Hvernig stenzt þetta skoðun, Dagur? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar 19. apríl 2026 07:00 Fullyrðingar um að samið hafi verið um það við Evrópusambandið, þegar umsóknarferlið að sambandinu var í gangi á sínum tíma, að ekki þyrfti að koma til aðlögunar að regluverki þess fyrr en eftir þjóðaratkvæði um samning standast ekki skoðun. Hafi sú hins vegar verið raunin má ljóst vera af gögnum Evrópusambandsins í tengslum við umsóknina að ekki hafi verið farið eftir því enda liggur fyrir samkvæmt þeim að krafa hafi verið gerð um slíka aðlögun allt fram undir það síðasta. Dagur B. Eggertsson, þingmaður Samfylkingarinnar, hélt þessu fram í grein á Vísi fyrir helgi. Vísaði hann til skýrslu Össurar Skarphéðinssonar, þáverandi utanríkisráðherra, í apríl 2013 þess efnis að slíkt samkomulag hefði verið gert. „Samningsaðilar náðu saman um að Ísland myndi ekki ráðast í breytingar á stofnunum eða löggjöf fyrr en að lokinni þjóðaratkvæðagreiðslu,“ segir þannig í henni. Síðar segir að samkomulagið hafi náðst „tiltölulega snemma í ferlinu“ sem hófst 2009. Hins vegar segir til að mynda í fréttatilkynningu frá Evrópusambandinu dagsettri 18. desember 2012 vegna opnunar sex nýrra kafla umsóknarferlisins, skömmu áður en Össur setti það á ís í aðdraganda þingkosninganna þá um vorið, að Ísland „þurfi að halda áfram að skila árangri í aðlögun að og innleiðingu regluverksins í þessum köflum“. Síðan er rætt um ýmis skilyrði fyrir opnun kaflanna sem yfirleitt snerust um aðlögun en í sumum tilfellum tímasetta áætlun vegna aðlögunar. Flestir kaflarnir sem rætt er um í fréttatilkynningunni falla ekki undir EES-samninginn. Þar á meðal skattamál, byggðamál, peningamál og utanríkistengsl. Þá kemur fram í henni að Össur hafi farið fyrir íslenzku sendinefndinni á fundinum. Hvernig stenzt þetta og fleira í gögnum Evrópusambandsins fullyrðingu Dags þess efnis að samkomulag hafi legið fyrir, og það tiltölulega snemma í ferlinu, um að Ísland þyrfti einungis að aðlagast sambandinu eftir þjóðaratkvæðið? Fram kemur beinlínis í greinargerðinni með þingsályktunartillögu Þorgerðar Katrínar Gunnarsdóttur utanríkisráðherra um þjóðaratkvæðið í lok sumars, sem væntanlega var samin í utanríkisráðuneytinu, að viðræður um inngöngu í Evrópusambandið snúist um aðlögun: „Á það er gjarnan bent að aðildarviðræður við ESB snúist um að ný aðildarríki lagi sig að reglum sambandsins. Má þetta til sanns vegar færa, enda væri Ísland að ganga í ríkjabandalag með fyrirliggjandi reglum.“ Haft var enn fremur eftir skrifstofustjóra þáverandi stækkunarráðherra Evrópusambandsins og embættismönnum utanríkisráðuneytisins í skýrslu Alþjóðamálastofnunar um umsóknarferlið frá 2015 að Ísland hafi getað samið um það „hvenær aðlögun í ákveðnum málaflokkum eigi sér stað.“ Ákveðnum málaflokkum. Ekki öllum. Enda kemur fram í gögnum sambandsins að í sumum tilfellum hafi verið talið nóg að leggja fram tímaáætlun um aðlögun. Í öðrum hins vegar ekki. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Halldór 22.10.26 Halldór Baldursson Halldór Misfarir í Mosfellsbæ Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir Skoðun Gnexit Viðreisnar Bergþór Ólason Skoðun Smekkvísi er ekki samningsbundin Ásgeir Guðmundsson Skoðun Skoðun Skoðun Heilbrigðisvottorð fyrir nýtt samband? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Unga fólkið borgar tvisvar – efnahagur foreldra skiptir sköpum Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Stærsta gjöfin gæti verið líffæragjöf Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar Skoðun Þegar íslenskt auglýsingafé leitar til erlendra tæknirisa Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Námsmat í 10. bekk skólaárið 2026-2027 Gauti Eiríksson skrifar Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Landakortið minnkar ekki þótt lögreglustjórum fækki Lárus Bjarnason skrifar Skoðun Komdu með nestispeningana Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ósýnilegt fólk og sýnileg ábyrgð Þorvaldur Óttar Guðlaugsson skrifar Skoðun Bókun 35 - þarf virkilega að breyta stjórnarskránni? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun „Ný“ markmið í grunnskólum duga ekki Þórgunnur Reykjalín Vigfúsdóttir skrifar Skoðun Pólitískt fleipur landlæknis Bjarni Freyr Guðmundsson skrifar Skoðun Ákall um samstarf – Ekki bara samtal Anton Kári Halldórsson skrifar Skoðun Hvort á ég að kenna eftir fyrirmælum aðalnámskrár eða eftir getustigi nemandans? Eyjólfur Pétur Hafstein skrifar Skoðun Myndin sem þú mátt ekki sjá Anna Laufey Stefánsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar Skoðun Áttu áttu? Lilja Rannveig Sigurgeirsdóttir skrifar Skoðun Þegar sannleikurinn þjónar ekki óttanum Helena Jónsdóttir skrifar Skoðun Peningaglýjuórar meiða íslenskan almenning -Opið bréf til Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra Örn Karlsson skrifar Skoðun Íslenskt táknmál í stefnu – en hvar eru aðgerðirnar? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Ísland sé frjálst, meðan sól gyllir haf Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Misfarir í Mosfellsbæ Sólveig Anna Jónsdóttir skrifar Skoðun Gilda lögin bara þegar okkur hentar? Sandra Hlín Guðmundsdóttir skrifar Sjá meira
Fullyrðingar um að samið hafi verið um það við Evrópusambandið, þegar umsóknarferlið að sambandinu var í gangi á sínum tíma, að ekki þyrfti að koma til aðlögunar að regluverki þess fyrr en eftir þjóðaratkvæði um samning standast ekki skoðun. Hafi sú hins vegar verið raunin má ljóst vera af gögnum Evrópusambandsins í tengslum við umsóknina að ekki hafi verið farið eftir því enda liggur fyrir samkvæmt þeim að krafa hafi verið gerð um slíka aðlögun allt fram undir það síðasta. Dagur B. Eggertsson, þingmaður Samfylkingarinnar, hélt þessu fram í grein á Vísi fyrir helgi. Vísaði hann til skýrslu Össurar Skarphéðinssonar, þáverandi utanríkisráðherra, í apríl 2013 þess efnis að slíkt samkomulag hefði verið gert. „Samningsaðilar náðu saman um að Ísland myndi ekki ráðast í breytingar á stofnunum eða löggjöf fyrr en að lokinni þjóðaratkvæðagreiðslu,“ segir þannig í henni. Síðar segir að samkomulagið hafi náðst „tiltölulega snemma í ferlinu“ sem hófst 2009. Hins vegar segir til að mynda í fréttatilkynningu frá Evrópusambandinu dagsettri 18. desember 2012 vegna opnunar sex nýrra kafla umsóknarferlisins, skömmu áður en Össur setti það á ís í aðdraganda þingkosninganna þá um vorið, að Ísland „þurfi að halda áfram að skila árangri í aðlögun að og innleiðingu regluverksins í þessum köflum“. Síðan er rætt um ýmis skilyrði fyrir opnun kaflanna sem yfirleitt snerust um aðlögun en í sumum tilfellum tímasetta áætlun vegna aðlögunar. Flestir kaflarnir sem rætt er um í fréttatilkynningunni falla ekki undir EES-samninginn. Þar á meðal skattamál, byggðamál, peningamál og utanríkistengsl. Þá kemur fram í henni að Össur hafi farið fyrir íslenzku sendinefndinni á fundinum. Hvernig stenzt þetta og fleira í gögnum Evrópusambandsins fullyrðingu Dags þess efnis að samkomulag hafi legið fyrir, og það tiltölulega snemma í ferlinu, um að Ísland þyrfti einungis að aðlagast sambandinu eftir þjóðaratkvæðið? Fram kemur beinlínis í greinargerðinni með þingsályktunartillögu Þorgerðar Katrínar Gunnarsdóttur utanríkisráðherra um þjóðaratkvæðið í lok sumars, sem væntanlega var samin í utanríkisráðuneytinu, að viðræður um inngöngu í Evrópusambandið snúist um aðlögun: „Á það er gjarnan bent að aðildarviðræður við ESB snúist um að ný aðildarríki lagi sig að reglum sambandsins. Má þetta til sanns vegar færa, enda væri Ísland að ganga í ríkjabandalag með fyrirliggjandi reglum.“ Haft var enn fremur eftir skrifstofustjóra þáverandi stækkunarráðherra Evrópusambandsins og embættismönnum utanríkisráðuneytisins í skýrslu Alþjóðamálastofnunar um umsóknarferlið frá 2015 að Ísland hafi getað samið um það „hvenær aðlögun í ákveðnum málaflokkum eigi sér stað.“ Ákveðnum málaflokkum. Ekki öllum. Enda kemur fram í gögnum sambandsins að í sumum tilfellum hafi verið talið nóg að leggja fram tímaáætlun um aðlögun. Í öðrum hins vegar ekki. Höfundur er sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur (MA í alþjóðasamskiptum) og heldur úti vefsíðunni Stjornmalin.is.
Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar
Skoðun Hvort á ég að kenna eftir fyrirmælum aðalnámskrár eða eftir getustigi nemandans? Eyjólfur Pétur Hafstein skrifar
Skoðun Peningaglýjuórar meiða íslenskan almenning -Opið bréf til Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra Örn Karlsson skrifar
Skoðun Íslenskt táknmál í stefnu – en hvar eru aðgerðirnar? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar