Áskoranir Ísafjarðarbæjar í húsnæðismálum Svanfríður Bergvinsdóttir skrifar 28. apríl 2026 15:21 Húsnæðisframboð er hornsteinn þess hvort samfélagið okkar haldi áfram að vaxa eða staðni og það er sannarlega tími til kominn að endurskoða húsnæðismál í Ísafjarðarbæ. Fyrir margt ungt fólk er fyrsta skrefið inn á markaðinn orðið óraunhæft. Það er ekki bara erfitt að safna fyrir útborgun til að komast í eigið húsnæði, heldur er erfitt að finna leiguhúsnæði á meðan safnað er. Þetta er gríðarleg hindrun fyrir fólk sem vill setjast að í okkar góða bæjarfélagi og því er mikilvægt fyrir okkur að spyrja okkur: Hvernig ætlum við að halda í unga fólkið okkar ef það er hvorki hægt að leigja né kaupa? Það segir sig sjálft að bæjarfélagið getur ekki haldið áfram að vaxa nema að uppbygging húsnæðis fylgi með og ekki er einungis hægt að treysta á getu foreldra til að halda þaki yfir uppkomnum börnum sínum Á sama tíma sitja eldri íbúar oft fastir í húsnæði sem hentar þeim ekki lengur. Ekki vegna þess að þeir vilji það, heldur vegna þess að það vantar raunhæfa valkosti til að minnka við sig. Þetta stoppar hreyfanleika á húsnæðismarkaði bæjarfélagsins. Raunin er sú að hringrásin er brotin. Ungt fólk kemst ekki inn, eldra fólk kemst ekki út, og uppbyggingin er mörgum árum á eftir íbúafjölgun og brúar ekki bilið. Afleiðingin er stöðnun sem við höfum einfaldlega ekki efni á. Lágtekjuhópar finna hvað mest fyrir þessu; einstæðir foreldrar, fólk í láglaunastörfum, öryrkjar, námsmenn sem eru að reyna að fóta sig á vinnumarkaði. Þetta er oft fólk sem heldur samfélaginu gangandi en situr fast í ótryggu húsnæði þar sem framtíðin er alltaf háð sölu eigna eða leigusamningi. Því er löngu tímabært að horfa á húsnæðismál Ísafjarðarbæjar með nýjum augum. Ekki bara bíða eftir markaðurinn leysi málið, heldur skoða markvisst hvaða leiðir bæjarstjórn getur farið til að hraða uppbyggingu, auka framboð og tryggja að samfélagið haldi áfram að vera lifandi. Þetta krefst þess að við tökum ákvörðun um að gera hlutina öðruvísi. Óhagnaðardrifin leigufélög bjóða upp á raunhæfan valkost; þar er markmiðið ekki að hámarka arð, heldur að tryggja stöðugt, öruggt og viðráðanlegt húsnæði til langs tíma. Slík uppbygging getur skapað þann fyrirsjáanleika sem vantar sárlega fyrir alla þá hópa sem eiga erfitt með að fóta sig á hefðbundnum markaði. Þess vegna viljum við í Samfylkingunni í Ísafjarðarbæ leita samstarfs við óhagnaðardrifin leigufélög og félagasamtök við uppbyggingu húsnæðis í bæjarfélaginu. Öflugt samfélag býður upp á fjölbreyttar leiðir í húsnæðismálum. Gerum það saman. Höfundur er oddviti á lista Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir Skoðun Er í alvöru engin þörf á að laga Ísland? Þórður Snær Júlíusson Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Já heilbrigðisráðherra - sóknarfærin eru mörg þegar kemur að lýðheilsu barna Halla Þorvaldsdóttir skrifar Skoðun Að PISA upp í vindinn – getur gervigreind þýtt námsefni fyrir börn? Steinþór Steingrímsson skrifar Skoðun Öldungaráð Reykjavíkurborgar tekið úr sambandi Viðar Eggertsson skrifar Skoðun Stöðugleiki á leigumarkaði Benedikt S. Benediktsson skrifar Skoðun Hálfsársuppgjör staðfestir áhyggjur af fjármálum Seltjarnarness Kristinn Ólafsson skrifar Skoðun 5,2% gjaldahækkanir – skýr skilaboðin inn á vinnumarkaðinn Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Hvað gætum við gert fyrir 112 milljarða? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hamingjuóskir til allra sem sögðu nei Einar Helgason skrifar Skoðun Þegar allt fer aftur á fullt – munum eftir fólkinu Ingunn Björk Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Börnin sem mæta afgangi Jón Ferdínand Estherarson skrifar Skoðun Læsi er sameiginleg ábyrgð og fjárfesting til framtíðar Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun PISA - Viljum við árangur án erfiðisins? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers eiga fatlaðir og foreldrar þeirra að gjalda? Margrét Össurardóttir skrifar Skoðun Alvöru eða sérhæfðir kennarar Svava Björg Mörk skrifar Sjá meira
Húsnæðisframboð er hornsteinn þess hvort samfélagið okkar haldi áfram að vaxa eða staðni og það er sannarlega tími til kominn að endurskoða húsnæðismál í Ísafjarðarbæ. Fyrir margt ungt fólk er fyrsta skrefið inn á markaðinn orðið óraunhæft. Það er ekki bara erfitt að safna fyrir útborgun til að komast í eigið húsnæði, heldur er erfitt að finna leiguhúsnæði á meðan safnað er. Þetta er gríðarleg hindrun fyrir fólk sem vill setjast að í okkar góða bæjarfélagi og því er mikilvægt fyrir okkur að spyrja okkur: Hvernig ætlum við að halda í unga fólkið okkar ef það er hvorki hægt að leigja né kaupa? Það segir sig sjálft að bæjarfélagið getur ekki haldið áfram að vaxa nema að uppbygging húsnæðis fylgi með og ekki er einungis hægt að treysta á getu foreldra til að halda þaki yfir uppkomnum börnum sínum Á sama tíma sitja eldri íbúar oft fastir í húsnæði sem hentar þeim ekki lengur. Ekki vegna þess að þeir vilji það, heldur vegna þess að það vantar raunhæfa valkosti til að minnka við sig. Þetta stoppar hreyfanleika á húsnæðismarkaði bæjarfélagsins. Raunin er sú að hringrásin er brotin. Ungt fólk kemst ekki inn, eldra fólk kemst ekki út, og uppbyggingin er mörgum árum á eftir íbúafjölgun og brúar ekki bilið. Afleiðingin er stöðnun sem við höfum einfaldlega ekki efni á. Lágtekjuhópar finna hvað mest fyrir þessu; einstæðir foreldrar, fólk í láglaunastörfum, öryrkjar, námsmenn sem eru að reyna að fóta sig á vinnumarkaði. Þetta er oft fólk sem heldur samfélaginu gangandi en situr fast í ótryggu húsnæði þar sem framtíðin er alltaf háð sölu eigna eða leigusamningi. Því er löngu tímabært að horfa á húsnæðismál Ísafjarðarbæjar með nýjum augum. Ekki bara bíða eftir markaðurinn leysi málið, heldur skoða markvisst hvaða leiðir bæjarstjórn getur farið til að hraða uppbyggingu, auka framboð og tryggja að samfélagið haldi áfram að vera lifandi. Þetta krefst þess að við tökum ákvörðun um að gera hlutina öðruvísi. Óhagnaðardrifin leigufélög bjóða upp á raunhæfan valkost; þar er markmiðið ekki að hámarka arð, heldur að tryggja stöðugt, öruggt og viðráðanlegt húsnæði til langs tíma. Slík uppbygging getur skapað þann fyrirsjáanleika sem vantar sárlega fyrir alla þá hópa sem eiga erfitt með að fóta sig á hefðbundnum markaði. Þess vegna viljum við í Samfylkingunni í Ísafjarðarbæ leita samstarfs við óhagnaðardrifin leigufélög og félagasamtök við uppbyggingu húsnæðis í bæjarfélaginu. Öflugt samfélag býður upp á fjölbreyttar leiðir í húsnæðismálum. Gerum það saman. Höfundur er oddviti á lista Samfylkingarinnar í Ísafjarðarbæ.
Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir Skoðun
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar
Skoðun Já heilbrigðisráðherra - sóknarfærin eru mörg þegar kemur að lýðheilsu barna Halla Þorvaldsdóttir skrifar
Skoðun Að PISA upp í vindinn – getur gervigreind þýtt námsefni fyrir börn? Steinþór Steingrímsson skrifar
Skoðun Hálfsársuppgjör staðfestir áhyggjur af fjármálum Seltjarnarness Kristinn Ólafsson skrifar
Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir Skoðun