Tók Indriða í pontu og upp­skar hláturs­kast í þing­sal

„Það er öllum þingmönnum ljóst og starfsfólki að allur tækjabúnaður er kominn til ára sinna og á það til að virka ekki. Til dæmis í atkvæðagreiðslum verður oft vandræðagangur vegna þess að hnappakerfið virkar ekki og svo á þetta ljós hérna til að blikka allt í einu og trufla mann í einhverri ógleymanlegri ræðu og það er oft á einhverjum tæknilegum misskilningi byggt,“ sagði Jón meðal annars.

Hann kallaði eftir því að ýmiss konar tæknibúnaður í þingsalnum yrði uppfærður. Það mætti að hans mati gjarnan setja upp skjá sem sýni betur dagskrá þingsins, og helst líka kerfi sem nýtist heyrnarskertum á fundum. „Ég er heyrnarskertur og er með alvarlega heyrnarskerðingu. Ég heyri stundum ekki hvað háttvirtur forseti segir og á stundum erfitt með að átta mig á dagskránni útaf því,“ sagði Jón.

Á ég að gera það?

Fyrir þá sem hlýddu á ræðuna sem þekkja til karaktersins Indriða úr Fóstbræðrum voru hugrenningatengslin nokkuð augljós, og Jón virðist sjálfur hafa áttað sig á því. „Og svo er alltaf eitthvað hljóð í ofnunum hérna frammi. Eitthvað bank, eins og þeir séu bara fullir af lofti. Og hver á að laga það, á ég að gera það,“ sagði Jón að lokum og uppskar mikið hláturskast meðal þingmanna í salnum.

Þórunni Sveinbjarnardóttur, forseta Alþingis, brá einnig bros á vör en þegar Jón hafði lokið máli sínu tók hún raunar undir þær áhyggjur og athugasemdir sem Jón lýsti í ræðunni, og hvatti þingheim til að ganga til verks og reyna að tryggja þinginu þá fjármuni sem þurfi til að ráðast í úrbætur á tæknibúnaði í húsinu.