Miðflokkarnir tveir í Kópavogi Pétur Björgvin Sveinsson skrifar 5. maí 2026 08:45 Ég ólst upp í Kópavogi og elskaði það. Spilaði fótbolta með HK í Fossvogsdalnum og hef fylgst með bænum stækka og samfélaginu með. Sá Kópavogur sem ég þekki, hefur alltaf verið samhent og öflugt samfélag. Kosningarnar 16. maí snúast um hvernig við viljum sjá samfélagið í Kópavogi þróast. Viljum við litríkt samfélag eða litlaust? Samhentari og sterkari Kópavog en í dag eða sundraðan bæ þar sem náungakærleikur er skilyrtur við tiltekin mannleg einkenni? Svarthvítur veruleiki Orðræða síðustu daga og vikur frá Miðflokknum hefur verið orðræða gamalla og lokaðra tíma. Tíma þar sem hlutskipti voru ójöfn og lífið svarthvítt. Ekki bara fyrir hinsegin einstaklinga heldur okkur öll. Konur, karla og kvár. Stúlkur, drengi og stálp. Þetta er ekki ný orðræða frá Miðflokknum, flokkurinn hefur alla tíð daðrað við hana. Alið á hræðslu við það sem ekki fellur í normið. Fyrst var trans fólk tekið fyrir og nú á koma samkynhneigðum aftur inn skápinn og konum aftur tekjulausum á bakvið eldavélina í nafni valfrelsis. Þetta byrjar nefnilega allt einhvers staðar.Ef við byrjum á því að fjarlægja fána mannréttinda og frelsis - hvað er þá næst? Á að hætta allri fræðslu eða samtölum um fjölbreytileika? Á að þegja um tilveru hinsegin fólks af því að hún passar ekki inn í svarthvítan og litlausan heim Miðflokksmanna, heim þar sem við ættum öll helst að vera steypt í sama mót? Ærandi þögn Þögn Sjálfstæðismanna í Kópavogi um regnbogafánann hefur einnig verið eftirtektarverð. Nú hefur bæjarstjóri Kópavogs og oddviti Sjálfstæðisflokksins deilt við oddvita Miðflokksins um hvort Kópavogsbær hafi gert samning við Samtökin ’78 um mannréttinda- og fjölbreytileikafræðslu. Í stað þess að standa keik með mikilvægri fræðslu virðist áherslan hafa farið í að fjarlægja sig frá henni. Ég vona að um sé að ræða hliðarspor hjá flokki sem hefur kennt sig við frelsi einstaklingsins. Mannréttindi eru ekki tískuvara eða eitthvað sem hægt er að taka upp og leggja frá sér eftir því hvernig vindar blása. Í nafni einfaldleikans Þau sem helst tala gegn hinseginleikanum og valfrelsi kvenna eru þeir sem beita fyrir sig einfaldleikanum: Það var allt einfaldara og þægilegra í gamla daga. Þetta var ekki svona flókið. Öllum leið betur. Mæður voru meira heima, hommar voru bara á vissum stöðum og allir sem voru öðruvísi voru stimplaðir geðsjúkir. Mjög þægilegt. Fyrir alla nema þá sem um ræðir. Frelsi, fjölbreytileiki og fræðsla eru lykilatriði í þeirri framtíðarsýn sem Viðreisn í Kópavogi stendur fyrir. Við viljum að börn og ungmenni viti að lífið sé allskonar og að þau megi haga því eins og þeim sýnist. Við viljum senda ungum konum í fæðingarorlofi þau skilaboð að endurkoma þeirra út á atvinnumarkaðinn skipti jafn miklu máli og endurkoma maka þeirra. Þá sendum við ungum feðrum þau skilaboð að við sjáum og fögnum ávinningnum af því að þeir taki virkan þátt í lífi og uppeldi ungra barna sinna. Og þeir sem vilja halda áfram að beita sér fyrir einfaldleikanum geta auðveldlega gert það - fljótlegast er að hætta að skipta sér að lífi annarra og öðlast þannig einfaldara líf. Sterkt samfélag stendur þétt á bak við hvern og einn einstakling og fagnar fjölbreytileika sinna íbúa.Fyrir það stendur Viðreisn! Höfundur er varaþingmaður og 2. sæti lista Viðreisnar í Kópavogi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Pétur Björgvin Sveinsson Viðreisn Kópavogur Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson Skoðun Skoðun Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Sjá meira
Ég ólst upp í Kópavogi og elskaði það. Spilaði fótbolta með HK í Fossvogsdalnum og hef fylgst með bænum stækka og samfélaginu með. Sá Kópavogur sem ég þekki, hefur alltaf verið samhent og öflugt samfélag. Kosningarnar 16. maí snúast um hvernig við viljum sjá samfélagið í Kópavogi þróast. Viljum við litríkt samfélag eða litlaust? Samhentari og sterkari Kópavog en í dag eða sundraðan bæ þar sem náungakærleikur er skilyrtur við tiltekin mannleg einkenni? Svarthvítur veruleiki Orðræða síðustu daga og vikur frá Miðflokknum hefur verið orðræða gamalla og lokaðra tíma. Tíma þar sem hlutskipti voru ójöfn og lífið svarthvítt. Ekki bara fyrir hinsegin einstaklinga heldur okkur öll. Konur, karla og kvár. Stúlkur, drengi og stálp. Þetta er ekki ný orðræða frá Miðflokknum, flokkurinn hefur alla tíð daðrað við hana. Alið á hræðslu við það sem ekki fellur í normið. Fyrst var trans fólk tekið fyrir og nú á koma samkynhneigðum aftur inn skápinn og konum aftur tekjulausum á bakvið eldavélina í nafni valfrelsis. Þetta byrjar nefnilega allt einhvers staðar.Ef við byrjum á því að fjarlægja fána mannréttinda og frelsis - hvað er þá næst? Á að hætta allri fræðslu eða samtölum um fjölbreytileika? Á að þegja um tilveru hinsegin fólks af því að hún passar ekki inn í svarthvítan og litlausan heim Miðflokksmanna, heim þar sem við ættum öll helst að vera steypt í sama mót? Ærandi þögn Þögn Sjálfstæðismanna í Kópavogi um regnbogafánann hefur einnig verið eftirtektarverð. Nú hefur bæjarstjóri Kópavogs og oddviti Sjálfstæðisflokksins deilt við oddvita Miðflokksins um hvort Kópavogsbær hafi gert samning við Samtökin ’78 um mannréttinda- og fjölbreytileikafræðslu. Í stað þess að standa keik með mikilvægri fræðslu virðist áherslan hafa farið í að fjarlægja sig frá henni. Ég vona að um sé að ræða hliðarspor hjá flokki sem hefur kennt sig við frelsi einstaklingsins. Mannréttindi eru ekki tískuvara eða eitthvað sem hægt er að taka upp og leggja frá sér eftir því hvernig vindar blása. Í nafni einfaldleikans Þau sem helst tala gegn hinseginleikanum og valfrelsi kvenna eru þeir sem beita fyrir sig einfaldleikanum: Það var allt einfaldara og þægilegra í gamla daga. Þetta var ekki svona flókið. Öllum leið betur. Mæður voru meira heima, hommar voru bara á vissum stöðum og allir sem voru öðruvísi voru stimplaðir geðsjúkir. Mjög þægilegt. Fyrir alla nema þá sem um ræðir. Frelsi, fjölbreytileiki og fræðsla eru lykilatriði í þeirri framtíðarsýn sem Viðreisn í Kópavogi stendur fyrir. Við viljum að börn og ungmenni viti að lífið sé allskonar og að þau megi haga því eins og þeim sýnist. Við viljum senda ungum konum í fæðingarorlofi þau skilaboð að endurkoma þeirra út á atvinnumarkaðinn skipti jafn miklu máli og endurkoma maka þeirra. Þá sendum við ungum feðrum þau skilaboð að við sjáum og fögnum ávinningnum af því að þeir taki virkan þátt í lífi og uppeldi ungra barna sinna. Og þeir sem vilja halda áfram að beita sér fyrir einfaldleikanum geta auðveldlega gert það - fljótlegast er að hætta að skipta sér að lífi annarra og öðlast þannig einfaldara líf. Sterkt samfélag stendur þétt á bak við hvern og einn einstakling og fagnar fjölbreytileika sinna íbúa.Fyrir það stendur Viðreisn! Höfundur er varaþingmaður og 2. sæti lista Viðreisnar í Kópavogi.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar