Allir íbúar Kópavogs skipta máli Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar 14. maí 2026 19:40 Sterkt samfélag byggist ekki aðeins á góðum innviðum eða fallegum byggingum. Það byggist á fólkinu sem þar býr. Öllum íbúum þarf að finnast að rödd þeirra skipti máli og að á þau sé hlustað, óháð tungumáli, fötlun eða aðstæðum. Kópavogur er fjölbreytt samfélag og enginn hópur á að sitja eftir. Sveitarfélagið á að vera tilbúið að mæta fólki þar sem það er statt og tryggja að allir geti tekið þátt á eigin forsendum. Að berjast fyrir eigin tungumáli Það segir margt um samfélag þegar íbúi þarf að berjast fyrir því að fá að nota eigið tungumál í samskiptum við sveitarfélagið sitt. Heyrnarlaus maður í Kópavogi hafði samband við velferðarsvið bæjarins með aðstoð táknmálstúlks. Hann óskaði eftir viðtali við ráðgjafa sem gæti átt samskipti á táknmáli án milliliða, eins og Reykjavíkurborg hafði og sá ráðgjafi var líka sjálfstæður meðferðaraðili. Kópavogsbær hefði getað keypt slíka þjónustu fyrir tiltölulega litla fjárhæð. Í stað þess var erindið flækt, gert stærra en það var, jafnvel flóknara og að lokum var manninum bent á að flytja til Reykjavíkur. Með öllu óásættanlegt Þessi viðbrögð eru ekki aðeins særandi, þau eru með öllu óásættanleg. Hér var um að ræða íbúa sem hafði búið í Kópavogi í nær tuttugu ár, greitt sín gjöld og aldrei áður leitað eftir aðstoð frá velferðarsviði. Að segja við slíkan íbúa að hann eigi einfaldlega að leita annað sendir hættuleg skilaboð: að sumir íbúar séu minna velkomnir en aðrir. Sveitarfélög eiga ekki að spyrja: „Getur þú farið annað?“ heldur: „Hvernig getum við leyst þetta?“ Kópavogur fyrir alla Heyrnarlausir íbúar eiga að geta fengið upplýsingar, þjónustu og samskipti á eigin tungumáli án þess að upplifa sig sem byrði á kerfinu. Fatlaðir íbúar eru ekki vandamál sem þarf að leysa. Þeir eru hluti af samfélaginu og eiga sama rétt og aðrir til þátttöku, virðingar og þjónustu. Viðreisn í Kópavogi vill samfélag sem hlustar, skilur þarfir fólks og kemur til móts við íbúa af virðingu. Það er ekki kostnaður. Það er mælikvarði á réttlátt samfélag. Höfundur situr í 10. sæti á lista Viðreisn í Kópavogi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sigurlín Margrét Sigurðardóttir Viðreisn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Kópavogur Mest lesið Getur maður dansað sig út úr depurð? Guðjón Ágústsson Skoðun Vinnuvernd er líka sjálfsvígsforvörn Carmen Maja Valencia Skoðun Þið eruð trömpistar ... sagði orkuráðherra Kristín Helga Gunnarsdóttir Skoðun 48 manna stjórn – er þess virkilega þörf? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Háskólar eiga að leggja áherslu á árangur, ekki fólk Aðalbjörn Jóhannsson Skoðun Konur fjárfestum! Iða Brá Benediktsdóttir Skoðun Þegar að náttúruvernd fer úr tísku Halla Hrund Logadóttir Skoðun 20 kíló af þjóðarskömm Hjálmtýr Heiðdal Skoðun HMS vill dýrari byggingar Eggert Guðmundsson Skoðun Þau sem eftir sitja Auður Erla Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Getur maður dansað sig út úr depurð? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Vinnuvernd er líka sjálfsvígsforvörn Carmen Maja Valencia skrifar Skoðun Á allt Ísland heima á höfuðborgarsvæðinu? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Reykjanesundrið - næsti kafli Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekkert að spila um Sigurður Hallur Jónsson skrifar Skoðun HMS vill dýrari byggingar Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Þegar að náttúruvernd fer úr tísku Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Þið eruð trömpistar ... sagði orkuráðherra Kristín Helga Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Konur fjárfestum! Iða Brá Benediktsdóttir skrifar Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar Skoðun 48 manna stjórn – er þess virkilega þörf? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Má segja að börn á Íslandi hafi það gott? Hjördís Eva Þórðardóttir skrifar Skoðun Þau sem eftir sitja Auður Erla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Bókun 35 borgar ekki reikningana Elliði Vignisson skrifar Skoðun Háskólar eiga að leggja áherslu á árangur, ekki fólk Aðalbjörn Jóhannsson skrifar Skoðun Von er ekki aðgerð Hermína Gunnþórsdóttir,Sigrún Helga Snæbjörnsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjald á umönnun Alma Ýr Ingólfsdóttir,Guðmundur Ármann Pétursson,Stefanía Hulda Marteinsdóttir,Vigdís Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Við erum náttúran – náttúran er við Harpa Fönn Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Frjósemisvarðveisla; Jafnt aðgengi að framtíðinni Ragnhildur Þóra Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Byggjum upp netöryggisgetu og fögnum áfangasigrum Hrannar Ásgrímsson skrifar Skoðun Menntun þarf ekki að þýða tekjutap Ólína Kjerúlf Þorvarðardóttir skrifar Skoðun Kostir og gallar Schengen Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun 20 kíló af þjóðarskömm Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Hvað breyttist þegar þjóðin sagði nei? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnun gervigreindar og öryggi Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Hafrannsóknastofnun vissi af gloppunni en gerði ekkert Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Reikningurinn sem svefninn getur ekki borgað Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Er þetta allt sama tóbakið? Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Danski bærinn Akureyri Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Píeta samtökin í 10 ár Hildur Eir Bolladóttir skrifar Sjá meira
Sterkt samfélag byggist ekki aðeins á góðum innviðum eða fallegum byggingum. Það byggist á fólkinu sem þar býr. Öllum íbúum þarf að finnast að rödd þeirra skipti máli og að á þau sé hlustað, óháð tungumáli, fötlun eða aðstæðum. Kópavogur er fjölbreytt samfélag og enginn hópur á að sitja eftir. Sveitarfélagið á að vera tilbúið að mæta fólki þar sem það er statt og tryggja að allir geti tekið þátt á eigin forsendum. Að berjast fyrir eigin tungumáli Það segir margt um samfélag þegar íbúi þarf að berjast fyrir því að fá að nota eigið tungumál í samskiptum við sveitarfélagið sitt. Heyrnarlaus maður í Kópavogi hafði samband við velferðarsvið bæjarins með aðstoð táknmálstúlks. Hann óskaði eftir viðtali við ráðgjafa sem gæti átt samskipti á táknmáli án milliliða, eins og Reykjavíkurborg hafði og sá ráðgjafi var líka sjálfstæður meðferðaraðili. Kópavogsbær hefði getað keypt slíka þjónustu fyrir tiltölulega litla fjárhæð. Í stað þess var erindið flækt, gert stærra en það var, jafnvel flóknara og að lokum var manninum bent á að flytja til Reykjavíkur. Með öllu óásættanlegt Þessi viðbrögð eru ekki aðeins særandi, þau eru með öllu óásættanleg. Hér var um að ræða íbúa sem hafði búið í Kópavogi í nær tuttugu ár, greitt sín gjöld og aldrei áður leitað eftir aðstoð frá velferðarsviði. Að segja við slíkan íbúa að hann eigi einfaldlega að leita annað sendir hættuleg skilaboð: að sumir íbúar séu minna velkomnir en aðrir. Sveitarfélög eiga ekki að spyrja: „Getur þú farið annað?“ heldur: „Hvernig getum við leyst þetta?“ Kópavogur fyrir alla Heyrnarlausir íbúar eiga að geta fengið upplýsingar, þjónustu og samskipti á eigin tungumáli án þess að upplifa sig sem byrði á kerfinu. Fatlaðir íbúar eru ekki vandamál sem þarf að leysa. Þeir eru hluti af samfélaginu og eiga sama rétt og aðrir til þátttöku, virðingar og þjónustu. Viðreisn í Kópavogi vill samfélag sem hlustar, skilur þarfir fólks og kemur til móts við íbúa af virðingu. Það er ekki kostnaður. Það er mælikvarði á réttlátt samfélag. Höfundur situr í 10. sæti á lista Viðreisn í Kópavogi.
Skoðun Hvað gerist þegar ótti er endurtekinn nógu oft til að fordómar fari að líta út eins og heilbrigð skynsemi? Inga V. Henriksen Bergdal skrifar
Skoðun Kílómetragjald á umönnun Alma Ýr Ingólfsdóttir,Guðmundur Ármann Pétursson,Stefanía Hulda Marteinsdóttir,Vigdís Gunnarsdóttir skrifar