Um meintan krónuflótta

Fjölmargir ráðherrar, stjórnarliðar og aðrir ESB-sinnar hafa haldið því skammarlaust fram að íslensk fyrirtæki, sem færa bókhald í erlendri mynt, séu að „flýja íslensku krónuna“. Hér séu þess vegna tvö hagkerfi: krónuhagkerfið sem almenningur býr í og síðan evruhagkerfið sem fyrirtækin geti valið að starfa í. Það er auðvitað engin tilviljun að evran er notuð sem samnefnari, þótt fjölmörg íslensk fyrirtæki geri upp í bandarískum dollar - m.a. Landsvirkjun.

Hið rétta er að íslensk fyrirtæki geta fengið heimild til að gera upp rekstur sinn og efnahag í erlendri mynt. Þetta á t.a.m. við um félög sem starfa að mestu erlendis eða hafa verulegan hluta af tekjum sínum í erlendum gjaldmiðli. Þessi fyrirtæki greiða hér áfram skatta og gjöld og greiða laun hér á landi, m.a. fyrirtæki í sjávarútvegi eða ferðaþjónustu.

Margir hafa apað þessa orðræðu upp eftir ráðherrum og stjórnarliðum. Sem dæmi má nefna Ríkisútvarpið, sem hefur haldið úti þessum áróðri m.a. gegnum Kveik, og auðvitað Heimildin.

Ráðherrar vita betur – fjölmiðlamenn ættu að vita betur

Ráðherrar og stjórnarliðar vita hins vegar auðvitað betur. Fjölmiðlamenn ættu auðvitað að vita betur, en ég læt þá njóta vafans með ásetninginn í bili. Staðreyndin er sú að heimildina til að halda bókhald með þessum hætti er að finna í lögum um ársreikninga. Það þekkir Þorgerður Katrín mætavel, enda tryggði hún heimildina með atkvæði sínu á Alþingi á sínum tíma. Það gerði Þórunn Sveinbjarnardóttir reyndar líka.

Þá hefur Gylfi Magnússon rakið þetta skilmerkilega á Evrópuvefnum, upplýsingaveitu um ESB og Evrópumál. Þar fer hann yfir að þessi heimild ársreikningalaga sé til þess fallin að gefa skýrari mynd af rekstrinum. Það sé hins vegar almennt „enginn sérstakur fjárhagslegur ávinningur“ af þessu bókhaldsfyrirkomulagi. Það sé „misskilningur sem stundum heyrist í þjóðmálaumræðunni að því fylgi mikill sparnaður að gera upp í annarri mynt en krónum.“ Misskilningur sem heyrist m.a. reglulega á Alþingi, síðast í þessari viku.

Evrópsk fyrirtæki flýja evruna

Þetta er reyndar þekkt fyrirkomulag á evrusvæðinu þar sem fjölmörg evrópsk fyrirtæki færa bókhald sitt í annarri mynt en evru, aðallega í bandarískum dollar. ESB-sinnar (Ríkisútvarpið?) vilja þá væntanlega meina að fyrirtækin séu að flýja evruna?

Er það til of mikils mælst að ráðherrar og stjórnarliðar sem saka aðra um að „dreifa falsupplýsingum“, jafnvel um lygar, valdi ekki stöðugri upplýsingaóreiðu þegar við ræðum hér aðild Íslands að ESB?

Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins.