Strætó, bílar, rafhjól og gangandi fólk Unnar Jónsson skrifar 7. maí 2026 20:47 Stækkun bæjarins með tilheyrandi lengri vegalengdum innanbæjar hefur haft í för með sér mikla fjölgun bíla á Akureyri undanfarin ár. Nú eru fleiri einkabílar á mann á Akureyri en á höfuðborgarsvæðinu. Skipulagið og stopular ferðir strætisvagna gera það að verkum að flest heimili komast varla af án tveggja bíla. Þetta eykur umferð og nú er farið að bera á töfum í umferðinni á Akureyri. Einkum á þetta við um gatnamót Hörgárbrautar, Glerárgötu, Borgarbrautar og Tryggvabrautar, en einnig myndst langar raðir á Hlíðarbraut í lok vinnudags og víðar. Að sama skapi hefur nýting á bílastæðum miðsvæðis aukist. Fjölgun bíla og aukinni umferð fylgja ókostir eins og lengri ferðatími, færri laus bílastæði og aukið svifryk. Viðbrögð við þessu voru að hefja gjaldtöku á bílastæðum í miðbænum, sem hefur losað um þau til bóta fyrir þjónustuaðila í miðbænum. Gjaldtakan er hófleg og hefur skilað tilætluðum árangri. Einhverjir tala fyrir byggingu bílastæðahúss í miðbænum, en það er mjög dýr framkvæmd og ekki tímabær. En hvað er til ráða til að stuðla að greiðri umferð og góðu aðgengi að bílastæðum? Það er hægt að bregðast við með ýmsum hætti. Besta lausnin væri að bæta mjög strætókerfið á Akureyri, laga leiðaferfið og auka tíðni þannig að strætó nái yfir allan bæinn. Hann þarf að aka í Krossanes, út á flugvöll og inn í Kjarnaskóg. Og strætó þarf að verða raunhæfur valkostur við að eiga bíl, eða alla vega þannig að það mætti fækka um annan bílinn á heimilinu. Það mundi í senn minnka umferð og skutl, minnka svifryk og spara háar fjárhæðir í heimilisrekstrinum. Þar er eftir miklu að slægjast, því samkvæmt vef FÍB kostar um 155 þúsund krónur á mánuði að reka bíl sem er ekið 15.000 km á ári. Stígakerfið á Akureyri hefur verið í þróun undanfarin ár og það þarf að halda áfram á þeirri leið til að hvetja íbúa til að ganga og hjóla meira. En með rafhjólunum er “Akureyri orðin flöt” eins og einhver benti á. Með því að Akureyrarbær taki upp samgöngustyrki fyrir sitt starfsfólk, eins og sum fyrirtæki eru að gera nú þegar , væri með betra strætókerfi og “flatneskjunni” á Akureyri kominn góður hvati fyrir fólk að skipta yfir í rafhjól og aðra umhverfisvænni ferðamáta. Samhliða þarf að gera átak í að byggja vönduð hjólaskýli fyrir stækkandi flota rafmagnshjóla við fyrirtæki og stofnanir í bænum. Einhverjir kunna að óttast kostnað við að auka við rekstur strætó, veita samgöngustyrki og byggja fjöldann allan af hjólaskýlum. En það er miklu, miklu dýrara að bæta sífellt í innviði fyrir aukinn fjölda einkabíla, götur og bílastæði. Þó að einkabíllinn verði áfram aðal samgöngutækið er það bæði hagkvæmara og bætir lýðheilsu að stækka þann hóp sem notar aðra ferðamáta. Með fjárhagslegum hvötum til einstaklinga er því bæði verið að gera rekstur Akureyrarbæjar betri og gera bæjarbúim mögulegt að draga úr mikilvægi einkabílsins og spara verulega í heimilisrekstrinum. Höfundur skipar 16. sætið á lista Samfylkingarinnar á Akureyri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason Skoðun Halldór 22.10.26 Halldór Baldursson Halldór Skoðun Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Heilbrigðisvottorð fyrir nýtt samband? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Unga fólkið borgar tvisvar – efnahagur foreldra skiptir sköpum Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Stærsta gjöfin gæti verið líffæragjöf Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar Skoðun Þegar íslenskt auglýsingafé leitar til erlendra tæknirisa Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Námsmat í 10. bekk skólaárið 2026-2027 Gauti Eiríksson skrifar Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Landakortið minnkar ekki þótt lögreglustjórum fækki Lárus Bjarnason skrifar Skoðun Komdu með nestispeningana Sigvaldi Einarsson skrifar Sjá meira
Stækkun bæjarins með tilheyrandi lengri vegalengdum innanbæjar hefur haft í för með sér mikla fjölgun bíla á Akureyri undanfarin ár. Nú eru fleiri einkabílar á mann á Akureyri en á höfuðborgarsvæðinu. Skipulagið og stopular ferðir strætisvagna gera það að verkum að flest heimili komast varla af án tveggja bíla. Þetta eykur umferð og nú er farið að bera á töfum í umferðinni á Akureyri. Einkum á þetta við um gatnamót Hörgárbrautar, Glerárgötu, Borgarbrautar og Tryggvabrautar, en einnig myndst langar raðir á Hlíðarbraut í lok vinnudags og víðar. Að sama skapi hefur nýting á bílastæðum miðsvæðis aukist. Fjölgun bíla og aukinni umferð fylgja ókostir eins og lengri ferðatími, færri laus bílastæði og aukið svifryk. Viðbrögð við þessu voru að hefja gjaldtöku á bílastæðum í miðbænum, sem hefur losað um þau til bóta fyrir þjónustuaðila í miðbænum. Gjaldtakan er hófleg og hefur skilað tilætluðum árangri. Einhverjir tala fyrir byggingu bílastæðahúss í miðbænum, en það er mjög dýr framkvæmd og ekki tímabær. En hvað er til ráða til að stuðla að greiðri umferð og góðu aðgengi að bílastæðum? Það er hægt að bregðast við með ýmsum hætti. Besta lausnin væri að bæta mjög strætókerfið á Akureyri, laga leiðaferfið og auka tíðni þannig að strætó nái yfir allan bæinn. Hann þarf að aka í Krossanes, út á flugvöll og inn í Kjarnaskóg. Og strætó þarf að verða raunhæfur valkostur við að eiga bíl, eða alla vega þannig að það mætti fækka um annan bílinn á heimilinu. Það mundi í senn minnka umferð og skutl, minnka svifryk og spara háar fjárhæðir í heimilisrekstrinum. Þar er eftir miklu að slægjast, því samkvæmt vef FÍB kostar um 155 þúsund krónur á mánuði að reka bíl sem er ekið 15.000 km á ári. Stígakerfið á Akureyri hefur verið í þróun undanfarin ár og það þarf að halda áfram á þeirri leið til að hvetja íbúa til að ganga og hjóla meira. En með rafhjólunum er “Akureyri orðin flöt” eins og einhver benti á. Með því að Akureyrarbær taki upp samgöngustyrki fyrir sitt starfsfólk, eins og sum fyrirtæki eru að gera nú þegar , væri með betra strætókerfi og “flatneskjunni” á Akureyri kominn góður hvati fyrir fólk að skipta yfir í rafhjól og aðra umhverfisvænni ferðamáta. Samhliða þarf að gera átak í að byggja vönduð hjólaskýli fyrir stækkandi flota rafmagnshjóla við fyrirtæki og stofnanir í bænum. Einhverjir kunna að óttast kostnað við að auka við rekstur strætó, veita samgöngustyrki og byggja fjöldann allan af hjólaskýlum. En það er miklu, miklu dýrara að bæta sífellt í innviði fyrir aukinn fjölda einkabíla, götur og bílastæði. Þó að einkabíllinn verði áfram aðal samgöngutækið er það bæði hagkvæmara og bætir lýðheilsu að stækka þann hóp sem notar aðra ferðamáta. Með fjárhagslegum hvötum til einstaklinga er því bæði verið að gera rekstur Akureyrarbæjar betri og gera bæjarbúim mögulegt að draga úr mikilvægi einkabílsins og spara verulega í heimilisrekstrinum. Höfundur skipar 16. sætið á lista Samfylkingarinnar á Akureyri.
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar