Hildur. Borgarstjórinn okkar Hildur Sverrisdóttir skrifar 14. maí 2026 07:21 Litrík húsþökin og nándin við fjöllin og sjóinn gefa Reykjavík sinn einstaka brag. Hún er borg sem hefur sinn eigin tón en er alls ekki einsleit, ekki frekar en fólkið sem í henni býr. Ábyrgð þess sem stýrir Reykjavíkurborg er mikil, sú manneskja þarf að líta til mismunandi þarfa þeirra sem þar búa. Mikilvægast þessara hlutverka eru samt einfaldlega grunnþarfirnar; að borgin virki fyrir fólkið sem býr í henni og sé gott umhverfi þar sem fólk getur blómstrað á sínum eigin forsendum. Þetta er ekki bara hugmyndafræðilegt hlutverk, borgarbúar greiðum stóran hluta launanna til sveitarfélagsins svo það geti sinnt skyldum sínum. Það er því mikil gæfa Reykvíkinga að nafna mín Hildur Björnsdóttir skuli bjóða fram krafta sína í þágu borgarbúa. Hildur sem fer nú fyrir nýjum hópi öflugra frambjóðenda Sjálfstæðisflokksins verður happafengur við stjórn borgarinnar og þeirra ólíku verkefna sem borgarlífið krefst. Hildur er einfaldlega einstök. Hún hefur ekki aðeins þá þekkingu sem til þarf eftir að hafa veitt síbreytilegum meirihluta vinstrifólks og misvitrum ákvörðunum þeirra aðhald um árabil. Hún hefur hyggjuvitið og dugnaðinn sem þarf til að hlusta á skoðanir og þarfir íbúanna, forgangsraða og framkvæma. En borg er ekki bara grunnþarfir. Borg er líka rammi utan um það sem gefur lífinu gildi, sögusvið góðu stundanna og gullsins í tilverunni. Því verður einnig að hlúa að. Það er mismunandi eftir hverjum og einum hvort gullið í lífinu og galdurinn við Reykjavík séu skrefin á köldum iljum ofaní heitan pott eða strembin útihlaup í sjávargolu. Ég veit að Hildur skilur í fullri alvöru mikilvægi þess að hlúa að mismundi gullmolum tilverunnar stórum sem smáum þegar þeir gefast. Verkefni okkar íbúa er líka að velja fulltrúa okkar sem við treystum best hverju sinni til að sinna hagsmunagæslu fyrir okkar hönd og okkar daglega lífs. Það á ekki og má ekki ætlast til þess að venjulegt fólk sem er að reyna að fara í gegnum hvunndaginn sæmilega létt í lund séu að grafa sig djúpt ofan í verðteygni bílastæðagjalda til að ná hárnákvæmum skurðpunkti sem tryggir nýtingu en jafnframt flæði eða rökræða kosti og galla þess að sanda frekar en salta eða kynna sér nýjustu rannsóknir um hvað eina sem segir hitt og þetta. Við verðum þess vegna að geta treyst kjörnu fulltrúunum okkar fyrir verkefninu, að þeir vinni í okkar þágu. Því geta borgarbúar svo sannarlega treyst að Hildur mun gera. Hún hefur margoft sýnt að ábyrgðina tekur hún alvarlega, með því að hlusta, með því kynna sér staðreyndir og gögn, skilja svo á milli og taka ákvarðanir með sinni góðu dómgreind. Framkvæmdahluta ákvarðananna þarf enginn að hafa áhyggjur af. Það blása vorvindar um borgina okkar, borgarbúar geta loksins átt von á raunverulegum breytingum til batnaðar og til að það geti gerst skiptir hvert atkvæði til Sjálfstæðisflokksins máli. Það blasir einfaldlega við öllum hverslags dugnaðarforkur Hildur Björnsdóttir er í sínu starfi og til allra verka. Hún mun svo sannarlega framkvæma, og það strax. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hildur Sverrisdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir Skoðun Einungis tvö kyn Helgi Hrafn Gunnarsson Skoðun Aðförin gegn landsbyggðinni Fjóla St. Kristinsdóttir Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Orð eru ekki heldur stefna – opið bréf til bæjarstjóra Ölfuss Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Aðeins annar hluti jöfnunnar er ekki nóg Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Einungis tvö kyn Helgi Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Hvernig viljum við eldast? Janus Guðlaugsson skrifar Skoðun Þekkingin hefur aukist en hvað með þjónustuna? Hanna Birna Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Læsisáætlun án bóka Álfhildur Leifsdóttir,Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Það er kominn tími á löggjöf um dánaraðstoð á Íslandi Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðförin gegn landsbyggðinni Fjóla St. Kristinsdóttir skrifar Skoðun Protocol 35: Could Iceland be right after all? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Nei nú stækkar nefið þitt Gosi.. sönn frásögn Sonja Lind Eyglóardóttir skrifar Skoðun Við getum ekki mælt okkur út úr vandanum Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Loftbrúin er fjárfesting í landsbyggðunum Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum og ábyrgð ríkisins Salvör Nordal skrifar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki góðvild — þau eru góð stefna Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir skrifar Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar skrifar Skoðun Bráðum verðum við ósýnileg Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Sjá meira
Litrík húsþökin og nándin við fjöllin og sjóinn gefa Reykjavík sinn einstaka brag. Hún er borg sem hefur sinn eigin tón en er alls ekki einsleit, ekki frekar en fólkið sem í henni býr. Ábyrgð þess sem stýrir Reykjavíkurborg er mikil, sú manneskja þarf að líta til mismunandi þarfa þeirra sem þar búa. Mikilvægast þessara hlutverka eru samt einfaldlega grunnþarfirnar; að borgin virki fyrir fólkið sem býr í henni og sé gott umhverfi þar sem fólk getur blómstrað á sínum eigin forsendum. Þetta er ekki bara hugmyndafræðilegt hlutverk, borgarbúar greiðum stóran hluta launanna til sveitarfélagsins svo það geti sinnt skyldum sínum. Það er því mikil gæfa Reykvíkinga að nafna mín Hildur Björnsdóttir skuli bjóða fram krafta sína í þágu borgarbúa. Hildur sem fer nú fyrir nýjum hópi öflugra frambjóðenda Sjálfstæðisflokksins verður happafengur við stjórn borgarinnar og þeirra ólíku verkefna sem borgarlífið krefst. Hildur er einfaldlega einstök. Hún hefur ekki aðeins þá þekkingu sem til þarf eftir að hafa veitt síbreytilegum meirihluta vinstrifólks og misvitrum ákvörðunum þeirra aðhald um árabil. Hún hefur hyggjuvitið og dugnaðinn sem þarf til að hlusta á skoðanir og þarfir íbúanna, forgangsraða og framkvæma. En borg er ekki bara grunnþarfir. Borg er líka rammi utan um það sem gefur lífinu gildi, sögusvið góðu stundanna og gullsins í tilverunni. Því verður einnig að hlúa að. Það er mismunandi eftir hverjum og einum hvort gullið í lífinu og galdurinn við Reykjavík séu skrefin á köldum iljum ofaní heitan pott eða strembin útihlaup í sjávargolu. Ég veit að Hildur skilur í fullri alvöru mikilvægi þess að hlúa að mismundi gullmolum tilverunnar stórum sem smáum þegar þeir gefast. Verkefni okkar íbúa er líka að velja fulltrúa okkar sem við treystum best hverju sinni til að sinna hagsmunagæslu fyrir okkar hönd og okkar daglega lífs. Það á ekki og má ekki ætlast til þess að venjulegt fólk sem er að reyna að fara í gegnum hvunndaginn sæmilega létt í lund séu að grafa sig djúpt ofan í verðteygni bílastæðagjalda til að ná hárnákvæmum skurðpunkti sem tryggir nýtingu en jafnframt flæði eða rökræða kosti og galla þess að sanda frekar en salta eða kynna sér nýjustu rannsóknir um hvað eina sem segir hitt og þetta. Við verðum þess vegna að geta treyst kjörnu fulltrúunum okkar fyrir verkefninu, að þeir vinni í okkar þágu. Því geta borgarbúar svo sannarlega treyst að Hildur mun gera. Hún hefur margoft sýnt að ábyrgðina tekur hún alvarlega, með því að hlusta, með því kynna sér staðreyndir og gögn, skilja svo á milli og taka ákvarðanir með sinni góðu dómgreind. Framkvæmdahluta ákvarðananna þarf enginn að hafa áhyggjur af. Það blása vorvindar um borgina okkar, borgarbúar geta loksins átt von á raunverulegum breytingum til batnaðar og til að það geti gerst skiptir hvert atkvæði til Sjálfstæðisflokksins máli. Það blasir einfaldlega við öllum hverslags dugnaðarforkur Hildur Björnsdóttir er í sínu starfi og til allra verka. Hún mun svo sannarlega framkvæma, og það strax. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins.
Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir Skoðun
Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar
Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar
Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar
Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar
Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir Skoðun