Höfnum framtíðinni sem aldrei kom Bjarni Guðjónsson skrifar 25. apríl 2026 08:33 Reykvíkingum hefur um árabil verið seld sú hugmynd að allt verði betra í framtíðinni. Ef bara fólk hefur þolinmæði til að bíða eftir borgarlínu, lausn á biðlistavanda leikskólanna eða hinni ofurþéttu framtíðarborg þar sem bílar verða allt að því óþarfir. Gott og vel að hafa framtíðarsýn. En sýnin ein og sér er gagnslaus ef geta eða staðfesta til að fylgja henni eftir er engin. Framtíðin er núna, Sjálfstæðisflokkurinn í Reykjavík vill breyta þessu. Til framtíðar viljum við bættar samgöngur, fjölbreyttari lausnir í leikskólamálum, sjálfbæran rekstur og kraftmeiri húsnæðisuppbyggingu. Allt eru þetta hins vegar verkefni sem taka tíma og því nauðsynlegt að einblína á aðgerðir sem hægt er að ráðast í strax. Gallinn er nefnilega sá að biðlund fólks er á þrotum og framtíð Samfylkingarinnar hefur aldrei komið. Borgarlína hefur verið á teikniborðinu í fimmtán ár, en er enn ófjármögnuð og þær hugmyndir sem settar hafa verið fram um einstaka verkliði – svo sem Suðurlandsbraut – hafa fallið í grýttan jarðveg. Borgarlína Samfylkingarinnar er komin út í skurð og á meðan situr fólk fast í umferðinni. Sama má segja um leikskólana. Fyrir hverjar kosningar er því lofað að biðlistunum verði nú loksins útrýmt! Samt eru hátt í þúsund börn á biðlista á hverju hausti. Ekki í bæklingi Samfylkingarinnar Þéttingarstefnan er sömuleiðis komin á endastöð. Birtingarmyndirnar eru margar. Fólki líkar hvorki hönnun, né ljósvist þeirra steypuklumpahverfa sem risið hafa í borginni. Sumir hafa meira að segja vaknað einn morguninn með grænan vegg fyrir utan stofugluggann. Það var ekki í bæklingi Samfylkingarinnar. Á meðan blæs borgarkerfið út og stjórnlyndið læðist að æ fleiri þáttum hins mannlega samfélags. Ekkert er borginni óviðkomandi. Fánum hinna ýmsu þjóðríkja er flaggað við Ráðhúsið og borgarstarfsmenn senda íbúunum tilmæli um hvernig skuli halda barnaafmæli, eða hvort bjóða eigi upp á pylsur hjá hinum fjölmörgu stofnunum borgarinnar. Borgin eyðir tíma og fjármunum í verkefni sem eiga alls ekki að vera í hennar verkahring. Ryðjum aðskotahlutum úr bílastæðum strax Sjálfstæðismenn ætla að færa borgina aftur í áttina að sínu kjarnahlutverki. Við ætlum strax að hefja innleiðingu fjölbreyttra lausna í leikskólamálunum. Samgöngusáttmálann þarf að endurskoða strax og semja betur fyrir Reykjavík. Óþarfa hindrunum í umferð og aðskotahlutum úr bílastæðum á að ryðja strax úr vegi. Leggja á niður óþarfa ráð og nefndir og fækka millistjórnendum. Í kosningunum 16. maí getur fólk hafnað framtíðinni sem aldrei kom og kosið nýja Reykjavík. Borg þar sem einblínt er á lausnir sem hægt er að innleiða strax, svo einfalda megi hversdag borgarbúa. Um leið munum við leggja traustan grunn að sterkari, frjálsari og betur rekinni borg til framtíðar. Reykjavík þar sem fjölskyldur njóta betri þjónustu, atvinnulífið býr við hagstæðari skilyrði og skattfé íbúanna er nýtt af ábyrgð og skynsemi. Höfundur skipar 2. sæti á lista Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Bjarni Guðjónsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þegar endurtekning verður að „sannleika“ Snædís Valsdóttir,Aðalsteinn Hjartarson Skoðun Tilmæli til borgarstjórnar, fagþekking Eyjólfur Pálsson Skoðun „Alþingi sameinast“ Margrét Kristín Blöndal Skoðun BRCA arfberar eiga ekki að greiða fyrir lífsnauðsynlegt áhættueftirlit Hrefna Eyþórsdóttir Skoðun Málverkið tilbúið, en hver hélt á penslinum? Halla Björk Vigfúsdóttir Skoðun Tónlistar(niðurskurðar)borgin Reykjavík Ásta Kristín Pjetursdóttir Skoðun Sundurtætt eftirlit – opið bréf til alþingismanna Sesselja María Sveinsdóttir Skoðun Undir yfirborðinu leynist framtíðin Silja Elvarsdóttir,Hafdís Hanna Ægisdóttir Skoðun Heilbrigðiseftirlit er nærþjónusta — ekki skrifborðsæfing Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun Fáum samninginn á borðið Greta Lind Kristjánsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Greinarstúfur um tillögur stjórnavalda um að leggja niður heilbrigðiseftirlitin í landinu Ásdís H. Bjarnadóttir skrifar Skoðun „Hrútskýring“ á fiskveiðióstjórn Íslands Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Tilmæli til borgarstjórnar, fagþekking Eyjólfur Pálsson skrifar Skoðun Málverkið tilbúið, en hver hélt á penslinum? Halla Björk Vigfúsdóttir skrifar Skoðun Síðasti sjéns að mótmæla varðhaldi saklausra barna Alma Mjöll Ólafsdóttir skrifar Skoðun BRCA arfberar eiga ekki að greiða fyrir lífsnauðsynlegt áhættueftirlit Hrefna Eyþórsdóttir skrifar Skoðun Undir yfirborðinu leynist framtíðin Silja Elvarsdóttir,Hafdís Hanna Ægisdóttir skrifar Skoðun Tónlistar(niðurskurðar)borgin Reykjavík Ásta Kristín Pjetursdóttir skrifar Skoðun Hugboð, tilfinningar eða upplýst afstaða – útgáfuréttur óviss Berglind Hilmarsdóttir skrifar Skoðun „Alþingi sameinast“ Margrét Kristín Blöndal skrifar Skoðun Heilbrigðiseftirlit er nærþjónusta — ekki skrifborðsæfing Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þegar endurtekning verður að „sannleika“ Snædís Valsdóttir,Aðalsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Ný jafnréttislög kalla á aukið aðhald og skýra framtíðarsýn Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Næstum fjórir af hverjum tíu Íslendingum lesa skilaboð undir stýri Gunnar Geir Gunnarsson,Lára Hrafnsdóttir skrifar Skoðun Er ESB í alvöru svona vinsælt? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Um hvað er raunverulega verið að spyrja? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Sundurtætt eftirlit – opið bréf til alþingismanna Sesselja María Sveinsdóttir skrifar Skoðun Samræmt eftirlit er betra eftirlit Benedikt S. Benediktsson,Jóhannes Þór Skúlason,Sigurður Hannesson skrifar Skoðun Fáum samninginn á borðið Greta Lind Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Hver á að halda utan um hægri vænginn? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Króna eða evra? Umræða sem á skilið meira en slagorð Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Her- og gervimenn Viðreisnar Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Húshjálp í skuldaborg - nýjasta froðan í Ráðhúsinu? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun ESB-umræðan: Þegar úrelt vinstrisýn þjónar sömu niðurstöðu og sérhagsmunir hægrisins Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvað eiga Obamacare og Borgarlínan sameiginlegt? Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Minna kerfi og meiri hverfi Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Fjallkonan Steinar Harðarson skrifar Skoðun Ísland séð úr leikskóla Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Sjálfbær landbúnaður er öryggismál Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Félagsleg heilsa ræsisrottnanna Unnur Hrefna Jóhannsdóttir skrifar Sjá meira
Reykvíkingum hefur um árabil verið seld sú hugmynd að allt verði betra í framtíðinni. Ef bara fólk hefur þolinmæði til að bíða eftir borgarlínu, lausn á biðlistavanda leikskólanna eða hinni ofurþéttu framtíðarborg þar sem bílar verða allt að því óþarfir. Gott og vel að hafa framtíðarsýn. En sýnin ein og sér er gagnslaus ef geta eða staðfesta til að fylgja henni eftir er engin. Framtíðin er núna, Sjálfstæðisflokkurinn í Reykjavík vill breyta þessu. Til framtíðar viljum við bættar samgöngur, fjölbreyttari lausnir í leikskólamálum, sjálfbæran rekstur og kraftmeiri húsnæðisuppbyggingu. Allt eru þetta hins vegar verkefni sem taka tíma og því nauðsynlegt að einblína á aðgerðir sem hægt er að ráðast í strax. Gallinn er nefnilega sá að biðlund fólks er á þrotum og framtíð Samfylkingarinnar hefur aldrei komið. Borgarlína hefur verið á teikniborðinu í fimmtán ár, en er enn ófjármögnuð og þær hugmyndir sem settar hafa verið fram um einstaka verkliði – svo sem Suðurlandsbraut – hafa fallið í grýttan jarðveg. Borgarlína Samfylkingarinnar er komin út í skurð og á meðan situr fólk fast í umferðinni. Sama má segja um leikskólana. Fyrir hverjar kosningar er því lofað að biðlistunum verði nú loksins útrýmt! Samt eru hátt í þúsund börn á biðlista á hverju hausti. Ekki í bæklingi Samfylkingarinnar Þéttingarstefnan er sömuleiðis komin á endastöð. Birtingarmyndirnar eru margar. Fólki líkar hvorki hönnun, né ljósvist þeirra steypuklumpahverfa sem risið hafa í borginni. Sumir hafa meira að segja vaknað einn morguninn með grænan vegg fyrir utan stofugluggann. Það var ekki í bæklingi Samfylkingarinnar. Á meðan blæs borgarkerfið út og stjórnlyndið læðist að æ fleiri þáttum hins mannlega samfélags. Ekkert er borginni óviðkomandi. Fánum hinna ýmsu þjóðríkja er flaggað við Ráðhúsið og borgarstarfsmenn senda íbúunum tilmæli um hvernig skuli halda barnaafmæli, eða hvort bjóða eigi upp á pylsur hjá hinum fjölmörgu stofnunum borgarinnar. Borgin eyðir tíma og fjármunum í verkefni sem eiga alls ekki að vera í hennar verkahring. Ryðjum aðskotahlutum úr bílastæðum strax Sjálfstæðismenn ætla að færa borgina aftur í áttina að sínu kjarnahlutverki. Við ætlum strax að hefja innleiðingu fjölbreyttra lausna í leikskólamálunum. Samgöngusáttmálann þarf að endurskoða strax og semja betur fyrir Reykjavík. Óþarfa hindrunum í umferð og aðskotahlutum úr bílastæðum á að ryðja strax úr vegi. Leggja á niður óþarfa ráð og nefndir og fækka millistjórnendum. Í kosningunum 16. maí getur fólk hafnað framtíðinni sem aldrei kom og kosið nýja Reykjavík. Borg þar sem einblínt er á lausnir sem hægt er að innleiða strax, svo einfalda megi hversdag borgarbúa. Um leið munum við leggja traustan grunn að sterkari, frjálsari og betur rekinni borg til framtíðar. Reykjavík þar sem fjölskyldur njóta betri þjónustu, atvinnulífið býr við hagstæðari skilyrði og skattfé íbúanna er nýtt af ábyrgð og skynsemi. Höfundur skipar 2. sæti á lista Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík.
Skoðun Greinarstúfur um tillögur stjórnavalda um að leggja niður heilbrigðiseftirlitin í landinu Ásdís H. Bjarnadóttir skrifar
Skoðun BRCA arfberar eiga ekki að greiða fyrir lífsnauðsynlegt áhættueftirlit Hrefna Eyþórsdóttir skrifar
Skoðun Hugboð, tilfinningar eða upplýst afstaða – útgáfuréttur óviss Berglind Hilmarsdóttir skrifar
Skoðun Ný jafnréttislög kalla á aukið aðhald og skýra framtíðarsýn Kolbrún Halldórsdóttir skrifar
Skoðun Næstum fjórir af hverjum tíu Íslendingum lesa skilaboð undir stýri Gunnar Geir Gunnarsson,Lára Hrafnsdóttir skrifar
Skoðun Samræmt eftirlit er betra eftirlit Benedikt S. Benediktsson,Jóhannes Þór Skúlason,Sigurður Hannesson skrifar
Skoðun ESB-umræðan: Þegar úrelt vinstrisýn þjónar sömu niðurstöðu og sérhagsmunir hægrisins Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar