Sleggjunni beitt – gegn al­menningi

Áhrif af aðgerðum ríkisstjórnar Kristrúnar Frostadóttur í efnahagsmálum eru sem óðast að koma í ljós. Skattahækkanir á fyrirtæki hafa leitt til uppsagna og samdráttar í starfsemi sem hefur í för með sér aukið atvinnuleysi. Breytingar á samsköttun hjóna eru byrjaðar að bíta. Áramótakveðja ríkisstjórnarinnar til þjóðarinnar hefur leitt til mjög aukinnar verðbólgu með þekktum áhrifum á fasteignalán og hættu á hækkun vaxta.

Áramótakveðjan fólst í stórhækkun vörugjalda á bifreiðir aðrar en þær sem knúnar eru rafmagni svo og kílómetragjöld sem munu koma misjafnlega við fólk eftir búsetu.Það vantaði ekkert uppá að fjármálaráðherra væri varaður við hugmyndum um hækkun vörugjalda og áhrifum þess að lækka eldsneytisgjöld með svo skömmum fyrirvara og lítilli fyrirhyggju. Ráðherrann skellti skollaeyrum við og fyrir um hálfum mánuði reyndi hann að gera lítið úr varnaðarorðum formanns Miðflokksins á Alþingi vegna hættu á vaxandi verðbólgu. Ráðherrann talaði þá háðslega um meinta ,,kristalkúlu” formanns Miðflokksins. Allt sem formaður Miðflokksins hélt fram í umræðunni þá hefur raungerst og horfur eru heldur verri ef eitthvað er.

Auðvitað er ráðherra nokkur vorkunn. Hann hefur nú um nokkurt skeið unnið í afar vernduðu og öruggu umhverfi þar sem lítil ábyrgð og óskorað vald fara saman. Þegar menn mæta á vettvang raunhagkerfisins blasir nokkuð önnur mynd við. Það er ekki eins að krota dæmi á töflur og að fylgjast með ákvörðunum verða að veruleika í raunheimum. Fjármálaráðherra hefur einnig eins og fleiri ráðherrar þessarar ríkisstjórnar tamið sér nokkurn sjálfsþótta í samskiptum við þing og fjölmiðla. Hann virðist ekki hafa lært af því áfalli sem hann og samverkamenn hans hafa kallað yfir þjóðina. Það er verulegt áhyggjuefni þó honum þyki voða leiðinlegt að árangur verka hans sé ekki sá sem hann vænti en flestir aðrir höfðu gert sér grein fyrir. Má minna á álit málsmetandi hagfræðinga og áhrifamenn úr atvinnulífi sem líst hafa aðgerðum ríkisstjórnarinnar m.a. sem ,,sjálfsmarki og kolvitlausri taktík.” Það blasir einnig við að fjármálaráðherra er eini maðurinn á Íslandi sem er hissa á

því að aðilar sem dreifa eldsneyti skuli ekki hafa skilað mögulegum ábata af aðgerðum ríkisins að fullu til viðskiptavina sinna. Viðbrögðin eru fálm eitt. Fjármálaráðherra hefur fallið í þá gryfju að kenna öðrum um afleiðingar af aðgerðum ríkisstjórnarinnar. Ekki stórmannlegt.

Sýnu alvarlegra er að bæði fjármála -og forsætisráðherra segjast nú ætla að halda áfram með ,,planið” (sic) og einbeita sér að tekjuhlið ríkisfjármálanna. Það þýðir á mannamáli að leita á nýrra leiða til að almenningur borgi herförina gegn verðbólgunni sem ríkisstjórnin ræður ekki við. Það er því rétt að fylgjast vel með næstu ,,leiðréttingum” ,,aðlögunum” og öllum hinum orðaleppunum yfir skattahækkanir sem ríkisstjórnin hefur á prjónunum.

Höfundur er varaþingmaður Miðflokksins.