Lítil bjalla, stórt hjarta: Hvernig við getum verndað bæði kisur og fugla Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar 20. maí 2026 08:02 Fáar dýrategundir ylja manni jafn mikið um hjartarætur og kettir og fuglar. Kettirnir okkar eru dásamlegir fjölskyldumeðlimir, með sterka persónuleika, sjálfstæði og hlýju. Þegar vora tekur iðar allt af lífi og flestar inni- og útikisur fagna því að geta vappað um nágrennið, frjálsar og óháðar á sínum eigin forsendum. En þessu frelsi fylgir ákveðin ábyrgð sem dýrelskandi eigendur þurfum að axla. Lífga upp á umhverfið okkar Á sama tíma og kisurnar okkar teygja úr sér í grasinu, fyllast garðarnir af nýju lífi. Allt um kring eru spörfulgar flögrandi milli greina jafnvel með nýklakta unga í hreiðri og þegar þeir skríða úr hreiðri kunna þeir eðlilega varla fótum sínum forráð. Fuglasöngur tengir okkur við náttúruna og veitir mörgum ómælda gleði. Fyrir garðeigendur eru þessir litlu nágrannar líka ómetanlegir bandamenn, þar sem þeir halda lús og öðrum meindýrum á trjánum í skefjum með náttúrulegum hætti. Leyndarmálið liggur í fjöldanum Kettir eru í eðli sínu rándýr. Þegar þeir verða varir við hreyfingu vaknar meðfætt veiðieðli. Það gerir ketti ekki vonda. Þeir eru einfaldlega að hlýða eðli sínu. En afleiðingarnar geta hins vegar verið sárgrætilegar fyrir fuglalífið, sérstaklega þegar ungarnir eru varnarlausir. Sem betur fer getum við brugðist við þessu á einfaldan og mildan hátt. Með því að setja bjöllur á hálsól katta gefum við fuglunum tækifæri til að forða sér. Til að ná árangri ætti að nota tvær til þrjár bjöllur frekar en eina. Kettir eru nefnilega ótrúlega snjallir og læra fljótt að læðast þannig að ein stök bjalla haldist hljóðlaus. En þegar bjöllurnar eru fleiri, klingja þær saman við minnsta samslátt. Þessi lága, vinalega hringing gerir það að verkum að kötturinn á nánast ómögulegt með að koma bráð sinni í opna skjöldu. Ef við bætum svo litsterku hálsskrauti eða sérstökum kraga við ólina, eykst fælingin enn frekar, því fuglar hafa framúrskarandi sjón og sjá skæra liti úr mikilli fjarlægð. Samkennd og umhyggja í verki Þetta á ekki að snúast um boð eða bönn, heldur um samkennd og umhyggju fyrir öllu lífi í kringum okkur. Með því að huga að áðurnefndum atriðum sýnum við ábyrgð í verki sem dýravinir. Við getum haldið áfram að leyfa köttunum okkar að njóta útiverunnar og frelsisins, á sama tíma og við leggjum okkar að mörkum til að fleiri fuglsungar vaxi og dafna og komist á legg. Hjálpumst að við að gera hverfið okkar að öruggum griðastað fyrir þau öll. Höfundur er þingkona Flokks fólksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir Mest lesið Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer Skoðun Skoðun Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Erum við í hættu? Ólgan kringum gervigreind Marín Jónsdóttir skrifar Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht skrifar Skoðun Í sporum kindarinnar Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þurfum við að óttast gervigreind? Óttar G. Birgisson skrifar Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir skrifar Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson skrifar Skoðun Börnin eru þrautseig. Kerfið hefur brugðist grunnfærninni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Sjá meira
Fáar dýrategundir ylja manni jafn mikið um hjartarætur og kettir og fuglar. Kettirnir okkar eru dásamlegir fjölskyldumeðlimir, með sterka persónuleika, sjálfstæði og hlýju. Þegar vora tekur iðar allt af lífi og flestar inni- og útikisur fagna því að geta vappað um nágrennið, frjálsar og óháðar á sínum eigin forsendum. En þessu frelsi fylgir ákveðin ábyrgð sem dýrelskandi eigendur þurfum að axla. Lífga upp á umhverfið okkar Á sama tíma og kisurnar okkar teygja úr sér í grasinu, fyllast garðarnir af nýju lífi. Allt um kring eru spörfulgar flögrandi milli greina jafnvel með nýklakta unga í hreiðri og þegar þeir skríða úr hreiðri kunna þeir eðlilega varla fótum sínum forráð. Fuglasöngur tengir okkur við náttúruna og veitir mörgum ómælda gleði. Fyrir garðeigendur eru þessir litlu nágrannar líka ómetanlegir bandamenn, þar sem þeir halda lús og öðrum meindýrum á trjánum í skefjum með náttúrulegum hætti. Leyndarmálið liggur í fjöldanum Kettir eru í eðli sínu rándýr. Þegar þeir verða varir við hreyfingu vaknar meðfætt veiðieðli. Það gerir ketti ekki vonda. Þeir eru einfaldlega að hlýða eðli sínu. En afleiðingarnar geta hins vegar verið sárgrætilegar fyrir fuglalífið, sérstaklega þegar ungarnir eru varnarlausir. Sem betur fer getum við brugðist við þessu á einfaldan og mildan hátt. Með því að setja bjöllur á hálsól katta gefum við fuglunum tækifæri til að forða sér. Til að ná árangri ætti að nota tvær til þrjár bjöllur frekar en eina. Kettir eru nefnilega ótrúlega snjallir og læra fljótt að læðast þannig að ein stök bjalla haldist hljóðlaus. En þegar bjöllurnar eru fleiri, klingja þær saman við minnsta samslátt. Þessi lága, vinalega hringing gerir það að verkum að kötturinn á nánast ómögulegt með að koma bráð sinni í opna skjöldu. Ef við bætum svo litsterku hálsskrauti eða sérstökum kraga við ólina, eykst fælingin enn frekar, því fuglar hafa framúrskarandi sjón og sjá skæra liti úr mikilli fjarlægð. Samkennd og umhyggja í verki Þetta á ekki að snúast um boð eða bönn, heldur um samkennd og umhyggju fyrir öllu lífi í kringum okkur. Með því að huga að áðurnefndum atriðum sýnum við ábyrgð í verki sem dýravinir. Við getum haldið áfram að leyfa köttunum okkar að njóta útiverunnar og frelsisins, á sama tíma og við leggjum okkar að mörkum til að fleiri fuglsungar vaxi og dafna og komist á legg. Hjálpumst að við að gera hverfið okkar að öruggum griðastað fyrir þau öll. Höfundur er þingkona Flokks fólksins.
Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar
Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar