Reykjavík - Hið skapandi hjarta Guðmundur Ingi Þorvaldsson skrifar 12. maí 2026 21:40 Hjarta mannsins er skapandi. Skapandi hjarta sem slær. Hugtakið skapandi greinar vísar til atvinnugreina sem nýta skapandi hæfni, menningarauðlindir og hugverk til verðmætasköpunar. Greinarnar einkennast af samþættingu lista, menningar, tækni og viðskipta og gegna mikilvægu hlutverki í nútíma þekkingar- og hugverkahagkerfi. Skapandi greinar standa undir 3,5% af vergri þjóðarframleiðslu og það hefur verið sýnt fram á það aftur og aftur að opinber fjárfesting í þessum greinum skilar sér þrefalt til baka. Þá má nefna að ríflega helmingur erlendra ferðamanna sem hingað koma nefna íslenska menningu sem einn meginþátt af ástæðu heimsóknar sinnar til landsins. Afreksfólk okkar á sviði lista, menningar og íþrótta eru okkar besta landkynning. Skapandi hugsun er stærsta kraftaverk mennskunnar og líklegast síðasta óþrjótandi auðlind heimsins. Að vera skapandi er okkur öllum gefið í vöggugjöf og fólk er hamingjusamast þegar það fær að vera skapandi og sjá hugverk sín og hugmyndir verða að veruleika, hvers eðlis sem þær kunna að vera. Við njótum þess öll, hvert með sínu nefi, að dást að hugviti, sköpunarkrafti, listum, menningu, geimferðum, arkítektúr og fátt er það sem sameinar fólk og þjóðir betur en sameiginleg upplifun af menningarlegum þrekvirkjum stórum og smáum. Mannskepnan er félagsvera. Að tilheyra hóp og trúa á eitthvað sér æðra (fjölskylduna, samfélagið, íþróttaklúbbinn, þjóðina, æðri mátt) er henni mikilvægara en lífið sjálft. Að upplifa menningarviðburði saman mætir þessarri þörf. Að vinna saman að því að skapa menningarviðburði, enn betur. Félagsleg einangrun og einmannaleiki er faraldur sem Alþjóða heilbrigðisstofnunin hefur skilgreint sem lýðheilsuógn til jafns við reykingar, óhóflega áfengisneyslu og offitu. Íslendingar verja orðið að meðaltali aðeins um einni klukkustund á dag í samskipti við aðra augliti til auglitis og fagaðilar sem þjónusta ungmenni sem eiga við hverskonar erfiðleika að etja nefna að félagsleg einangrun, einmannaleiki, og afleiðingarnar, kvíði og þunglyndi, séu algengustu ástæður þess að þau leita sér aðstoðar. Skjámiðlar, hraði samfélagsins og sjálfvirknivæðing þjónustu er með öðrum orðum að ganga af okkur dauðum. Besta meðalið við þessu er virk þátttaka í félags-, íþrótta-,-eða menningarstarfi, hvort sem það er atvinna fólks eða tómstund, og það hefur verið marg sýnt fram á það að hver króna sem sett er í hverskonar fyrirbyggjandi aðgerðir gegn áhættuhegðun eða heilbrigðisvanda, skilar sér sjöfallt til baka. Þannig sýnir t.a.m nýleg rannsókn í Bretlandi, framkvæmd af NHS, fram á að hver heimsókn í leikhús, sparar bresku þjóðinni um 12 pund í heilbrigðiskostnað. Það þýðir um 100 milljónir punda árlega eða 17 milljarða. Reykjavík er höfuðborg landsins og á að vera hjarta þjóðarinnar; hið skapandi hjarta þjóðarinnar. Reykjavík á að dæla peningum í listir, menningu, hreyfingu og skapandi greinar fyrir fólk á öllum aldri óháð stétt, stöðu eða bakgrunni. Fyrir það fyrsta vegna þess að þetta skapar ómetanleg menningarverðmæti og er það sem gerir Reykjavík að eftirsóknarverðum stað að búa á. Í öðru lagi vegna þess að það bætir lýðheilsu og 1 hamingju, og í þriðja lagi vegna þess að það sparar borginni stórar fjárhæðir til lengri tíma. Þetta þarf ekki endilega að vera flókið eða dýrt. Það er nóg til af húsnæði í borginni sem stendur autt. Skapandi fólk þarf yfirleitt ekki annað en aðstöðu, samastað. Sköpunarkraftur mannsins sér um rest. Skapandi greinar eru ólíkar annarri atvinnustarfsemi að því leiti að það er erfitt að spá fyrir um hvaða fræ verða að arðbærri uppskeru, og þess vegna er raunin sú að þessar greinar eru yfirleitt fyrstar til mæta niðurskurði þegar excel fólkið panikkerar. En fegurðin er einmitt í ófyrirsjánleikanum og því meira sem við sáum og sjáum til þess að hinn frjói mannshugur fái þá næringu/aðstöðu sem hann þarf til að vaxa og dafna, því meiri eru líkurnar á því að við uppskerum ríkulega. Og hvort sem að verkefnin enda sem hæf til útflutnings eða ekki, eru þau besta forvörnin gegn hverskyns krankleikum. Hættum að eyða peningum íbúa í rándýrar fötur til að taka við lekanum og gerum við þakið. Framsókn vill breyta forgangsröðuninni í borginni og setja skapandi greinar í forgang fyrir fólk á öllum aldri. Ég skora á áhugasama að skoða málefna skrá okkar. Höfundur er leikari, leikstjóri og tónlistarmaður og skipar 8.sæti á lista Framsóknar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Framsóknarflokkurinn Reykjavík Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason Skoðun Hvar mega okkar minnstu bræður borða? Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Dregur til tíðinda Hannes Pétursson Skoðun Lífeyririnn okkar má ekki týnast Sandra B. Franks Skoðun Valdatafl og viðskiptapólitík í lagareldi Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun Aldrei fleiri Ljón á Íslandi Selma Rut Þorsteinsdóttir Skoðun Matvælaverð, tollar og heimildavinna Erna Bjarnadóttir Skoðun Börnin fyrst, kerfið svo Inga Sæland Skoðun Sálin tekin úr skólunum Ingibjörg Isaksen Skoðun Borgarlínan og Línuborg Soria Þórður Már Sigfússon Skoðun Skoðun Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Borgarlínan og Línuborg Soria Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Hvaða börn koma fyrst? Lúðvík Júlíusson skrifar Skoðun Lífeyririnn okkar má ekki týnast Sandra B. Franks skrifar Skoðun Aldrei fleiri Ljón á Íslandi Selma Rut Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Mikilvægur áfangi fyrir eldri ökumenn Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason skrifar Skoðun Er gervigreind örlög eða stefna? Hanna Kristín Skaftadóttir skrifar Skoðun Menningarsjá og hlutverk hennar Anna Hildur Hildibrandsdóttir ,Erna Kaaber skrifar Skoðun Líffræðileg fjölbreytni á undanþágu? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Minna fólk – aðrar þarfir Bozena Raczkowska skrifar Skoðun Fullveldi og almannaheill Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Börnin fyrst, kerfið svo Inga Sæland skrifar Skoðun Hvar mega okkar minnstu bræður borða? Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Valdatafl og viðskiptapólitík í lagareldi Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sálin tekin úr skólunum Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Matvælaverð, tollar og heimildavinna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Stefna og innleiðing hennar á óvissutímum Jóhanna Gunnþóra Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hinar myrku hliðar deilds fullveldis: Sýndaráhrif og uppgjöf smáríkis Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Stækkar skrifræðið við inngöngu í ESB? Tölurnar segja annað Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Á úfnum sjó eða lygnum Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Fæðingarorlof á ekki að kosta fólk starfið Árni B. Björnsson,Bjarki Ómarsson skrifar Skoðun Ísland fær martröð (örsaga) Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Er 25% lækkun á matvælum raunhæf með evru? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Aðflæðisvandinn Finnur Pálmi Magnússon skrifar Skoðun Milli tveggja kosta - Efnahagslegt staðreyndatékk á framtíð Íslands Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fólkið sem þurrkaði út heilbrigðiseftirlitið Pétur Halldórsson skrifar Sjá meira
Hjarta mannsins er skapandi. Skapandi hjarta sem slær. Hugtakið skapandi greinar vísar til atvinnugreina sem nýta skapandi hæfni, menningarauðlindir og hugverk til verðmætasköpunar. Greinarnar einkennast af samþættingu lista, menningar, tækni og viðskipta og gegna mikilvægu hlutverki í nútíma þekkingar- og hugverkahagkerfi. Skapandi greinar standa undir 3,5% af vergri þjóðarframleiðslu og það hefur verið sýnt fram á það aftur og aftur að opinber fjárfesting í þessum greinum skilar sér þrefalt til baka. Þá má nefna að ríflega helmingur erlendra ferðamanna sem hingað koma nefna íslenska menningu sem einn meginþátt af ástæðu heimsóknar sinnar til landsins. Afreksfólk okkar á sviði lista, menningar og íþrótta eru okkar besta landkynning. Skapandi hugsun er stærsta kraftaverk mennskunnar og líklegast síðasta óþrjótandi auðlind heimsins. Að vera skapandi er okkur öllum gefið í vöggugjöf og fólk er hamingjusamast þegar það fær að vera skapandi og sjá hugverk sín og hugmyndir verða að veruleika, hvers eðlis sem þær kunna að vera. Við njótum þess öll, hvert með sínu nefi, að dást að hugviti, sköpunarkrafti, listum, menningu, geimferðum, arkítektúr og fátt er það sem sameinar fólk og þjóðir betur en sameiginleg upplifun af menningarlegum þrekvirkjum stórum og smáum. Mannskepnan er félagsvera. Að tilheyra hóp og trúa á eitthvað sér æðra (fjölskylduna, samfélagið, íþróttaklúbbinn, þjóðina, æðri mátt) er henni mikilvægara en lífið sjálft. Að upplifa menningarviðburði saman mætir þessarri þörf. Að vinna saman að því að skapa menningarviðburði, enn betur. Félagsleg einangrun og einmannaleiki er faraldur sem Alþjóða heilbrigðisstofnunin hefur skilgreint sem lýðheilsuógn til jafns við reykingar, óhóflega áfengisneyslu og offitu. Íslendingar verja orðið að meðaltali aðeins um einni klukkustund á dag í samskipti við aðra augliti til auglitis og fagaðilar sem þjónusta ungmenni sem eiga við hverskonar erfiðleika að etja nefna að félagsleg einangrun, einmannaleiki, og afleiðingarnar, kvíði og þunglyndi, séu algengustu ástæður þess að þau leita sér aðstoðar. Skjámiðlar, hraði samfélagsins og sjálfvirknivæðing þjónustu er með öðrum orðum að ganga af okkur dauðum. Besta meðalið við þessu er virk þátttaka í félags-, íþrótta-,-eða menningarstarfi, hvort sem það er atvinna fólks eða tómstund, og það hefur verið marg sýnt fram á það að hver króna sem sett er í hverskonar fyrirbyggjandi aðgerðir gegn áhættuhegðun eða heilbrigðisvanda, skilar sér sjöfallt til baka. Þannig sýnir t.a.m nýleg rannsókn í Bretlandi, framkvæmd af NHS, fram á að hver heimsókn í leikhús, sparar bresku þjóðinni um 12 pund í heilbrigðiskostnað. Það þýðir um 100 milljónir punda árlega eða 17 milljarða. Reykjavík er höfuðborg landsins og á að vera hjarta þjóðarinnar; hið skapandi hjarta þjóðarinnar. Reykjavík á að dæla peningum í listir, menningu, hreyfingu og skapandi greinar fyrir fólk á öllum aldri óháð stétt, stöðu eða bakgrunni. Fyrir það fyrsta vegna þess að þetta skapar ómetanleg menningarverðmæti og er það sem gerir Reykjavík að eftirsóknarverðum stað að búa á. Í öðru lagi vegna þess að það bætir lýðheilsu og 1 hamingju, og í þriðja lagi vegna þess að það sparar borginni stórar fjárhæðir til lengri tíma. Þetta þarf ekki endilega að vera flókið eða dýrt. Það er nóg til af húsnæði í borginni sem stendur autt. Skapandi fólk þarf yfirleitt ekki annað en aðstöðu, samastað. Sköpunarkraftur mannsins sér um rest. Skapandi greinar eru ólíkar annarri atvinnustarfsemi að því leiti að það er erfitt að spá fyrir um hvaða fræ verða að arðbærri uppskeru, og þess vegna er raunin sú að þessar greinar eru yfirleitt fyrstar til mæta niðurskurði þegar excel fólkið panikkerar. En fegurðin er einmitt í ófyrirsjánleikanum og því meira sem við sáum og sjáum til þess að hinn frjói mannshugur fái þá næringu/aðstöðu sem hann þarf til að vaxa og dafna, því meiri eru líkurnar á því að við uppskerum ríkulega. Og hvort sem að verkefnin enda sem hæf til útflutnings eða ekki, eru þau besta forvörnin gegn hverskyns krankleikum. Hættum að eyða peningum íbúa í rándýrar fötur til að taka við lekanum og gerum við þakið. Framsókn vill breyta forgangsröðuninni í borginni og setja skapandi greinar í forgang fyrir fólk á öllum aldri. Ég skora á áhugasama að skoða málefna skrá okkar. Höfundur er leikari, leikstjóri og tónlistarmaður og skipar 8.sæti á lista Framsóknar í Reykjavík.
Skoðun Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson skrifar
Skoðun Hinar myrku hliðar deilds fullveldis: Sýndaráhrif og uppgjöf smáríkis Eggert Sigurbergsson skrifar
Skoðun Milli tveggja kosta - Efnahagslegt staðreyndatékk á framtíð Íslands Sigurður Sigurðsson skrifar