„Sé ekki að al­manna­hags­munir séu ríkari hér en í Dan­mörku eða Sví­þjóð“

Frum­varpið er endur­flutt, en hug­mynda­fræðingurinn að því er Berg­lind Ósk Guð­munds­dóttir sem var þing­maður Sjálf­stæðis­flokksins en hefur nú horfið til annara starfa. Mark­mið með frum­varpinu er að búa til um­gjörð um bar­dagaíþróttir svo þær séu jafn­settar öðrum íþrótta­greinum og þá ekki síst hvað varðar öryggi þeirra þátt­tak­enda sem kjósa að taka þátt.

Slík um­gjörð er ekki fest í lögum núna en samt sem áður hafa tvö bar­daga­kvöld í blönduðum bar­dagaíþróttum farið fram hér á landi upp á síðkastið og í upp­siglingu er fyrsta at­vinnu­manna­kvöldið í hnefa­leikum hér á landi.

Í sam­tali við íþrótta­deild Sýnar á dögunum, gagn­rýndi UFC bar­daga­kappinn Gunnar Nel­son seina­gang stjórn­mála­manna við að koma á lag­girnar al­menni­legri um­görð í kringum bar­dagaíþróttir sem tryggi öryggi kepp­enda.

Frelsi fylgir ábyrgð

„Í fyrsta lagi verð ég að segja og vera heiðar­leg með að ég hef engan áhuga á bar­dagaíþróttum en ég hef mjög mikinn áhuga á frelsi full­orðins fólks til þess að geta gert það sem að það vill,“ segir Hildur í sam­tali við íþrótta­deild.

„Auðvitað vitum við að þetta er hættu­leg íþrótt, ekki það að þær eru nú mjög margar hættu­legar. En aðilar sjálfir í greininni hafa kallað eftir því að axla þessa ábyrgð. Frelsi fylgir ábyrgð og þeir hafa sjálfir viljað fá þessa um­gjörð. Það er vel og þá er sjálf­sagt að að­stoða við það.“

75. grein stjórnarskrár Íslands skiptir hér máli

Hnefa­leikar voru bannaðir með lögum hér á landi árið 1956, áhuga­manna hnefa­leikar voru svo leyfðir með sér lögum árið 2002. Eftir standa at­vinnu­manna­hnefa­leikar en í greinar­gerð með frum­varpinu segir að „í banni við bar­dagaíþróttum felist skerðing á at­vinnu­frelsi fólks, sem nýtur verndar 1.máls­greinar 75.greinar Stjórnar­skrár Ís­lands sem óheimilt er að tak­marka nema með lögum ef al­manna­hags­munir krefjist þess.

„Ég myndi segja að 75.greinin sé hér mjög skýr og skiptir hérna máli. Ég get ekki séð að al­manna­hags­munir séu hér ríkari en í Dan­mörku eða Svíþjóð þar sem að þetta er leyft. Ég myndi nú halda að ef full­orðið fólk kýs að taka þátt í þessu af fúsum og frjálsum vilja, vitandi hver hættan er. Alveg eins og sá sem ákveður að fara með höfuðið á undan niður fjall á 150 kíló­metra hraða, eins og ég sá á Ólympíu­leikunum um daginn, kýs að gera það. Þá megi þeir það en við skulum þá hafa skýra um­gjörð í kringum það.“

Vænlegast ef Inga tekur málið upp

Hildur áttar sig ekki á því hvort stuðningur sé við frum­varpið á þingi þar sem málið hefur enn ekki verið flutt.

„En svo er það nú í þessu húsi að það er væn­legast til árangurs ef ráðherra íþrótta­mála. Sem er þá núna Inga Sæ­land. Ef hún sér þessa um­fjöllun og veitir þessu at­hygli, þá er það lík­legast til árangurs svo ég segi það alveg eins og er.“