Strætó, bílar, rafhjól og gangandi fólk Unnar Jónsson skrifar 7. maí 2026 20:47 Stækkun bæjarins með tilheyrandi lengri vegalengdum innanbæjar hefur haft í för með sér mikla fjölgun bíla á Akureyri undanfarin ár. Nú eru fleiri einkabílar á mann á Akureyri en á höfuðborgarsvæðinu. Skipulagið og stopular ferðir strætisvagna gera það að verkum að flest heimili komast varla af án tveggja bíla. Þetta eykur umferð og nú er farið að bera á töfum í umferðinni á Akureyri. Einkum á þetta við um gatnamót Hörgárbrautar, Glerárgötu, Borgarbrautar og Tryggvabrautar, en einnig myndst langar raðir á Hlíðarbraut í lok vinnudags og víðar. Að sama skapi hefur nýting á bílastæðum miðsvæðis aukist. Fjölgun bíla og aukinni umferð fylgja ókostir eins og lengri ferðatími, færri laus bílastæði og aukið svifryk. Viðbrögð við þessu voru að hefja gjaldtöku á bílastæðum í miðbænum, sem hefur losað um þau til bóta fyrir þjónustuaðila í miðbænum. Gjaldtakan er hófleg og hefur skilað tilætluðum árangri. Einhverjir tala fyrir byggingu bílastæðahúss í miðbænum, en það er mjög dýr framkvæmd og ekki tímabær. En hvað er til ráða til að stuðla að greiðri umferð og góðu aðgengi að bílastæðum? Það er hægt að bregðast við með ýmsum hætti. Besta lausnin væri að bæta mjög strætókerfið á Akureyri, laga leiðaferfið og auka tíðni þannig að strætó nái yfir allan bæinn. Hann þarf að aka í Krossanes, út á flugvöll og inn í Kjarnaskóg. Og strætó þarf að verða raunhæfur valkostur við að eiga bíl, eða alla vega þannig að það mætti fækka um annan bílinn á heimilinu. Það mundi í senn minnka umferð og skutl, minnka svifryk og spara háar fjárhæðir í heimilisrekstrinum. Þar er eftir miklu að slægjast, því samkvæmt vef FÍB kostar um 155 þúsund krónur á mánuði að reka bíl sem er ekið 15.000 km á ári. Stígakerfið á Akureyri hefur verið í þróun undanfarin ár og það þarf að halda áfram á þeirri leið til að hvetja íbúa til að ganga og hjóla meira. En með rafhjólunum er “Akureyri orðin flöt” eins og einhver benti á. Með því að Akureyrarbær taki upp samgöngustyrki fyrir sitt starfsfólk, eins og sum fyrirtæki eru að gera nú þegar , væri með betra strætókerfi og “flatneskjunni” á Akureyri kominn góður hvati fyrir fólk að skipta yfir í rafhjól og aðra umhverfisvænni ferðamáta. Samhliða þarf að gera átak í að byggja vönduð hjólaskýli fyrir stækkandi flota rafmagnshjóla við fyrirtæki og stofnanir í bænum. Einhverjir kunna að óttast kostnað við að auka við rekstur strætó, veita samgöngustyrki og byggja fjöldann allan af hjólaskýlum. En það er miklu, miklu dýrara að bæta sífellt í innviði fyrir aukinn fjölda einkabíla, götur og bílastæði. Þó að einkabíllinn verði áfram aðal samgöngutækið er það bæði hagkvæmara og bætir lýðheilsu að stækka þann hóp sem notar aðra ferðamáta. Með fjárhagslegum hvötum til einstaklinga er því bæði verið að gera rekstur Akureyrarbæjar betri og gera bæjarbúim mögulegt að draga úr mikilvægi einkabílsins og spara verulega í heimilisrekstrinum. Höfundur skipar 16. sætið á lista Samfylkingarinnar á Akureyri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson Skoðun Hvar mega okkar minnstu bræður borða? Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Dregur til tíðinda Hannes Pétursson Skoðun Lífeyririnn okkar má ekki týnast Sandra B. Franks Skoðun Aldrei fleiri Ljón á Íslandi Selma Rut Þorsteinsdóttir Skoðun Valdatafl og viðskiptapólitík í lagareldi Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun Matvælaverð, tollar og heimildavinna Erna Bjarnadóttir Skoðun Börnin fyrst, kerfið svo Inga Sæland Skoðun Sálin tekin úr skólunum Ingibjörg Isaksen Skoðun Skoðun Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Borgarlínan og Línuborg Soria Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Hvaða börn koma fyrst? Lúðvík Júlíusson skrifar Skoðun Lífeyririnn okkar má ekki týnast Sandra B. Franks skrifar Skoðun Aldrei fleiri Ljón á Íslandi Selma Rut Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Mikilvægur áfangi fyrir eldri ökumenn Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason skrifar Skoðun Er gervigreind örlög eða stefna? Hanna Kristín Skaftadóttir skrifar Skoðun Menningarsjá og hlutverk hennar Anna Hildur Hildibrandsdóttir ,Erna Kaaber skrifar Skoðun Líffræðileg fjölbreytni á undanþágu? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Minna fólk – aðrar þarfir Bozena Raczkowska skrifar Skoðun Fullveldi og almannaheill Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Börnin fyrst, kerfið svo Inga Sæland skrifar Skoðun Hvar mega okkar minnstu bræður borða? Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Valdatafl og viðskiptapólitík í lagareldi Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sálin tekin úr skólunum Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Matvælaverð, tollar og heimildavinna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Stefna og innleiðing hennar á óvissutímum Jóhanna Gunnþóra Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hinar myrku hliðar deilds fullveldis: Sýndaráhrif og uppgjöf smáríkis Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Stækkar skrifræðið við inngöngu í ESB? Tölurnar segja annað Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Á úfnum sjó eða lygnum Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Fæðingarorlof á ekki að kosta fólk starfið Árni B. Björnsson,Bjarki Ómarsson skrifar Skoðun Ísland fær martröð (örsaga) Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Er 25% lækkun á matvælum raunhæf með evru? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Aðflæðisvandinn Finnur Pálmi Magnússon skrifar Skoðun Milli tveggja kosta - Efnahagslegt staðreyndatékk á framtíð Íslands Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fólkið sem þurrkaði út heilbrigðiseftirlitið Pétur Halldórsson skrifar Sjá meira
Stækkun bæjarins með tilheyrandi lengri vegalengdum innanbæjar hefur haft í för með sér mikla fjölgun bíla á Akureyri undanfarin ár. Nú eru fleiri einkabílar á mann á Akureyri en á höfuðborgarsvæðinu. Skipulagið og stopular ferðir strætisvagna gera það að verkum að flest heimili komast varla af án tveggja bíla. Þetta eykur umferð og nú er farið að bera á töfum í umferðinni á Akureyri. Einkum á þetta við um gatnamót Hörgárbrautar, Glerárgötu, Borgarbrautar og Tryggvabrautar, en einnig myndst langar raðir á Hlíðarbraut í lok vinnudags og víðar. Að sama skapi hefur nýting á bílastæðum miðsvæðis aukist. Fjölgun bíla og aukinni umferð fylgja ókostir eins og lengri ferðatími, færri laus bílastæði og aukið svifryk. Viðbrögð við þessu voru að hefja gjaldtöku á bílastæðum í miðbænum, sem hefur losað um þau til bóta fyrir þjónustuaðila í miðbænum. Gjaldtakan er hófleg og hefur skilað tilætluðum árangri. Einhverjir tala fyrir byggingu bílastæðahúss í miðbænum, en það er mjög dýr framkvæmd og ekki tímabær. En hvað er til ráða til að stuðla að greiðri umferð og góðu aðgengi að bílastæðum? Það er hægt að bregðast við með ýmsum hætti. Besta lausnin væri að bæta mjög strætókerfið á Akureyri, laga leiðaferfið og auka tíðni þannig að strætó nái yfir allan bæinn. Hann þarf að aka í Krossanes, út á flugvöll og inn í Kjarnaskóg. Og strætó þarf að verða raunhæfur valkostur við að eiga bíl, eða alla vega þannig að það mætti fækka um annan bílinn á heimilinu. Það mundi í senn minnka umferð og skutl, minnka svifryk og spara háar fjárhæðir í heimilisrekstrinum. Þar er eftir miklu að slægjast, því samkvæmt vef FÍB kostar um 155 þúsund krónur á mánuði að reka bíl sem er ekið 15.000 km á ári. Stígakerfið á Akureyri hefur verið í þróun undanfarin ár og það þarf að halda áfram á þeirri leið til að hvetja íbúa til að ganga og hjóla meira. En með rafhjólunum er “Akureyri orðin flöt” eins og einhver benti á. Með því að Akureyrarbær taki upp samgöngustyrki fyrir sitt starfsfólk, eins og sum fyrirtæki eru að gera nú þegar , væri með betra strætókerfi og “flatneskjunni” á Akureyri kominn góður hvati fyrir fólk að skipta yfir í rafhjól og aðra umhverfisvænni ferðamáta. Samhliða þarf að gera átak í að byggja vönduð hjólaskýli fyrir stækkandi flota rafmagnshjóla við fyrirtæki og stofnanir í bænum. Einhverjir kunna að óttast kostnað við að auka við rekstur strætó, veita samgöngustyrki og byggja fjöldann allan af hjólaskýlum. En það er miklu, miklu dýrara að bæta sífellt í innviði fyrir aukinn fjölda einkabíla, götur og bílastæði. Þó að einkabíllinn verði áfram aðal samgöngutækið er það bæði hagkvæmara og bætir lýðheilsu að stækka þann hóp sem notar aðra ferðamáta. Með fjárhagslegum hvötum til einstaklinga er því bæði verið að gera rekstur Akureyrarbæjar betri og gera bæjarbúim mögulegt að draga úr mikilvægi einkabílsins og spara verulega í heimilisrekstrinum. Höfundur skipar 16. sætið á lista Samfylkingarinnar á Akureyri.
Skoðun Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson skrifar
Skoðun Hinar myrku hliðar deilds fullveldis: Sýndaráhrif og uppgjöf smáríkis Eggert Sigurbergsson skrifar
Skoðun Milli tveggja kosta - Efnahagslegt staðreyndatékk á framtíð Íslands Sigurður Sigurðsson skrifar