Gefum íbúum rödd í Fjarðabyggð Hjördís Helga Seljan skrifar 15. maí 2026 12:47 Það er oft talað um samráð við íbúa. En of oft er það þannig að samráðið kemur of seint eða hefur lítil áhrif á þær ákvarðanir sem teknar eru. Þá verður það að formsatriði en ekki raunverulegu samtali. Við viljum breyta því. Margir þekkja tilfinninguna að fá að tjá sig þegar ákvörðunin er í raun þegar tekin. Það er ekki samráð. Virkt samráð snýst um að hlusta og leyfa sjónarmiðum að hafa áhrif. Íbúar þekkja sitt nærumhverfi best og hafa dýrmæta þekkingu á því hvað virkar. Í fræðunum er oft talað um að lýðræði sé ekki bara kosningar heldur þátttaka. Það byggir á því að fólk taki virkan þátt í mótun samfélagsins og hafi raunveruleg áhrif á ákvarðanir sem snerta það. Það gerist ekki að sjálfum sér því að lýðræði þarf að rækta. Það þarf að æfa það, það þarf að gera ráð fyrir því í daglegum vinnubrögðum. Í Fjarðabyggð, með sína ólíku byggðarkjarna, er þetta sérstaklega mikilvægt. Án samtals skapast óánægja og vantraust en með þátttöku eykst skilningur og samheldni. Það felur í sér betri upplýsingagjöf, reglulega íbúafundi og aðgengilegar leiðir til áhrifa, bæði stafrænt og á staðnum. Einnig að færa ákvarðanir nær fólkinu. Raunverulegt samráð þýðir líka að hlusta á starfsfólk á gólfinu. Án þess missum við mikilvæga sýn á hvað virkar og hætta er á að ákvarðanir nái ekki markmiðum sínum og traust rofni. Eitt skýrasta dæmið um þetta eru breytingar á fræðslumálum í Fjarðabyggð. Þar sem ákvarðanir voru teknar án nægs samráðs við starfsfólk, foreldra og skólasamfélagið allt. Ég tók sjálf afstöðu gegn þessum breytingum eins og fór ekki framhjá neinum. Ég gerði það vegna samráðsleysis og að ég tel ekki rétt að byrja á því að veikja faglegt stoðkerfi inni í skólunum. Ég hef ekki séð starfsfólk í leik- og grunnskólum sveitarfélagsins sitja aðgerðalaust. Þvert á móti er þetta fólk lykillinn að daglegu starfi skólanna og mikilvægt fyrir bæði börn og starfsfólk. Málið sýndi líka hversu mikilvægt gagnsæi og raunverulegt samráð eru. Þegar stórar ákvarðanir eru teknar án þess að fólk upplifi að á það sé hlustað skapast óánægja og vantraust. Það er lærdómur sem við verðum að taka með okkur áfram, ekki bara í fræðslumálum heldur í stjórnsýslu sveitarfélagsins almennt. Heimastjórnir eru lykilþáttur í þessari uppbyggingu. Með því að koma á heimastjórnum í öllum byggðarkjörnum, skipuðum fulltrúum íbúa og sveitarfélagsins, skapast vettvangur til að ræða málefni nærsamfélagsins, móta forgangsröðun og hafa raunveruleg áhrif á ákvarðanir. Með heimastjórnum færast ákvarðanir nær fólkinu, þekking á staðbundnum þörfum nýtist betur og traust og samráð milli íbúa og stjórnvalda styrkist. Þetta er sérstaklega mikilvægt í sveitarfélagi eins og Fjarðabyggð þar sem aðstæður og þarfir eru ólíkar milli byggðarkjarna. En það krefst líka hugarfarsbreytingar. Að við sem tökum þátt í stjórnmálum séum tilbúin að hlusta, líka þegar það er óþægilegt. Vera tilbúin að breyta um stefnu ef íbúar benda á betri leið. Samráð er ekki veikleiki. Það er styrkur. Við trúum því að sterkasta samfélagið sé það þar sem fólk upplifir að það hafi áhrif, þar sem ákvarðanir eru teknar með fólki en ekki bara fyrir það. Þannig byggjum við Fjarðabyggð með fólkinu. Höfundur er í 2. sæti á lista Samfylkingarinnar og annars félagshyggjufólks í Fjarðabyggð. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir Skoðun Einungis tvö kyn Helgi Hrafn Gunnarsson Skoðun Aðförin gegn landsbyggðinni Fjóla St. Kristinsdóttir Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason Skoðun Skoðun Skoðun Orð eru ekki heldur stefna – opið bréf til bæjarstjóra Ölfuss Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Aðeins annar hluti jöfnunnar er ekki nóg Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Einungis tvö kyn Helgi Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Hvernig viljum við eldast? Janus Guðlaugsson skrifar Skoðun Þekkingin hefur aukist en hvað með þjónustuna? Hanna Birna Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Læsisáætlun án bóka Álfhildur Leifsdóttir,Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Það er kominn tími á löggjöf um dánaraðstoð á Íslandi Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðförin gegn landsbyggðinni Fjóla St. Kristinsdóttir skrifar Skoðun Protocol 35: Could Iceland be right after all? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Nei nú stækkar nefið þitt Gosi.. sönn frásögn Sonja Lind Eyglóardóttir skrifar Skoðun Við getum ekki mælt okkur út úr vandanum Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Loftbrúin er fjárfesting í landsbyggðunum Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum og ábyrgð ríkisins Salvör Nordal skrifar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki góðvild — þau eru góð stefna Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir skrifar Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar skrifar Skoðun Bráðum verðum við ósýnileg Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Sjá meira
Það er oft talað um samráð við íbúa. En of oft er það þannig að samráðið kemur of seint eða hefur lítil áhrif á þær ákvarðanir sem teknar eru. Þá verður það að formsatriði en ekki raunverulegu samtali. Við viljum breyta því. Margir þekkja tilfinninguna að fá að tjá sig þegar ákvörðunin er í raun þegar tekin. Það er ekki samráð. Virkt samráð snýst um að hlusta og leyfa sjónarmiðum að hafa áhrif. Íbúar þekkja sitt nærumhverfi best og hafa dýrmæta þekkingu á því hvað virkar. Í fræðunum er oft talað um að lýðræði sé ekki bara kosningar heldur þátttaka. Það byggir á því að fólk taki virkan þátt í mótun samfélagsins og hafi raunveruleg áhrif á ákvarðanir sem snerta það. Það gerist ekki að sjálfum sér því að lýðræði þarf að rækta. Það þarf að æfa það, það þarf að gera ráð fyrir því í daglegum vinnubrögðum. Í Fjarðabyggð, með sína ólíku byggðarkjarna, er þetta sérstaklega mikilvægt. Án samtals skapast óánægja og vantraust en með þátttöku eykst skilningur og samheldni. Það felur í sér betri upplýsingagjöf, reglulega íbúafundi og aðgengilegar leiðir til áhrifa, bæði stafrænt og á staðnum. Einnig að færa ákvarðanir nær fólkinu. Raunverulegt samráð þýðir líka að hlusta á starfsfólk á gólfinu. Án þess missum við mikilvæga sýn á hvað virkar og hætta er á að ákvarðanir nái ekki markmiðum sínum og traust rofni. Eitt skýrasta dæmið um þetta eru breytingar á fræðslumálum í Fjarðabyggð. Þar sem ákvarðanir voru teknar án nægs samráðs við starfsfólk, foreldra og skólasamfélagið allt. Ég tók sjálf afstöðu gegn þessum breytingum eins og fór ekki framhjá neinum. Ég gerði það vegna samráðsleysis og að ég tel ekki rétt að byrja á því að veikja faglegt stoðkerfi inni í skólunum. Ég hef ekki séð starfsfólk í leik- og grunnskólum sveitarfélagsins sitja aðgerðalaust. Þvert á móti er þetta fólk lykillinn að daglegu starfi skólanna og mikilvægt fyrir bæði börn og starfsfólk. Málið sýndi líka hversu mikilvægt gagnsæi og raunverulegt samráð eru. Þegar stórar ákvarðanir eru teknar án þess að fólk upplifi að á það sé hlustað skapast óánægja og vantraust. Það er lærdómur sem við verðum að taka með okkur áfram, ekki bara í fræðslumálum heldur í stjórnsýslu sveitarfélagsins almennt. Heimastjórnir eru lykilþáttur í þessari uppbyggingu. Með því að koma á heimastjórnum í öllum byggðarkjörnum, skipuðum fulltrúum íbúa og sveitarfélagsins, skapast vettvangur til að ræða málefni nærsamfélagsins, móta forgangsröðun og hafa raunveruleg áhrif á ákvarðanir. Með heimastjórnum færast ákvarðanir nær fólkinu, þekking á staðbundnum þörfum nýtist betur og traust og samráð milli íbúa og stjórnvalda styrkist. Þetta er sérstaklega mikilvægt í sveitarfélagi eins og Fjarðabyggð þar sem aðstæður og þarfir eru ólíkar milli byggðarkjarna. En það krefst líka hugarfarsbreytingar. Að við sem tökum þátt í stjórnmálum séum tilbúin að hlusta, líka þegar það er óþægilegt. Vera tilbúin að breyta um stefnu ef íbúar benda á betri leið. Samráð er ekki veikleiki. Það er styrkur. Við trúum því að sterkasta samfélagið sé það þar sem fólk upplifir að það hafi áhrif, þar sem ákvarðanir eru teknar með fólki en ekki bara fyrir það. Þannig byggjum við Fjarðabyggð með fólkinu. Höfundur er í 2. sæti á lista Samfylkingarinnar og annars félagshyggjufólks í Fjarðabyggð.
Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir Skoðun
Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar
Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar
Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar
Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar
Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir Skoðun