Bókasöfn gegn einmanaleika Unnar Geir Unnarsson skrifar 23. mars 2026 10:45 Einmanaleiki og félagsleg einangrun eru ekki lengur jaðarvandamál heldur ein af stóru lýðheilsuáskorunum samtímans. Rannsóknir sýna að langvarandi einmanaleiki getur haft alvarleg áhrif á bæði andlega og líkamlega heilsu, meðal annars í formi aukinnar streitu, hækkaðs blóðþrýstings og aukinnar hættu á þunglyndi. Í þessari umræðu er þó oft horft fram hjá einu aðgengilegasta og áhrifaríkasta úrræði samfélagsins, almenningsbókasöfnum. Almenningsbókasöfn hafa lengi verið mikilvægar stofnanir í íslensku samfélagi og gegna lykilhlutverki í að efla menntun, menningu og lýðheilsu. Á undanförnum árum hefur hlutverk þeirra í baráttunni gegn einmanaleika og félagslegri einangrun fengið aukna athygli, ekki síst vegna þess að bókasöfn bjóða upp á opin, örugg og hlutlaus rými þar sem fólk getur dvalið án þess að þurfa að kaupa sér aðgang. Fyrir mörg eru bókasöfn einu staðirnir þar sem hægt er að vera innan um annað fólk án kröfu um þátttöku og það skiptir máli. Bókasöfn eru ekki bókageymslur heldur lifandi samfélagsmiðjur sem tengja saman fólk af ólíkum uppruna og á mismunandi æviskeiðum. Fyrir eldri borgara, sem oft standa frammi fyrir minnkandi tengslaneti og aukinni einangrun, geta bókasöfn boðið upp á leshringi, spjallhópa og fræðsluviðburði sem skapa vettvang fyrir samskipti og samveru. Fyrir börn og ungt fólk eru sögustundir, námskeið og fjölbreytt fræðslustarfsemi mikilvægir þættir í félagslegum þroska og auka tækifæri til tengslamyndunar. Fyrir fólk á vinnualdri geta bókasöfn verið rými til náms, vinnu og samfélagslegrar þátttöku utan hefðbundins vinnuumhverfis. Andleg heilsa er órjúfanlega tengd félagslegri velferð. Bókasöfn eru rými þar sem gestir upplifa öryggi, ró og tilfinningu fyrir því að tilheyra. Þar er að finna bækur og annað efni sem fjallar um geðheilbrigði og vellíðan, auk þess sem mörg bókasöfn bjóða upp á viðburði sem styðja við andlega heilsu, svo sem listsköpun, hugleiðslu og samveru í notalegu umhverfi. Í lýðheilsusamhengi gegna almenningsbókasöfn einnig lykilhlutverki með því að tryggja aðgang að áreiðanlegum upplýsingum, fríu interneti og stafrænum innviðum. Stafræn einangrun er raunverulegt vandamál og fyrir mörg er bókasafnið lykillinn að því að nýta rafræna þjónustu, halda tengslum við samfélagið og taka virkan þátt í samtímanum. Með námskeiðum í stafræni hæfni, fræðslu um heilsueflingu og stuðningi við ævilanga menntun vinna bókasöfn markvisst að því að draga úr félagslegri útilokun. Almenningsbókasöfn eru lausnin, ekki munaður í góðæri heldur grunninnviðir samfélags sem vill standa vörð um velferð, þátttöku og mannlega reisn. Ef stjórnvöld og sveitarfélög taka lýðheilsu og samfélagslega samheldni alvarlega þurfa þau að líta á bókasöfn sem virka samstarfsaðila í baráttunni gegn einmanaleika, en ekki útgjaldalið sem sífellt má skera niður þegar þrengir að. Höfundur er deildarstjóri á Borgarbókasafni Reykjavíkur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Bókasöfn Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson Skoðun Skoðun Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Sjá meira
Einmanaleiki og félagsleg einangrun eru ekki lengur jaðarvandamál heldur ein af stóru lýðheilsuáskorunum samtímans. Rannsóknir sýna að langvarandi einmanaleiki getur haft alvarleg áhrif á bæði andlega og líkamlega heilsu, meðal annars í formi aukinnar streitu, hækkaðs blóðþrýstings og aukinnar hættu á þunglyndi. Í þessari umræðu er þó oft horft fram hjá einu aðgengilegasta og áhrifaríkasta úrræði samfélagsins, almenningsbókasöfnum. Almenningsbókasöfn hafa lengi verið mikilvægar stofnanir í íslensku samfélagi og gegna lykilhlutverki í að efla menntun, menningu og lýðheilsu. Á undanförnum árum hefur hlutverk þeirra í baráttunni gegn einmanaleika og félagslegri einangrun fengið aukna athygli, ekki síst vegna þess að bókasöfn bjóða upp á opin, örugg og hlutlaus rými þar sem fólk getur dvalið án þess að þurfa að kaupa sér aðgang. Fyrir mörg eru bókasöfn einu staðirnir þar sem hægt er að vera innan um annað fólk án kröfu um þátttöku og það skiptir máli. Bókasöfn eru ekki bókageymslur heldur lifandi samfélagsmiðjur sem tengja saman fólk af ólíkum uppruna og á mismunandi æviskeiðum. Fyrir eldri borgara, sem oft standa frammi fyrir minnkandi tengslaneti og aukinni einangrun, geta bókasöfn boðið upp á leshringi, spjallhópa og fræðsluviðburði sem skapa vettvang fyrir samskipti og samveru. Fyrir börn og ungt fólk eru sögustundir, námskeið og fjölbreytt fræðslustarfsemi mikilvægir þættir í félagslegum þroska og auka tækifæri til tengslamyndunar. Fyrir fólk á vinnualdri geta bókasöfn verið rými til náms, vinnu og samfélagslegrar þátttöku utan hefðbundins vinnuumhverfis. Andleg heilsa er órjúfanlega tengd félagslegri velferð. Bókasöfn eru rými þar sem gestir upplifa öryggi, ró og tilfinningu fyrir því að tilheyra. Þar er að finna bækur og annað efni sem fjallar um geðheilbrigði og vellíðan, auk þess sem mörg bókasöfn bjóða upp á viðburði sem styðja við andlega heilsu, svo sem listsköpun, hugleiðslu og samveru í notalegu umhverfi. Í lýðheilsusamhengi gegna almenningsbókasöfn einnig lykilhlutverki með því að tryggja aðgang að áreiðanlegum upplýsingum, fríu interneti og stafrænum innviðum. Stafræn einangrun er raunverulegt vandamál og fyrir mörg er bókasafnið lykillinn að því að nýta rafræna þjónustu, halda tengslum við samfélagið og taka virkan þátt í samtímanum. Með námskeiðum í stafræni hæfni, fræðslu um heilsueflingu og stuðningi við ævilanga menntun vinna bókasöfn markvisst að því að draga úr félagslegri útilokun. Almenningsbókasöfn eru lausnin, ekki munaður í góðæri heldur grunninnviðir samfélags sem vill standa vörð um velferð, þátttöku og mannlega reisn. Ef stjórnvöld og sveitarfélög taka lýðheilsu og samfélagslega samheldni alvarlega þurfa þau að líta á bókasöfn sem virka samstarfsaðila í baráttunni gegn einmanaleika, en ekki útgjaldalið sem sífellt má skera niður þegar þrengir að. Höfundur er deildarstjóri á Borgarbókasafni Reykjavíkur.
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar