Jafnrétti er ákvörðun Ása Björk Jónsdóttir og Helga Kristín Jóhannsdóttir skrifa 24. apríl 2026 09:46 Á tíu ára afmælisráðstefnu Kvenna í orkumálum, KÍO, var farið yfir stöðu kvenna innan orku- og veitugeirans og í atvinnulífinu almennt. Bakhjarlar KÍO eru níu stærstu orku- og veitufyrirtæki landsins og konur eru um 30% af starfsfólki þeirra, hlutfall sem hefur lítið breyst undanfarin ár. Aðeins tvö þeirra eru í forsvari kvenna; Sólrúnar Kristjánsdóttur, framkvæmdastýru Veitna, og Rögnu Árnadóttur, forstjóra Landsnets. Á síðustu fjórum árum hefur verið ráðið í sex af þessum stöðum og því skapast raunverulegt tækifæri til að jafna stöðuna enn frekar. Í atvinnulífinu almennt eru konur enn í minnihluta stjórnenda og hlutfall þeirra meðal framkvæmdastjóra aðeins um fjórðungur. Þróunin í átt að jafnari stöðu gengur hægt og miðað við núverandi þróun ná konur ekki 40% hlutdeild fyrr en árið 2065. Rannsóknir sýna skýrt að jafnrétti skilar fyrirtækjum ávinningi. Fyrirtæki með jafnari kynjahlutföll og fjölbreyttari samsetningu stjórnenda eru samkeppnishæfari, sýna betri rekstrarafkomu, eru sterkari í nýsköpun og mælast með meiri starfsánægju. Jafnrétti er því ekki aukaatriði heldur órjúfanlegur hluti af árangursríkum rekstri. Því er eðlilegt að spyrja hvers vegna þróunin er ekki hraðari. Á síðustu árum hafa þó jákvæðar breytingar átt sér stað innan orku- og veitugeirans. Gögn frá bakhjörlum KÍO sýna að konum hefur fjölgað í stjórnunarstöðum á undanförnum árum. Í lok árs 2025 hafði náðst jafnvægi í kynjahlutföllum í framkvæmdastjórnum þegar þær eru skoðaðar saman sem heild, þó að hlutföll séu enn mismunandi milli fyrirtækja. Þetta markar mikilvægt skref í átt að fjölbreyttari sýn við ákvarðanatöku og jöfnum tækifærum. Jákvæð þróun sést einnig meðal millistjórnenda, þar sem dreifing kynja hefur aldrei verið jafnari. Til skemmri tíma liggur stærsta tækifærið í að jafna stöðuna í sérfræðistörfum. Þau eru um helmingur allra starfa í orku- og veitugeiranum, en þar er hlutfall kvenna aðeins um 36%. Þetta eru störf sem krefjast háskólamenntunar eða sérhæfingar og þar er bæði svigrúm og raunhæfur möguleiki til að ná fram breytingum á tiltölulega skömmum tíma, með ákvörðun um markvissar ráðningar og skýrari starfsþróun. Hér er hægt að hafa áhrif strax með næstu ráðningu. Á meðan tækifærin í sérfræðistörfum eru skýr er myndin önnur í iðngreinum, þar sem hlutfall kvenna eykst hægt. Þar þarf víðtækara og samstillt átak til lengri tíma, byggt á samstarfi fyrirtækja, menntakerfis og samfélagsins alls. Að fjölga iðnmenntuðum konum snýst ekki aðeins um námsframboð, heldur einnig um ímynd starfa, sýnilegar fyrirmyndir, menningu og skýr skilaboð um að þessi störf séu bæði aðgengileg og eftirsóknarverð. Ljóst er að jákvæðar breytingar innan orku- og veitugeirans hafa ekki orðið af sjálfu sér, heldur vegna meðvitaðrar stefnu fyrirtækja innan hans um að jafna stöðuna. Það er þó ekki tímabært að láta staðar numið. Orku- og veitugeirinn hefur alla burði til að leiða breytingar og verða fyrirmynd annarra atvinnugreina í jafnréttismálum. Til þess þarf að halda áfram á sömu braut, með skýrari sýn og meiri hraða. Við hvetjum aðrar atvinnugreinar til að líta til þessarar vegferðar, læra af reynslunni og meta hvaða tækifæri liggja hjá þeim sjálfum til að gera betur. Saman getum við hraðað þróuninni og tryggt að við þurfum ekki að bíða eftir jafnrétti til ársins 2065.Því jafnrétti er ákvörðun. Höfundar eru fráfarandi stjórnarkonur KÍO. Ása Björk Jónsdóttir, Leiðtogi stafrænnar þróunar mannauðs, Orkuveita Reykjavíkur. Helga Kristín Jóhannsdóttir, Deildarstjóri Jarðhitagarðs, Orka náttúrunnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Halldór 24.10.26 Halldór 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Skoðun Skoðun Protocol 35: Could Iceland be right after all? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Nei nú stækkar nefið þitt Gosi.. sönn frásögn Sonja Lind Eyglóardóttir skrifar Skoðun Við getum ekki mælt okkur út úr vandanum Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Loftbrúin er fjárfesting í landsbyggðunum Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Loftbrúin á að jafna aðstöðumun – ekki auka hann Jóhanna Lilja Eiríksdóttir skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum og ábyrgð ríkisins Salvör Nordal skrifar Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki góðvild — þau eru góð stefna Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir skrifar Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar skrifar Skoðun Bráðum verðum við ósýnileg Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Sjá meira
Á tíu ára afmælisráðstefnu Kvenna í orkumálum, KÍO, var farið yfir stöðu kvenna innan orku- og veitugeirans og í atvinnulífinu almennt. Bakhjarlar KÍO eru níu stærstu orku- og veitufyrirtæki landsins og konur eru um 30% af starfsfólki þeirra, hlutfall sem hefur lítið breyst undanfarin ár. Aðeins tvö þeirra eru í forsvari kvenna; Sólrúnar Kristjánsdóttur, framkvæmdastýru Veitna, og Rögnu Árnadóttur, forstjóra Landsnets. Á síðustu fjórum árum hefur verið ráðið í sex af þessum stöðum og því skapast raunverulegt tækifæri til að jafna stöðuna enn frekar. Í atvinnulífinu almennt eru konur enn í minnihluta stjórnenda og hlutfall þeirra meðal framkvæmdastjóra aðeins um fjórðungur. Þróunin í átt að jafnari stöðu gengur hægt og miðað við núverandi þróun ná konur ekki 40% hlutdeild fyrr en árið 2065. Rannsóknir sýna skýrt að jafnrétti skilar fyrirtækjum ávinningi. Fyrirtæki með jafnari kynjahlutföll og fjölbreyttari samsetningu stjórnenda eru samkeppnishæfari, sýna betri rekstrarafkomu, eru sterkari í nýsköpun og mælast með meiri starfsánægju. Jafnrétti er því ekki aukaatriði heldur órjúfanlegur hluti af árangursríkum rekstri. Því er eðlilegt að spyrja hvers vegna þróunin er ekki hraðari. Á síðustu árum hafa þó jákvæðar breytingar átt sér stað innan orku- og veitugeirans. Gögn frá bakhjörlum KÍO sýna að konum hefur fjölgað í stjórnunarstöðum á undanförnum árum. Í lok árs 2025 hafði náðst jafnvægi í kynjahlutföllum í framkvæmdastjórnum þegar þær eru skoðaðar saman sem heild, þó að hlutföll séu enn mismunandi milli fyrirtækja. Þetta markar mikilvægt skref í átt að fjölbreyttari sýn við ákvarðanatöku og jöfnum tækifærum. Jákvæð þróun sést einnig meðal millistjórnenda, þar sem dreifing kynja hefur aldrei verið jafnari. Til skemmri tíma liggur stærsta tækifærið í að jafna stöðuna í sérfræðistörfum. Þau eru um helmingur allra starfa í orku- og veitugeiranum, en þar er hlutfall kvenna aðeins um 36%. Þetta eru störf sem krefjast háskólamenntunar eða sérhæfingar og þar er bæði svigrúm og raunhæfur möguleiki til að ná fram breytingum á tiltölulega skömmum tíma, með ákvörðun um markvissar ráðningar og skýrari starfsþróun. Hér er hægt að hafa áhrif strax með næstu ráðningu. Á meðan tækifærin í sérfræðistörfum eru skýr er myndin önnur í iðngreinum, þar sem hlutfall kvenna eykst hægt. Þar þarf víðtækara og samstillt átak til lengri tíma, byggt á samstarfi fyrirtækja, menntakerfis og samfélagsins alls. Að fjölga iðnmenntuðum konum snýst ekki aðeins um námsframboð, heldur einnig um ímynd starfa, sýnilegar fyrirmyndir, menningu og skýr skilaboð um að þessi störf séu bæði aðgengileg og eftirsóknarverð. Ljóst er að jákvæðar breytingar innan orku- og veitugeirans hafa ekki orðið af sjálfu sér, heldur vegna meðvitaðrar stefnu fyrirtækja innan hans um að jafna stöðuna. Það er þó ekki tímabært að láta staðar numið. Orku- og veitugeirinn hefur alla burði til að leiða breytingar og verða fyrirmynd annarra atvinnugreina í jafnréttismálum. Til þess þarf að halda áfram á sömu braut, með skýrari sýn og meiri hraða. Við hvetjum aðrar atvinnugreinar til að líta til þessarar vegferðar, læra af reynslunni og meta hvaða tækifæri liggja hjá þeim sjálfum til að gera betur. Saman getum við hraðað þróuninni og tryggt að við þurfum ekki að bíða eftir jafnrétti til ársins 2065.Því jafnrétti er ákvörðun. Höfundar eru fráfarandi stjórnarkonur KÍO. Ása Björk Jónsdóttir, Leiðtogi stafrænnar þróunar mannauðs, Orkuveita Reykjavíkur. Helga Kristín Jóhannsdóttir, Deildarstjóri Jarðhitagarðs, Orka náttúrunnar.
Skoðun Fjölskyldulíf á eigin ábyrgð Svanfríður Bergvinsdóttir,Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar
Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar
Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar
Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar