Skítamix sem börnin borga Róbert Ragnarsson og Sandra Hlín Guðmundsdóttir skrifa 16. mars 2026 07:45 Skýrsla sem lögð var fram í skóla- og frístundaráði Reykjavíkur í mars sýnir að 21 prósent leikskóla og 16 prósent grunnskóla í borginni hafa þurft að loka tímabundið, flytja starfsemi eða starfa við verulega skertar aðstæður vegna viðhalds og loftgæðavandamála. Þessi staða hefur áhrif á hundruð barna og starfsfólks á hverjum degi. Það ætti að vera sjálfsagt að börn í borginni okkar læri og leiki sér í öruggu og heilnæmu umhverfi, en því miður er staðan í mörgum leik- og grunnskólum borgarinnar langt frá því að vera þannig. Fyrir foreldra þýðir þetta óvissu. Fyrir starfsfólk þýðir þetta erfiðari vinnuaðstæður. Fyrst og fremst þýðir þó þetta röskun á daglegu lífi barnanna. Listinn yfir húsnæði sem hefur þurft að loka eða takmarka notkun á er allt of langur, og er afleiðing ábyrgðar- og stjórnleysis í borgarstjórn. Í Langholtsskóla hefur íþróttahúsið verið lokað frá vorinu 2025 vegna myglu. Nemendur í Hagaskóla eru í færanlegum einingum á meðan beðið er eftir framkvæmdum. Í Ölduselsskóla þurfti að flytja hluta skólastarfsins í Seljakirkju vegna loftgæðavandamála. Svona mætti halda lengi áfram varðandi ástandið í grunnskólum borgarinnar. Á leikskólastiginu er staðan víða svipuð. Leikskólar hafa verið fluttir í tímabundið húsnæði, aðrir starfa í færanlegum einingum eða hafa þurft að fækka plássum á meðan framkvæmdir standa yfir. Í einu tilviki hefur starfsemi jafnvel verið á þremur stöðum á skömmum tíma og leikskólanum Vinagerði verður lokað í haust. Húsnæði Laugasólar hefur staðið tómt um árabil vegna þess að borgarstjórn getur ekki tekið ákvörðun um hvort eigi að rífa, eða endurbyggja. Þegar þessi mál eru skoðuð blasir eitt við: of oft hefur viðhaldi verið frestað þar til vandinn verður alvarlegur. Þá þarf að grípa til bráðabirgðalausna – færanlegra eininga, flutninga á starfsemi og neyðarviðgerða. Slíkar lausnir eru sjaldnast góðar og nánast alltaf dýrari til lengri tíma litið. Reykjavíkurborg þarf að hugsa lengra fram í tímann þegar kemur að skólahúsnæði. Það þarf skýra langtímaáætlun um viðhald og uppbyggingu, betra utanumhald um eignir borgarinnar og meira gagnsæi um stöðu húsnæðis áður en vandinn verður að krísu. Það þarf að forgangsraða peningum í grunnþjónustu í stað gæluverkefna í Ráðhúsinu. Þetta eru grunnatriði í ábyrgri stjórnsýslu. Viðreisn hefur lagt áherslu á að borgin verði betur rekin – með skýrari forgangsröðun og faglegri nálgun í rekstri innviða. Þegar kemur að skólum ætti markmiðið að vera einfalt: að sinna viðhaldi áður en vandinn verður til. Í Reykjavík í dag er fjöldinn allur af börnum sem getur ekki sinnt námi sínu af þeim krafti sem þau vilja vegna þess að skólinn þeirra er myglaður. Börn sem þurfa að flytjast á milli staða, vera í bráðabirgðahúsnæði eða heima hjá sér með hausverk og illt í maganum vegna þess að þeim er boðið upp á óheilnæm hús þar sem þeim líður ekki vel. Þetta er óásættanlegt. Við megum ekki nálgast þessi mál eins og þetta snúist um einhver tæknileg útfærsluatriði. Eða að þetta sé bara enn ein framkvæmdin sem megi fresta þar til Orkuveitan er búin að millifæra arðgreiðslu ársins. Þetta snýst um heilsu barnanna okkar – barnanna sem munu halda uppi þessu samfélagi í framtíðinni. Börn í Reykjavík eiga einfaldlega betra skilið – og við getum gert betur. Við í Viðreisn ætlum að gera betur og við vitum hvernig við ætlum að gera það. Höfundar skipa 2. og 6. sætið á lista Viðreisnar í Reykjavík Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Róbert Ragnarsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Skoðun Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Skoðun Stöndum saman um að treysta EES í sessi Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Síbylja í sorginni Sveinn Hjörtur Guðfinnsson skrifar Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Hækkun hjá Heilsu hf. Nota bene! Unnur Hrefna Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Lok ríkisábyrgðar marka kaflaskil Rafnar Lárusson skrifar Skoðun Þjóðin kom saman og byggði Kvennaathvarf – Takk! Esther Hallsdóttir skrifar Skoðun Fangar eigin hugsana, tilfinninga og skoðana Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Þegar sorgin fær reikning frá hinu opinbera Ragnheiður Helga Skúladóttir skrifar Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf Ásta María H Jensen skrifar Skoðun Sjálfbær rekstur eða niðurgreiddur – hvort er lúxus, Daði? Hilmar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Lok kosninga Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Afnemum verðtrygginguna - skref fyrir skref Lilja Björk Einarsdóttir skrifar Skoðun Forgangsröðun í átök eða efnahagsaðgerðir? Jón Ferdinand Estherarson skrifar Skoðun Ný komugjöld: Aukinn kostnaður sjúklinga, sparnaður ríkisins Gunnlaugur Briem skrifar Sjá meira
Skýrsla sem lögð var fram í skóla- og frístundaráði Reykjavíkur í mars sýnir að 21 prósent leikskóla og 16 prósent grunnskóla í borginni hafa þurft að loka tímabundið, flytja starfsemi eða starfa við verulega skertar aðstæður vegna viðhalds og loftgæðavandamála. Þessi staða hefur áhrif á hundruð barna og starfsfólks á hverjum degi. Það ætti að vera sjálfsagt að börn í borginni okkar læri og leiki sér í öruggu og heilnæmu umhverfi, en því miður er staðan í mörgum leik- og grunnskólum borgarinnar langt frá því að vera þannig. Fyrir foreldra þýðir þetta óvissu. Fyrir starfsfólk þýðir þetta erfiðari vinnuaðstæður. Fyrst og fremst þýðir þó þetta röskun á daglegu lífi barnanna. Listinn yfir húsnæði sem hefur þurft að loka eða takmarka notkun á er allt of langur, og er afleiðing ábyrgðar- og stjórnleysis í borgarstjórn. Í Langholtsskóla hefur íþróttahúsið verið lokað frá vorinu 2025 vegna myglu. Nemendur í Hagaskóla eru í færanlegum einingum á meðan beðið er eftir framkvæmdum. Í Ölduselsskóla þurfti að flytja hluta skólastarfsins í Seljakirkju vegna loftgæðavandamála. Svona mætti halda lengi áfram varðandi ástandið í grunnskólum borgarinnar. Á leikskólastiginu er staðan víða svipuð. Leikskólar hafa verið fluttir í tímabundið húsnæði, aðrir starfa í færanlegum einingum eða hafa þurft að fækka plássum á meðan framkvæmdir standa yfir. Í einu tilviki hefur starfsemi jafnvel verið á þremur stöðum á skömmum tíma og leikskólanum Vinagerði verður lokað í haust. Húsnæði Laugasólar hefur staðið tómt um árabil vegna þess að borgarstjórn getur ekki tekið ákvörðun um hvort eigi að rífa, eða endurbyggja. Þegar þessi mál eru skoðuð blasir eitt við: of oft hefur viðhaldi verið frestað þar til vandinn verður alvarlegur. Þá þarf að grípa til bráðabirgðalausna – færanlegra eininga, flutninga á starfsemi og neyðarviðgerða. Slíkar lausnir eru sjaldnast góðar og nánast alltaf dýrari til lengri tíma litið. Reykjavíkurborg þarf að hugsa lengra fram í tímann þegar kemur að skólahúsnæði. Það þarf skýra langtímaáætlun um viðhald og uppbyggingu, betra utanumhald um eignir borgarinnar og meira gagnsæi um stöðu húsnæðis áður en vandinn verður að krísu. Það þarf að forgangsraða peningum í grunnþjónustu í stað gæluverkefna í Ráðhúsinu. Þetta eru grunnatriði í ábyrgri stjórnsýslu. Viðreisn hefur lagt áherslu á að borgin verði betur rekin – með skýrari forgangsröðun og faglegri nálgun í rekstri innviða. Þegar kemur að skólum ætti markmiðið að vera einfalt: að sinna viðhaldi áður en vandinn verður til. Í Reykjavík í dag er fjöldinn allur af börnum sem getur ekki sinnt námi sínu af þeim krafti sem þau vilja vegna þess að skólinn þeirra er myglaður. Börn sem þurfa að flytjast á milli staða, vera í bráðabirgðahúsnæði eða heima hjá sér með hausverk og illt í maganum vegna þess að þeim er boðið upp á óheilnæm hús þar sem þeim líður ekki vel. Þetta er óásættanlegt. Við megum ekki nálgast þessi mál eins og þetta snúist um einhver tæknileg útfærsluatriði. Eða að þetta sé bara enn ein framkvæmdin sem megi fresta þar til Orkuveitan er búin að millifæra arðgreiðslu ársins. Þetta snýst um heilsu barnanna okkar – barnanna sem munu halda uppi þessu samfélagi í framtíðinni. Börn í Reykjavík eiga einfaldlega betra skilið – og við getum gert betur. Við í Viðreisn ætlum að gera betur og við vitum hvernig við ætlum að gera það. Höfundar skipa 2. og 6. sætið á lista Viðreisnar í Reykjavík
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar
Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun Virði menntunar og staða á húsnæðismarkaði Kolbrún Halldórsdóttir,Helgi Gunnarsson,Helga Rósa Másdóttir,Steinunn Þórðardóttir,Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun