Ég er ekki torfkofamatur Rakel Hinriksdóttir skrifar 21. apríl 2026 13:48 Sonur minn sem er 8 ára skreið upp í til mín einn morguninn fyrir stuttu. Snjórinn er að bráðna fyrir norðan, vorið er að lifna við og fuglasöngur barst til okkar inn um gluggann. „Heyrirðu hvað það er gott veður?“ sagði hann og brosti. „Þetta er besta tilfinningin mín.“ Hann bræddi mig algjörlega, og minnti mig á það, þegar ég fékk að vera barn í mjúkum og hlýjum dal í Þingeyjarsveit. Þar sem ég vaknaði og sofnaði við lækjarnið á hverjum degi. Lækurinn minn hríslast um mig enn í dag og fyllir mig lífi og löngun til þess að vera til. Besta tilfinningin mín. Ég lít á það sem dýrmæt forréttindi, að búa á Íslandi. Að hafa fengið að alast upp í friði, í faðmi fjallanna, í lifandi og síbreytilegri náttúru. Að fá að lifa bjartar nætur við gjöfult haf. Náttúruvernd er ekki vesen Við eigum öll okkar dýrmætu stundir og heimahafnir í íslenskri náttúru. Þar sem rætur okkar liggja og tengja okkur við landið og hvert annað. Þar sem okkur líður vel. Að vera verndari náttúrunnar eru forréttindi, sem ég er þakklát fyrir. Það hefur ekki nein áhrif á mig, þegar mér er sagt að það sé vesen að vera náttúruverndarsinni. Að það sé í eðli manna að nýta og afla - og slíkt skuli aldrei hika við. Að óbeislað fljót sé töpuð orka og að ég sé að skemma fyrir með mínar kröfur um að áhrif framkvæmda á náttúruna og lífríkið sé tekið til greina. Ég er sögð vera á móti framförum og lífsgæðum. Torfkofamatur og andstæðingur framtíðarinnar. Það er reyndar þveröfugt. Ég er í náttúruvernd vegna þess að ég elska framtíðina. Ég skil að hér verður líf eftir minn dag, og ég óska þess að það verði litað sömu dýrðum og mitt. Hvað er náttúruvernd? Náttúruvernd er ekki eitthvað sem við störfum við og klæðum okkur úr og í eftir hentisemi, gróðatækifærum, skammtímahugsjón og sérhagsmunum. Náttúruvernd er tilvera og mennska. Eitthvað sem umvefur okkur og tengir okkur öll saman, þvert á kynslóðir, samfélög og lífsviðurværi. Náttúruvernd er að gefa sér tíma og rými til þess líta í kring um sig og stíga varlega til jarðar. Náttúruvernd er að bera virðingu fyrir jörðinni, lífinu og sjálfum sér. Að velja á hverjum degi að lifa af meðvitund, jafnvægi og nægjusemi. Náttúruvernd er ekki óæskileg. Fyrir. Hamlandi. Til vandræða og vergangs. Við viljum ekki stöðva allt. Við viljum að vandað sé til verka og hlustað á fagfólk á sviði náttúruvísinda þegar á að framkvæma. Náttúruvernd er umhyggja. Skynsemi og hóf. Samhljómur. Hún er bæn til framtíðarinnar og við sem höfum sæst við það að hafa náttúruverndarhjarta, og leyfum því stolt að slá, elskum framtíðina - börnin okkar og landið. - Komdu með í Græna göngu á sumardaginn fyrsta, þar sem við ætlum að ganga saman fyrir íslenska náttúru. Fyrir framtíðina og landið sem við elskum og viljum afhenda komandi kynslóðum í sprúðlandi blóma, lífsins litadýrð og fuglasöng. Höfundur er formaður SUNN, Samtaka um náttúruvernd á Norðurlandi. Græn ganga hefst við Arnarhól kl. 13.30, og gengið verður í Hljómskálagarðinn. Hálendishátíð verður í IÐNÓ um kvöldið með tónlistarveislu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Umhverfismál Mest lesið Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Skoðun Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Síbylja í sorginni Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Hækkun hjá Heilsu hf. Nota bene! Unnur Hrefna Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson skrifar Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir skrifar Skoðun Fangar eigin hugsana, tilfinninga og skoðana Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir skrifar Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf Ásta María H Jensen skrifar Skoðun Sjálfbær rekstur eða niðurgreiddur – hvort er lúxus, Daði? Hilmar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir skrifar Skoðun Forgangsröðun í átök eða efnahagsaðgerðir? Jón Ferdinand Estherarson skrifar Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem skrifar Sjá meira
Sonur minn sem er 8 ára skreið upp í til mín einn morguninn fyrir stuttu. Snjórinn er að bráðna fyrir norðan, vorið er að lifna við og fuglasöngur barst til okkar inn um gluggann. „Heyrirðu hvað það er gott veður?“ sagði hann og brosti. „Þetta er besta tilfinningin mín.“ Hann bræddi mig algjörlega, og minnti mig á það, þegar ég fékk að vera barn í mjúkum og hlýjum dal í Þingeyjarsveit. Þar sem ég vaknaði og sofnaði við lækjarnið á hverjum degi. Lækurinn minn hríslast um mig enn í dag og fyllir mig lífi og löngun til þess að vera til. Besta tilfinningin mín. Ég lít á það sem dýrmæt forréttindi, að búa á Íslandi. Að hafa fengið að alast upp í friði, í faðmi fjallanna, í lifandi og síbreytilegri náttúru. Að fá að lifa bjartar nætur við gjöfult haf. Náttúruvernd er ekki vesen Við eigum öll okkar dýrmætu stundir og heimahafnir í íslenskri náttúru. Þar sem rætur okkar liggja og tengja okkur við landið og hvert annað. Þar sem okkur líður vel. Að vera verndari náttúrunnar eru forréttindi, sem ég er þakklát fyrir. Það hefur ekki nein áhrif á mig, þegar mér er sagt að það sé vesen að vera náttúruverndarsinni. Að það sé í eðli manna að nýta og afla - og slíkt skuli aldrei hika við. Að óbeislað fljót sé töpuð orka og að ég sé að skemma fyrir með mínar kröfur um að áhrif framkvæmda á náttúruna og lífríkið sé tekið til greina. Ég er sögð vera á móti framförum og lífsgæðum. Torfkofamatur og andstæðingur framtíðarinnar. Það er reyndar þveröfugt. Ég er í náttúruvernd vegna þess að ég elska framtíðina. Ég skil að hér verður líf eftir minn dag, og ég óska þess að það verði litað sömu dýrðum og mitt. Hvað er náttúruvernd? Náttúruvernd er ekki eitthvað sem við störfum við og klæðum okkur úr og í eftir hentisemi, gróðatækifærum, skammtímahugsjón og sérhagsmunum. Náttúruvernd er tilvera og mennska. Eitthvað sem umvefur okkur og tengir okkur öll saman, þvert á kynslóðir, samfélög og lífsviðurværi. Náttúruvernd er að gefa sér tíma og rými til þess líta í kring um sig og stíga varlega til jarðar. Náttúruvernd er að bera virðingu fyrir jörðinni, lífinu og sjálfum sér. Að velja á hverjum degi að lifa af meðvitund, jafnvægi og nægjusemi. Náttúruvernd er ekki óæskileg. Fyrir. Hamlandi. Til vandræða og vergangs. Við viljum ekki stöðva allt. Við viljum að vandað sé til verka og hlustað á fagfólk á sviði náttúruvísinda þegar á að framkvæma. Náttúruvernd er umhyggja. Skynsemi og hóf. Samhljómur. Hún er bæn til framtíðarinnar og við sem höfum sæst við það að hafa náttúruverndarhjarta, og leyfum því stolt að slá, elskum framtíðina - börnin okkar og landið. - Komdu með í Græna göngu á sumardaginn fyrsta, þar sem við ætlum að ganga saman fyrir íslenska náttúru. Fyrir framtíðina og landið sem við elskum og viljum afhenda komandi kynslóðum í sprúðlandi blóma, lífsins litadýrð og fuglasöng. Höfundur er formaður SUNN, Samtaka um náttúruvernd á Norðurlandi. Græn ganga hefst við Arnarhól kl. 13.30, og gengið verður í Hljómskálagarðinn. Hálendishátíð verður í IÐNÓ um kvöldið með tónlistarveislu.
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar
Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun