hlúa að þeim verndandi þáttum sem stuðla að öryggi, vellíðan og heilbrigðum þroska barna og ungmenna. Á síðustu áratugum hefur Ísland vakið athygli víða um heim fyrir árangursríkt forvarnastarf sitt. Um síðustu aldamót var áfengisneysla ungmenna hér á landi meðal þeirrar mestu sem þekktist í Evrópu. Til að bregðast við þessari þróun var ráðist í víðtækt samfélagslegt átak sem síðar varð þekkt sem Íslenska forvarnamódelið. Þar var áherslan á það að efla verndandi þætti í lífi barna og ungmenna með samvinnu allra þeirra sem koma að degi þeirra. Hvað eru verndandi þættir? Verndandi þættir eru þeir þættir sem draga úr líkum á áhættuhegðun og styrkja börn í að takast á við áskoranir lífsins. Þar má nefna góð tengsl við foreldra, reglulega samveru fjölskyldunnar, þátttöku í íþróttum og skipulögðu tómstundastarfi, skýr mörk og reglur, jákvæða jafningjahópa og tilfinningu fyrir því að tilheyra samfélagi. Þegar fjölskyldur, skólar, íþróttafélög, sveitarfélög og önnur samfélagsöfl vinna saman að því að styrkja þessa þætti skapast umhverfi sem styður við heilbrigðan þroska barna. Árangurinn lét ekki á sér standa. Áfengisneysla ungmenna dróst verulega saman og Ísland varð þekkt um allan heim fyrir árangursríka nálgun sína í forvörnum. Þessi árangur varð ekki til af sjálfu sér heldur vegna þess að samfélagið sameinaðist um það markmið að styrkja uppeldis- og verndarumhverfi barna. Verndum og styðjum Árangurinn sem við höfum náð og verið stolt yfir er ekki sjálfgefin og því er mikilvægt að missa ekki dampinn. Áfengisneysla ungmenna eykst gjarnan yfir sumarmánuðina. Sérstaklega á þetta við um ungmenni sem eru að ljúka grunnskóla og hefja nám í framhaldsskóla eða þau sem eru á framhaldskólaaldri. Á þessum tímamótum eiga sumir foreldrar það til að slaka á þeim mörkum sem áður hafa verið sett og jafnvel líta svo á að það sé eðlilegt að ungmenni prófi áfengi. En það er mikilvægt að segja það skýrt: Áfengisneysla barna og ungmenna er hvorki eðlilegur né æskilegur hluti af uppvexti þeirra. Því lengur sem þau bíða með neyslu áfengis því betra.Samkvæmt íslenskum lögum er aldurstakmark fyrir kaup á áfengi 20 ár og óheimilt er að útvega ungmennum áfengi. Foreldrar ættu ekki að hjálpa börnum sínum að brjóta lögin með því að kaupa áfengi fyrir þau eða samþykkja neyslu þeirra. Ástæðurnar eru ekki eingöngu lagalegar. Heilinn heldur áfram að þroskast langt fram eftir unglingsárum og fram á þriðja áratug ævinnar. Áfengisneysla á þessum mikilvæga tíma í þroskaferlinu getur haft neikvæð áhrif á heilastarfsemi, nám, dómgreind og tilfinningaþroska. Ungt fólk þarf svigrúm til að þroskast við sem bestar aðstæður og áfengisneysla getur truflað það ferli. Áfengiskaup eru ekki verndandi þáttur Það er algengur misskilningur að foreldrar haldi að þeir séu að vernda ungmenni sín með því að kaupa fyrir þau áfengi, því þá viti þau hvað og hve mikið þau eru að drekka. Þó sýna rannsóknir að sú leið skilar ekki þeim árangri sem vonast er eftir. Þvert á móti benda niðurstöður til þess að ungmenni sem fá áfengi frá foreldrum sínum drekki meira, oftar og hefji reglulega áfengisneyslu fyrr en jafnaldrar þeirra. Þegar foreldrar útvega áfengi eru þau að senda þau skilaboð að neyslan sé samþykkt eða eðlileg. Ábyrgð foreldra felst ekki í að útvega áfengi heldur að vernda börn sín, styðja þau og hjálpa þeim að taka heilbrigðar og skynsamlegar ákvarðanir. Það felur meðal annars í sér að setja skýr mörk, fylgjast með því hvar börnin eru og með hverjum þau eru, sýna áhuga á lífi þeirra og eiga regluleg og opinská samskipti við þau. Líka þegar þau eldast Sterk tengsl og samvera eru verndandi þættir Sterk tengsl milli foreldra og barna eru meðal öflugustu verndandi þáttanna sem til eru. Samvera skiptir máli, hvort sem hún felst í sameiginlegum máltíðum, ferðalögum, gönguferðum, íþróttaiðkun eða einfaldlega samtölum um daglegt líf. Þegar börn upplifa áhuga, stuðning og nærveru foreldra sinna eru þau betur í stakk búin til að takast á við áskoranir og þrýsting frá umhverfinu. Líka þegar þau eldast. Börn þurfa á foreldrum sínum að halda, jafnvel þótt þau sýni það ekki alltaf. Þau þurfa mörk, leiðsögn og stuðning. Þess vegna er mikilvægt að foreldrar haldi áfram að vera virkir þátttakendur í lífi barna sinna, líka þegar þau eldast. Nú þegar sumarið er fram undan er því tilefni til að minna okkur á hvað skiptir mestu máli. Við getum öll stuðlað að sterkari verndandi þáttum í lífi barna og ungmenna með því að verja tíma með þeim, sýna þeim áhuga, setja skýr mörk og vera góðar fyrirmyndir. Með því leggjum við okkar af mörkum til að skapa öruggt umhverfi þar sem börn og ungmenni geta dafnað og blómstrað. Höfundur er sérfræðingur í foreldrasamstarfi og forvörnum hjá Heimili og skóla – Landsamtökum foreldra. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Síbylja í sorginni Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Hækkun hjá Heilsu hf. Nota bene! Unnur Hrefna Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson skrifar Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir skrifar Skoðun Fangar eigin hugsana, tilfinninga og skoðana Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir skrifar Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf Ásta María H Jensen skrifar Skoðun Sjálfbær rekstur eða niðurgreiddur – hvort er lúxus, Daði? Hilmar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir skrifar Skoðun Forgangsröðun í átök eða efnahagsaðgerðir? Jón Ferdinand Estherarson skrifar Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem skrifar Skoðun Stjórnmálin verða að svara þeim sem minnst hafa Björn Snæbjörnsson skrifar Sjá meira
Þegar sumarið gengur í garð breytast daglegar venjur margra fjölskyldna. Skólum lýkur, skipulagið verður frjálslegra og börn og ungmenni verja meiri tíma með vinum sínum og utan hefðbundins ramma skóla og tómstunda. Sumarið getur verið dýrmætur tími til að skapa góðar minningar, en það er einnig mikilvægt að foreldrar og samfélagið allt haldi áfram að hlúa að þeim verndandi þáttum sem stuðla að öryggi, vellíðan og heilbrigðum þroska barna og ungmenna. Á síðustu áratugum hefur Ísland vakið athygli víða um heim fyrir árangursríkt forvarnastarf sitt. Um síðustu aldamót var áfengisneysla ungmenna hér á landi meðal þeirrar mestu sem þekktist í Evrópu. Til að bregðast við þessari þróun var ráðist í víðtækt samfélagslegt átak sem síðar varð þekkt sem Íslenska forvarnamódelið. Þar var áherslan á það að efla verndandi þætti í lífi barna og ungmenna með samvinnu allra þeirra sem koma að degi þeirra. Hvað eru verndandi þættir? Verndandi þættir eru þeir þættir sem draga úr líkum á áhættuhegðun og styrkja börn í að takast á við áskoranir lífsins. Þar má nefna góð tengsl við foreldra, reglulega samveru fjölskyldunnar, þátttöku í íþróttum og skipulögðu tómstundastarfi, skýr mörk og reglur, jákvæða jafningjahópa og tilfinningu fyrir því að tilheyra samfélagi. Þegar fjölskyldur, skólar, íþróttafélög, sveitarfélög og önnur samfélagsöfl vinna saman að því að styrkja þessa þætti skapast umhverfi sem styður við heilbrigðan þroska barna. Árangurinn lét ekki á sér standa. Áfengisneysla ungmenna dróst verulega saman og Ísland varð þekkt um allan heim fyrir árangursríka nálgun sína í forvörnum. Þessi árangur varð ekki til af sjálfu sér heldur vegna þess að samfélagið sameinaðist um það markmið að styrkja uppeldis- og verndarumhverfi barna. Verndum og styðjum Árangurinn sem við höfum náð og verið stolt yfir er ekki sjálfgefin og því er mikilvægt að missa ekki dampinn. Áfengisneysla ungmenna eykst gjarnan yfir sumarmánuðina. Sérstaklega á þetta við um ungmenni sem eru að ljúka grunnskóla og hefja nám í framhaldsskóla eða þau sem eru á framhaldskólaaldri. Á þessum tímamótum eiga sumir foreldrar það til að slaka á þeim mörkum sem áður hafa verið sett og jafnvel líta svo á að það sé eðlilegt að ungmenni prófi áfengi. En það er mikilvægt að segja það skýrt: Áfengisneysla barna og ungmenna er hvorki eðlilegur né æskilegur hluti af uppvexti þeirra. Því lengur sem þau bíða með neyslu áfengis því betra.Samkvæmt íslenskum lögum er aldurstakmark fyrir kaup á áfengi 20 ár og óheimilt er að útvega ungmennum áfengi. Foreldrar ættu ekki að hjálpa börnum sínum að brjóta lögin með því að kaupa áfengi fyrir þau eða samþykkja neyslu þeirra. Ástæðurnar eru ekki eingöngu lagalegar. Heilinn heldur áfram að þroskast langt fram eftir unglingsárum og fram á þriðja áratug ævinnar. Áfengisneysla á þessum mikilvæga tíma í þroskaferlinu getur haft neikvæð áhrif á heilastarfsemi, nám, dómgreind og tilfinningaþroska. Ungt fólk þarf svigrúm til að þroskast við sem bestar aðstæður og áfengisneysla getur truflað það ferli. Áfengiskaup eru ekki verndandi þáttur Það er algengur misskilningur að foreldrar haldi að þeir séu að vernda ungmenni sín með því að kaupa fyrir þau áfengi, því þá viti þau hvað og hve mikið þau eru að drekka. Þó sýna rannsóknir að sú leið skilar ekki þeim árangri sem vonast er eftir. Þvert á móti benda niðurstöður til þess að ungmenni sem fá áfengi frá foreldrum sínum drekki meira, oftar og hefji reglulega áfengisneyslu fyrr en jafnaldrar þeirra. Þegar foreldrar útvega áfengi eru þau að senda þau skilaboð að neyslan sé samþykkt eða eðlileg. Ábyrgð foreldra felst ekki í að útvega áfengi heldur að vernda börn sín, styðja þau og hjálpa þeim að taka heilbrigðar og skynsamlegar ákvarðanir. Það felur meðal annars í sér að setja skýr mörk, fylgjast með því hvar börnin eru og með hverjum þau eru, sýna áhuga á lífi þeirra og eiga regluleg og opinská samskipti við þau. Líka þegar þau eldast Sterk tengsl og samvera eru verndandi þættir Sterk tengsl milli foreldra og barna eru meðal öflugustu verndandi þáttanna sem til eru. Samvera skiptir máli, hvort sem hún felst í sameiginlegum máltíðum, ferðalögum, gönguferðum, íþróttaiðkun eða einfaldlega samtölum um daglegt líf. Þegar börn upplifa áhuga, stuðning og nærveru foreldra sinna eru þau betur í stakk búin til að takast á við áskoranir og þrýsting frá umhverfinu. Líka þegar þau eldast. Börn þurfa á foreldrum sínum að halda, jafnvel þótt þau sýni það ekki alltaf. Þau þurfa mörk, leiðsögn og stuðning. Þess vegna er mikilvægt að foreldrar haldi áfram að vera virkir þátttakendur í lífi barna sinna, líka þegar þau eldast. Nú þegar sumarið er fram undan er því tilefni til að minna okkur á hvað skiptir mestu máli. Við getum öll stuðlað að sterkari verndandi þáttum í lífi barna og ungmenna með því að verja tíma með þeim, sýna þeim áhuga, setja skýr mörk og vera góðar fyrirmyndir. Með því leggjum við okkar af mörkum til að skapa öruggt umhverfi þar sem börn og ungmenni geta dafnað og blómstrað. Höfundur er sérfræðingur í foreldrasamstarfi og forvörnum hjá Heimili og skóla – Landsamtökum foreldra.
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar
Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun