„Pólitíkin ræður“ Anna Sofía Kristjánsdóttir skrifar 8. mars 2026 13:32 Ég mætti á ársfund Landsvirkjunar 3. Mars síðastliðinn, af einskærri forvitni um framtíðarplön fyrirtækis okkar landsmanna. Yfirskrift ársfundarins var „Orkueyjan“. Nafnið var lýsandi fyrir innihald fundarins – að undirbúa Ísland undir orkufrekan iðnað. Mér leið eins og ég væri stödd aftur á árinu 2007 þegar framkvæmdagleðin var í hæstu hæðum með tilheyrandi útþennslu á hagkerfinu. Framtíðarsýnin er að hámarka verðmæti orkulinda og samkeppnishæfni á erlendum mörkuðum á hraða ljóssins. Orkan er lífæð arðsemi, meiri uppbygging þýðir meiri peninga í ríkissjóð. Til þess að skapa þessi „verðmæti“ þurfum við að leggja fram fórnir. Fjárhagslega arðbærar framkvæmdir er aðalatriðið og verða náttúruverndarsinnar að sætta sig við það. Umhverfis-, orku- og loftslagsráðherra Jóhann Páll talaði um miklar breytingar. Hann er með mörg frumvörp í gangi sem munu fara fyrir þing á næstu mánuðum. Markmið Jóhanns er að ryðja burt hindrunum með lagasetningu. Afnema neitunarvald landeigenda, einfalda leyfisferlið ogeinfalda regluverkið í rammaáætlun með færri og styttri umsagnarferli. Með þessum breytingum er verið að minnka möguleika á andmælum og landeigiendur geta ekki lengur stoppað framkvæmdir. Jóhann Páll tilkynnti að „pólitíkin ræður“. Orkumálaráðherrann fór offörum. Hann minnti helst á Míní-Pútín sem fengið hefur völdin í hendur frá kommúnistaflokknum þar sem fyrsta verkefnið er að skerða lýðræðislegan rétt þegnanna. Það má með sanni segja að umhverfis- orku- og loftslagsráðherra stendur ekki undir nafni. Það má þurrka út nafngiftina umhverfis- og loftslagsráðherra. Neitunarvaldið virkar í Noregi. Vindorkan eyðileggur náttúru, viskerfi og heilsu manna og dýra og það er nóg til að stoppa orkuvæðinguna í náttúrunni. Þetta er lýðræðislegur réttur sem Jóhann Páll ætlar að fjarlægja með lögum. – (Vetoretten virker. Problemet er feil diagnose i kraftpolitikken). Tækniþróun í orkugeiranum er komin langt. Stóru vindorkuverin verða úrelt innan skamms. Það er komin ný tækni og hver og einn getur sett upp sitt orkubú heima fyrir. Þetta þýðir að stórframkvæmdir við vindorku verða óþarfar, þess í stað þarf að uppfæra það sem þegar er til staðar. Flutningskerfið á Íslandi er sums staðar komið til ára sinna og þetta þaf að laga. Nýjar vatnstúrbínur geta stóraukið orkuframleiðsluna. Það er enginn flokkur á Alþingi í dag sem ber hag náttúrunnar fyrir brjósti. Það verðmætasta sem við eigum. Geymda gullið eru bændurnir. Þeir eru lykillinn að sjálfbærri matframleiðslu. Hér á Íslandi er hægt að rækta nærri hvað sem er bæði undir berum himni og í gróðurhúsum en til þess þurfa bændur jörðina sína. (Orkunotkun sett í samhengi grein í Bændablaðinu 2026 – 3) Ég legg til að orkumálaráðherra geri sér grein fyrir því hverjum hann eigi að þjóna, spari útgjöld við gríðarlega kostnaðarsamar og óafturkræfar framkvæmdir, virði lýðræðislegan rétt þegna landsins og þá sérstaklega landeigenda svo það festist ekki við hann viðurnefnið Míní-Pútín. Ný tækni til að framleiða rafmagn, tengd beint við húskerfið og rafhlöðu. Hægt að selja umframorku til Landsvirkjunar. Höfundur er lýðræðissinni og meðlimur í Landvernd. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Umhverfismál Mest lesið Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Europe’s Second Soul Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Sjá meira
Ég mætti á ársfund Landsvirkjunar 3. Mars síðastliðinn, af einskærri forvitni um framtíðarplön fyrirtækis okkar landsmanna. Yfirskrift ársfundarins var „Orkueyjan“. Nafnið var lýsandi fyrir innihald fundarins – að undirbúa Ísland undir orkufrekan iðnað. Mér leið eins og ég væri stödd aftur á árinu 2007 þegar framkvæmdagleðin var í hæstu hæðum með tilheyrandi útþennslu á hagkerfinu. Framtíðarsýnin er að hámarka verðmæti orkulinda og samkeppnishæfni á erlendum mörkuðum á hraða ljóssins. Orkan er lífæð arðsemi, meiri uppbygging þýðir meiri peninga í ríkissjóð. Til þess að skapa þessi „verðmæti“ þurfum við að leggja fram fórnir. Fjárhagslega arðbærar framkvæmdir er aðalatriðið og verða náttúruverndarsinnar að sætta sig við það. Umhverfis-, orku- og loftslagsráðherra Jóhann Páll talaði um miklar breytingar. Hann er með mörg frumvörp í gangi sem munu fara fyrir þing á næstu mánuðum. Markmið Jóhanns er að ryðja burt hindrunum með lagasetningu. Afnema neitunarvald landeigenda, einfalda leyfisferlið ogeinfalda regluverkið í rammaáætlun með færri og styttri umsagnarferli. Með þessum breytingum er verið að minnka möguleika á andmælum og landeigiendur geta ekki lengur stoppað framkvæmdir. Jóhann Páll tilkynnti að „pólitíkin ræður“. Orkumálaráðherrann fór offörum. Hann minnti helst á Míní-Pútín sem fengið hefur völdin í hendur frá kommúnistaflokknum þar sem fyrsta verkefnið er að skerða lýðræðislegan rétt þegnanna. Það má með sanni segja að umhverfis- orku- og loftslagsráðherra stendur ekki undir nafni. Það má þurrka út nafngiftina umhverfis- og loftslagsráðherra. Neitunarvaldið virkar í Noregi. Vindorkan eyðileggur náttúru, viskerfi og heilsu manna og dýra og það er nóg til að stoppa orkuvæðinguna í náttúrunni. Þetta er lýðræðislegur réttur sem Jóhann Páll ætlar að fjarlægja með lögum. – (Vetoretten virker. Problemet er feil diagnose i kraftpolitikken). Tækniþróun í orkugeiranum er komin langt. Stóru vindorkuverin verða úrelt innan skamms. Það er komin ný tækni og hver og einn getur sett upp sitt orkubú heima fyrir. Þetta þýðir að stórframkvæmdir við vindorku verða óþarfar, þess í stað þarf að uppfæra það sem þegar er til staðar. Flutningskerfið á Íslandi er sums staðar komið til ára sinna og þetta þaf að laga. Nýjar vatnstúrbínur geta stóraukið orkuframleiðsluna. Það er enginn flokkur á Alþingi í dag sem ber hag náttúrunnar fyrir brjósti. Það verðmætasta sem við eigum. Geymda gullið eru bændurnir. Þeir eru lykillinn að sjálfbærri matframleiðslu. Hér á Íslandi er hægt að rækta nærri hvað sem er bæði undir berum himni og í gróðurhúsum en til þess þurfa bændur jörðina sína. (Orkunotkun sett í samhengi grein í Bændablaðinu 2026 – 3) Ég legg til að orkumálaráðherra geri sér grein fyrir því hverjum hann eigi að þjóna, spari útgjöld við gríðarlega kostnaðarsamar og óafturkræfar framkvæmdir, virði lýðræðislegan rétt þegna landsins og þá sérstaklega landeigenda svo það festist ekki við hann viðurnefnið Míní-Pútín. Ný tækni til að framleiða rafmagn, tengd beint við húskerfið og rafhlöðu. Hægt að selja umframorku til Landsvirkjunar. Höfundur er lýðræðissinni og meðlimur í Landvernd.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar