Hesturinn í umferðinni Ólafur Gestur Arnalds skrifar 13. mars 2026 13:30 Þegar bíll situr pikkfastur í forarpytti er um að gera að stíga inngjöfina í botn og reyna að komast dýpra út í fenið. Eða hvað? Þegar stór hluti þjóðarinnar situr fastur í umferðarteppu daginn langan, þá er náttúrulega um að gera að fjölga bara bílum í umferðinni. Með svona 70-100 bílum á viku eins og nú er. Og lengja hinar yndislegu stundir í þvögunni – taka slökunaræfingar, jógaöndun og hlusta á spekingana í útvarpinu úthúða áætlunum um bættar almenningssamgöngur. Borgarlínu. Náttúruheimspekingurinn Edward Abbey skilgreindi kúreka sem mann sem situr á hesti og horfir á afturendann á beljum allan daginn. Hann sá ekkert rómantískt við það. Bílar hafa verið hluti af lífinu alla mína tíð. En mér finnst betra að bíllinn hreyfist – það er eiginlega hugmyndin á bak við þá ágætu uppfinningu, bifreiðina. Að sitja lengi starandi á afturendann á næsta bíl í umferðarþvögu, ja – það er eins og þetta með kúrekann. Ekki heillandi hugmynd. Það er annars merkilegt hvað Íslendingar eru fundvísir á að apa upp mistök annarra þjóða en horfa fram hjá því sem vel er gert. Almenningssamgöngur eru víðast taldar meðal mikilvægustu lífsgæðanna í borgum Evrópu. En við viljum náttúrulega ekki svona lausnir, vitum betur, þar sem við sitjum föst í bílahrúgunni, gott ef sjáum ekki í hyllingum hestvagna og hrossaskít á drullufor gatnakerfisins um þarsíðustu aldamót. Já, það er þetta með „hestinn“... Ég er búinn að hlakka lengi til að fá góðar almenningssamgöngur. En hef nú tekið þann pól í hæðina að nenna ekki lengur að ræða Borgarlínuna og allt það. Þið sem viljið horfa á afturljósin á næsta bíl allan daginn: verði ykkur að góðu. Það er hópur fólks, aðallega eldra karlar á atkvæðaveiðum, sem hefur trumpað umræðu um betri samgöngur og látið skynsemina lönd og leið, enda er hún ekki vænlegur útgangspunktur í stjórnmálum nútímans. Við kjósum yfir okkur það fólk sem við eigum skilið. En „hesturinn“ er ekki minn kostur. Ég keypti rafmagnshjól í gær. Höfundur er fyrrverandi prófessor og áhugamaður um bættar almenningssamgöngur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir skrifar Skoðun Réttarríki fyrir lengra komna Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað er að því að vera heimsborgari? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar sauðfé verður á vegi okkar Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir skrifar Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson skrifar Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal skrifar Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson skrifar Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Ljósmyndarinn á öld gervigreindar Kristján Logason skrifar Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Afmarkað vald er ekki endilega lítið vald Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Suðurland í sókn en Vegagerðin sker niður landsbyggðarstrætó skrifar Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Kristján Loftsson og stalínistarnir Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar Skoðun Að þýða texta er ekki það sama og að búa til námsefni Bogi Ragnarsson skrifar Sjá meira
Þegar bíll situr pikkfastur í forarpytti er um að gera að stíga inngjöfina í botn og reyna að komast dýpra út í fenið. Eða hvað? Þegar stór hluti þjóðarinnar situr fastur í umferðarteppu daginn langan, þá er náttúrulega um að gera að fjölga bara bílum í umferðinni. Með svona 70-100 bílum á viku eins og nú er. Og lengja hinar yndislegu stundir í þvögunni – taka slökunaræfingar, jógaöndun og hlusta á spekingana í útvarpinu úthúða áætlunum um bættar almenningssamgöngur. Borgarlínu. Náttúruheimspekingurinn Edward Abbey skilgreindi kúreka sem mann sem situr á hesti og horfir á afturendann á beljum allan daginn. Hann sá ekkert rómantískt við það. Bílar hafa verið hluti af lífinu alla mína tíð. En mér finnst betra að bíllinn hreyfist – það er eiginlega hugmyndin á bak við þá ágætu uppfinningu, bifreiðina. Að sitja lengi starandi á afturendann á næsta bíl í umferðarþvögu, ja – það er eins og þetta með kúrekann. Ekki heillandi hugmynd. Það er annars merkilegt hvað Íslendingar eru fundvísir á að apa upp mistök annarra þjóða en horfa fram hjá því sem vel er gert. Almenningssamgöngur eru víðast taldar meðal mikilvægustu lífsgæðanna í borgum Evrópu. En við viljum náttúrulega ekki svona lausnir, vitum betur, þar sem við sitjum föst í bílahrúgunni, gott ef sjáum ekki í hyllingum hestvagna og hrossaskít á drullufor gatnakerfisins um þarsíðustu aldamót. Já, það er þetta með „hestinn“... Ég er búinn að hlakka lengi til að fá góðar almenningssamgöngur. En hef nú tekið þann pól í hæðina að nenna ekki lengur að ræða Borgarlínuna og allt það. Þið sem viljið horfa á afturljósin á næsta bíl allan daginn: verði ykkur að góðu. Það er hópur fólks, aðallega eldra karlar á atkvæðaveiðum, sem hefur trumpað umræðu um betri samgöngur og látið skynsemina lönd og leið, enda er hún ekki vænlegur útgangspunktur í stjórnmálum nútímans. Við kjósum yfir okkur það fólk sem við eigum skilið. En „hesturinn“ er ekki minn kostur. Ég keypti rafmagnshjól í gær. Höfundur er fyrrverandi prófessor og áhugamaður um bættar almenningssamgöngur.
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar
Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar
Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar