Bíla­stæði fá meira pláss en börnin

Ég er frambjóðandi í þessum kosningum og hef setið endalaust af pallborðum, fundum og öðrum viðburðurm. Ég hef sjálfur svarað spurningum um bílastæði, þéttingu byggðar og húsnæðismál aftur og aftur og aftur. Og ég verð að segja það hreint út. Það hefur verið rætt meira um bílastæði í þessari kosningabaráttu en nokkrum manni er hollt að ræða bílastæði á heilli mannsævi.

Þessi mál skipta alveg máli. Hvar fólk býr, hvernig það kemst leiðar sinnar og hvort ungt fólk getur yfir höfuð flutt að heiman skiptir öllu máli fyrir framtíð borgarinnar. En þegar heil kosningabarátta gengur næstum eingöngu út á þessa þrjá ása, þá hljótum við að spyrja okkur hvað vantar.

Það vantar börnin.

Það vantar börnin sem barnaverndarkerfið nær ekki að grípa nógu snemma. Það vantar krakkana með fjölþættan geð- og fíknivanda sem fá hvergi viðeigandi úrræði og enda í kerfi sem var aldrei hannað fyrir þau. Það vantar fjölskyldur sem bíða mánuðum og árum saman eftir greiningum og þjónustu. Það vantar málefni fólks með fötlun. Það vantar umræðu um forvarnir í skólum, um sálfræðiþjónustu sem ætti að vera sjálfsögð, og um það hvernig við byggjum upp samfélag þar sem börn fá að dafna en ekki bara að lifa af.

Það vantar líka jaðarsettu hópana. Fólkið með fíknivanda sem er meðhöndlað sem vandamál frekar en manneskjur. Heimilislausa fólkið sem sefur á götunum í borg sem segist vera ein sú ríkasta í Evrópu. Fólkið sem býr við ofbeldi, fátækt og útilokun á meðan við þrætum um hvort taka megi tíu bílastæði í burtu af Suðurlandsbraut.

Ég hef ítrekað reynt að beina umræðunni að þessum málum á pallborðum, í viðtölum og í samtölum við aðra frambjóðendur. Ég hef sett barnaverndina inn í svör við spurningum um allt aðra hluti. Ég hef nefnt málefni heimilislausra þegar spurt er um skipulagsmál. Ég hef talað um börnin með fjölþættan vanda þegar umræðan átti að snúast um eitthvað allt annað. Það hefur ekki borið árangur. Það vilja öll tala um bílastæði. Það nennir engin að tala um börnin. Mér finnst þessi forgangsröðun röng.

Bílastæðin verða á sínum stað hvort sem við ræðum þau eða ekki. Börnin sem detta út úr kerfinu fá hins vegar ekki nýtt tækifæri ef við látum hjá líða að ræða þeirra mál.

Höfundur skipar 4. sæti á lista Pírata í Reykjavík.