Afhverju X við P? Unnar Þór Sæmundsson skrifar 16. maí 2026 10:01 Í komandi borgarstjórnarkosningum stendur kjósandi sem lætur sig mannréttindi varða frammi fyrir einfaldri spurningu. Hvar nýtist atkvæðið best til að verja þau gildi sem skipta máli? Svarið er Píratar. Píratar hafa frá stofnun sett mannréttindi, gagnsæi og lýðræði í fyrsta sæti, ekki sem punt í stefnuskrá heldur sem grundvöll allra ákvarðana. Og það sem skiptir mestu máli er að Píratar hafa staðið með mannréttindum líka þegar það hefur verið óvinsælt. Þegar auðveldara hefði verið að þegja og þegar aðrir flokkar töldu kostnaðinn of mikinn þá stóðu Píratar fast á sínu. Þetta sést skýrast í baráttunni fyrir réttindum þeirra sem standa höllum fæti. Börn í viðkvæmri stöðu, börn sem kerfið hefur brugðist, börn sem þurfa raunverulega vernd en ekki bara falleg loforð eiga sér málsvara í Pírötum. Sama gildir um fólk af erlendum uppruna, hvort sem það eru flóttamenn, hælisleitendur eða innflytjendur sem hafa byggt líf sitt hér. Þegar talað hefur verið af hörku gegn þessum hópum, þegar mannúðin hefur verið sett til hliðar, hafa Píratar ekki gefið eftir. Og hinsegin samfélagið. Á tímum þegar bakslagið gegn réttindum hinsegin fólks er orðið áþreifanlegt um alla Evrópu og því miður líka hér heima skiptir máli hverjir standa föst á sínum gildum. Píratar hafa alltaf staðið skilyrðislaust með hinsegin samfélaginu. Þegar aðrir flokkar hafa tiplað á tánum og sumir gert trans fólk að pólitísku umræðuefni, þá hafa Píratar staðið stolt og aldrei gefið afslátt af mannréttindum. Staðfesta Pírata er vegna þess að flokkurinn er byggður upp af grasrót sem tekur ákvarðanir í opnum, lýðræðislegum ferlum. Engin reykfyllt bakherbergi, engin lobbýismi, engir fjársterkir styrktaraðilar sem þarf að þóknast. Þegar Píratar tala fyrir réttindum jaðarsettra hópa er það ekki vegna þess að það er vinsælt heldur vegna þess að það skipti máli. Og þá komum við að kjarna málsins. Samkvæmt nýjustu könnunum standa Píratar tæpt. Samfylkingin, Viðreisn og Vinstrið eru öll örugg inn. Einn fulltrúi til viðbótar hjá flokkum sem þegar standa sterkt breytir litlu um pólitíska litrófið eftir kosningar. Einn, hvað þá tveir Píratar inn í borgarstjórn breytir hins vegar öllu. Það breytir því hver situr við borðið þegar ákvarðanir eru teknar um réttindi barna í skólakerfinu, um aðbúnað og þjónustu við fólk af erlendum uppruna, um réttindi hinsegin fólks í borginni, um húsnæðismál þeirra sem standa höllum fæti. Það breytir því hvort mannréttindi séu rædd af alvöru eða afgreidd sem aukaatriði. Atkvæði til Pírata tryggir að í borgarstjórn Reykjavíkur sitji fulltrúar sem standa fast á mannréttindum, líka þegar það er óþægilegt, líka þegar það kostar. Mannréttindi þarf að verja og það gerist ekki að sjálfum sér og því þurfum við sterka og trúverðuga málsvara þeirra mála í borgarstjórn. Þess vegna mun ég setja X við P. Höfundur skipar 4. sæti á lista Pírata í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Píratar Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Reykjavík Mest lesið „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun Útlensk skólabörn, íslenska og enska Roza Matijević Ismailovski Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson Skoðun EES-líflínan er tekin að trosna Einar Karl Haraldsson Skoðun Una 72% evrópubúa sér vel í Evrópusambandinu? Andri Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Vaxtaþrælarnir og hinir Ingólfur Sverrisson skrifar Sjá meira
Í komandi borgarstjórnarkosningum stendur kjósandi sem lætur sig mannréttindi varða frammi fyrir einfaldri spurningu. Hvar nýtist atkvæðið best til að verja þau gildi sem skipta máli? Svarið er Píratar. Píratar hafa frá stofnun sett mannréttindi, gagnsæi og lýðræði í fyrsta sæti, ekki sem punt í stefnuskrá heldur sem grundvöll allra ákvarðana. Og það sem skiptir mestu máli er að Píratar hafa staðið með mannréttindum líka þegar það hefur verið óvinsælt. Þegar auðveldara hefði verið að þegja og þegar aðrir flokkar töldu kostnaðinn of mikinn þá stóðu Píratar fast á sínu. Þetta sést skýrast í baráttunni fyrir réttindum þeirra sem standa höllum fæti. Börn í viðkvæmri stöðu, börn sem kerfið hefur brugðist, börn sem þurfa raunverulega vernd en ekki bara falleg loforð eiga sér málsvara í Pírötum. Sama gildir um fólk af erlendum uppruna, hvort sem það eru flóttamenn, hælisleitendur eða innflytjendur sem hafa byggt líf sitt hér. Þegar talað hefur verið af hörku gegn þessum hópum, þegar mannúðin hefur verið sett til hliðar, hafa Píratar ekki gefið eftir. Og hinsegin samfélagið. Á tímum þegar bakslagið gegn réttindum hinsegin fólks er orðið áþreifanlegt um alla Evrópu og því miður líka hér heima skiptir máli hverjir standa föst á sínum gildum. Píratar hafa alltaf staðið skilyrðislaust með hinsegin samfélaginu. Þegar aðrir flokkar hafa tiplað á tánum og sumir gert trans fólk að pólitísku umræðuefni, þá hafa Píratar staðið stolt og aldrei gefið afslátt af mannréttindum. Staðfesta Pírata er vegna þess að flokkurinn er byggður upp af grasrót sem tekur ákvarðanir í opnum, lýðræðislegum ferlum. Engin reykfyllt bakherbergi, engin lobbýismi, engir fjársterkir styrktaraðilar sem þarf að þóknast. Þegar Píratar tala fyrir réttindum jaðarsettra hópa er það ekki vegna þess að það er vinsælt heldur vegna þess að það skipti máli. Og þá komum við að kjarna málsins. Samkvæmt nýjustu könnunum standa Píratar tæpt. Samfylkingin, Viðreisn og Vinstrið eru öll örugg inn. Einn fulltrúi til viðbótar hjá flokkum sem þegar standa sterkt breytir litlu um pólitíska litrófið eftir kosningar. Einn, hvað þá tveir Píratar inn í borgarstjórn breytir hins vegar öllu. Það breytir því hver situr við borðið þegar ákvarðanir eru teknar um réttindi barna í skólakerfinu, um aðbúnað og þjónustu við fólk af erlendum uppruna, um réttindi hinsegin fólks í borginni, um húsnæðismál þeirra sem standa höllum fæti. Það breytir því hvort mannréttindi séu rædd af alvöru eða afgreidd sem aukaatriði. Atkvæði til Pírata tryggir að í borgarstjórn Reykjavíkur sitji fulltrúar sem standa fast á mannréttindum, líka þegar það er óþægilegt, líka þegar það kostar. Mannréttindi þarf að verja og það gerist ekki að sjálfum sér og því þurfum við sterka og trúverðuga málsvara þeirra mála í borgarstjórn. Þess vegna mun ég setja X við P. Höfundur skipar 4. sæti á lista Pírata í Reykjavík.
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar
Hvers vegna vil ég sem Austurríkismaður hvetja Íslendinga til að segja NEI þann 29. ágúst? Stephan Zanzerl Skoðun
Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun