Framtíð íslenskrar líftækni Jens Bjarnason skrifar 26. janúar 2026 13:01 Undanfarin ár hefur líftækni orðið ein af burðarstoðum íslensks efnahagslífs. Útflutningur lyfja og líftæknitengdra vara hefur vaxið hratt og er í dag einn stærsti einstaki útflutningsflokkur landsins. Sú þróun hefur ekki orðið af sjálfu sér, heldur byggir hún á áratuga vinnu, mikilli þekkingu og því að hér á landi hefur tekist að byggja upp fyrirtæki sem standast alþjóðlegan samanburð. Alvotech og Kerecis eru góð dæmi um slíkan árangur og eru til marks um raunverulega burði Íslands til að taka þátt í alþjóðlegri þróun líftækni, ef rétt er haldið á spilunum. Næsta kynslóð þarf réttar aðstæður Hugvitið er til staðar. Ungt, öflugt fólk með sterkar hugmyndir er til staðar. Það sem hefur hins vegar oft vantað er aðgangur að aðstöðu, sérþekkingu og umhverfi þar sem vísindi, nýsköpun og atvinnulíf mætast á jafnræðisgrundvelli, en þar liggur stóra verkefnið. Slík uppbygging er nauðsynleg, enda er líftækni þekkingarfrek grein sem krefst bæði þolinmæði, aðgangs að sérhæfðri og dýrri aðstöðu og virks samtals milli vísinda og markaðar. Líftæknin þarf réttar aðstæður til að vaxa og dafna, en ef réttu skilyrði eru ekki til staðar hér heima getur einfaldlega farið svo að hugvitið leiti annað. Ef það gerist flytjast hugmyndir, verkefni og að endingu verðmætasköpun úr landi. Fruman sem undirstaða, ekki skammtímalausn Fruman líftæknisetur var stofnað einmitt með þetta í huga. Setrið er svar við þeirri áskorun sem blasir við, þar sem markmiðið er að skapa samfellu og aðstæður fyrir næstu kynslóð líftækniverkefna. Meginhlutverk setursins er að vera innviður fyrir íslenska líftækni; vettvangur þar sem frumkvöðlar, sprotafyrirtæki, fræðasamfélagið og rótgróinn iðnaður geta starfað samhliða og byggt upp þekkingu sem nýtist til raunverulegrar verðmætasköpunar. Í Frumunni eru fjórar meginstoðir sem vinna að sama markmiði. Nýsköpunarsetur styður frumkvöðla frá hugmyndastigi með aðgangi að sérþekkingu og tengslaneti. Fruman Lab veitir litlum og meðalstórum fyrirtækjum aðgang að rannsóknum og prófunum sem ella væru þeim óaðgengilegar. Akademían tengir saman fræðasamfélagið og atvinnulífið með markvissri hæfniuppbyggingu, á meðan líftæknisjóður Frumunnar styður verkefni á mismunandi þróunarstigum með áherslu á langtíma verðmætasköpun. Gulleggið sem fyrsta skref í líftækni Í þessu samhengi skiptir frumkvöðlasamkeppni á borð við Gulleggið miklu máli. Gulleggið hefur um árabil verið einn mikilvægasti inngangur nýrra hugmynda inn í íslenskt nýsköpunarumhverfi og hefur veitt frumkvöðlum vettvang til að móta og prófa hugmyndir sínar. Með nýju samstarfi Klaks, Frumunnar og Alvotech er markmiðið að styrkja sérstaklega farveg líftækniverkefna. Fruman og Alvotech eru nú bakhjarlar Gulleggsins og munu veita sérstök verðlaun fyrir besta verkefnið á sviði líftækni, með það að markmiði að styðja verkefni sem hafa burði til raunverulegrar uppbyggingar hér á landi. Tengingin milli Gulleggsins og Frumunnar skapar þannig skýrari samfellu frá hugmynd og fyrstu mótun yfir í aðgang að aðstöðu, sérþekkingu og tengslaneti sem þarf til að koma verkefnum upp á næsta stig. Val sem ræður framtíðinni Ef Ísland ætlar sér raunverulegt hlutverk í alþjóðlegri líftækniþróun dugar ekki að treysta eingöngu á einstaka vel heppnuð fyrirtæki eða tilfallandi árangur þeirra. Það sem skiptir höfuðmáli er hvort við byggjum upp varanlega innviði sem gera næstu kynslóð fyrirtækja kleift að vaxa, þróast og dafna hér heima. Fruman er eitt af þeim skrefum sem tekin eru í þessa átt og er hún hluti af stærra vistkerfi þar sem um er að ræða sameiginlega ábyrgð. Fyrir þá sem búa yfir hugmyndum á sviði líftækni er Gulleggið tilvalinn inngangur inn í þetta vistkerfi, en þar hefst ferðalag sem Fruman er tilbúin að styðja áfram. Val okkar núna ræður því hvort íslenskt hugvit í líftækni verði áfram undirstaða verðmætasköpunar hér á landi eða hvort næstu stórskref verði tekin annars staðar. Höfundur er framkvæmdarstjóri Frumunnar líftækniseturs. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Líftækni Nýsköpun Mest lesið Kópavogur er klár – en þið? Ásdís Kristjánsdóttir Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson Skoðun Þegar enginn veit Indriði Þröstur Gunnlaugsson Skoðun D-vítamín og nýju fötin keisarans Elísabet Reynisdóttir Skoðun Nemandinn fær tíu – en hvað hefur hann lært? Bogi Ragnarsson Skoðun Nóttin bjargar ekki deginum – hún afhjúpar hann Grétar Þór Guðjohnsen Skoðun Hvers konar Ísland viljum við byggja? Albertína Friðbjörg Elíasdóttir Skoðun Hvað ef internetið lokaði kl.18? Tinna Tómasdóttir Skoðun Að horfa heim Vera Wonder Sölvadóttir Skoðun Excel-væðing mannlífsins Sanna Magdalena Mörtudóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvað ef internetið lokaði kl.18? Tinna Tómasdóttir skrifar Skoðun Nemandinn fær tíu – en hvað hefur hann lært? Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Nóttin bjargar ekki deginum – hún afhjúpar hann Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Excel-væðing mannlífsins Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Kópavogur er klár – en þið? Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Hvers konar Ísland viljum við byggja? Albertína Friðbjörg Elíasdóttir skrifar Skoðun Fjölmiðlahelsi Sigurður Örn Hilmarsson skrifar Skoðun Að horfa heim Vera Wonder Sölvadóttir skrifar Skoðun Bættar styrkjareglur í menningarborginni Reykjavík Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun EES eftir 29. ágúst 2026 Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun D-vítamín og nýju fötin keisarans Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Eitruð jákvæðni í boði menntakerfisins Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Kröfur eru umhyggja Brynjar Karl Sigurðsson skrifar Skoðun Ákall til stjórnvalda Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Er mér óhætt hér?” sjúklingaöryggi fatlaðs fólks Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Viðskiptaráð með rörsýn á leigumarkaðinn Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Sáttamiðlun í sakamálum á Íslandi? Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Á Reykjavík að hafa þingmenn á Alþingi? Jón Bjarnason skrifar Skoðun Vefurinn kom á undan félaginu Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Macklemore, Robert Kraft og sniðganga fyrir Palestínu Ragnhildur Hólmgeirsdóttir skrifar Skoðun „Við ætlum að læra af þessu“ – enn einu sinni! Davíð Bergmann skrifar Skoðun Af hverju ég elska Ísland Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Hugleiðing á degi náttúrunnar Kolbrún Haraldsdóttir skrifar Skoðun Samfélag sem bregst EKKI og sérstakur dómstóll kynferðisbrota Aldís Schram,Anna Ragna Fossberg,Guðrún Ebba Ólafsdóttir skrifar Skoðun Öryggi sjúklinga byggist á samstarfi og trausti Marta Jóns Hjördísardóttir,Ólöf Elsa Björnsdóttir skrifar Skoðun Björgunarþyrla á Akureyri – staða máls Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Framtíð endurhæfingar á Norðurlandi Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Fær þjóðin eðlilega rentu? Sigurður Sigurðsson skrifar Sjá meira
Undanfarin ár hefur líftækni orðið ein af burðarstoðum íslensks efnahagslífs. Útflutningur lyfja og líftæknitengdra vara hefur vaxið hratt og er í dag einn stærsti einstaki útflutningsflokkur landsins. Sú þróun hefur ekki orðið af sjálfu sér, heldur byggir hún á áratuga vinnu, mikilli þekkingu og því að hér á landi hefur tekist að byggja upp fyrirtæki sem standast alþjóðlegan samanburð. Alvotech og Kerecis eru góð dæmi um slíkan árangur og eru til marks um raunverulega burði Íslands til að taka þátt í alþjóðlegri þróun líftækni, ef rétt er haldið á spilunum. Næsta kynslóð þarf réttar aðstæður Hugvitið er til staðar. Ungt, öflugt fólk með sterkar hugmyndir er til staðar. Það sem hefur hins vegar oft vantað er aðgangur að aðstöðu, sérþekkingu og umhverfi þar sem vísindi, nýsköpun og atvinnulíf mætast á jafnræðisgrundvelli, en þar liggur stóra verkefnið. Slík uppbygging er nauðsynleg, enda er líftækni þekkingarfrek grein sem krefst bæði þolinmæði, aðgangs að sérhæfðri og dýrri aðstöðu og virks samtals milli vísinda og markaðar. Líftæknin þarf réttar aðstæður til að vaxa og dafna, en ef réttu skilyrði eru ekki til staðar hér heima getur einfaldlega farið svo að hugvitið leiti annað. Ef það gerist flytjast hugmyndir, verkefni og að endingu verðmætasköpun úr landi. Fruman sem undirstaða, ekki skammtímalausn Fruman líftæknisetur var stofnað einmitt með þetta í huga. Setrið er svar við þeirri áskorun sem blasir við, þar sem markmiðið er að skapa samfellu og aðstæður fyrir næstu kynslóð líftækniverkefna. Meginhlutverk setursins er að vera innviður fyrir íslenska líftækni; vettvangur þar sem frumkvöðlar, sprotafyrirtæki, fræðasamfélagið og rótgróinn iðnaður geta starfað samhliða og byggt upp þekkingu sem nýtist til raunverulegrar verðmætasköpunar. Í Frumunni eru fjórar meginstoðir sem vinna að sama markmiði. Nýsköpunarsetur styður frumkvöðla frá hugmyndastigi með aðgangi að sérþekkingu og tengslaneti. Fruman Lab veitir litlum og meðalstórum fyrirtækjum aðgang að rannsóknum og prófunum sem ella væru þeim óaðgengilegar. Akademían tengir saman fræðasamfélagið og atvinnulífið með markvissri hæfniuppbyggingu, á meðan líftæknisjóður Frumunnar styður verkefni á mismunandi þróunarstigum með áherslu á langtíma verðmætasköpun. Gulleggið sem fyrsta skref í líftækni Í þessu samhengi skiptir frumkvöðlasamkeppni á borð við Gulleggið miklu máli. Gulleggið hefur um árabil verið einn mikilvægasti inngangur nýrra hugmynda inn í íslenskt nýsköpunarumhverfi og hefur veitt frumkvöðlum vettvang til að móta og prófa hugmyndir sínar. Með nýju samstarfi Klaks, Frumunnar og Alvotech er markmiðið að styrkja sérstaklega farveg líftækniverkefna. Fruman og Alvotech eru nú bakhjarlar Gulleggsins og munu veita sérstök verðlaun fyrir besta verkefnið á sviði líftækni, með það að markmiði að styðja verkefni sem hafa burði til raunverulegrar uppbyggingar hér á landi. Tengingin milli Gulleggsins og Frumunnar skapar þannig skýrari samfellu frá hugmynd og fyrstu mótun yfir í aðgang að aðstöðu, sérþekkingu og tengslaneti sem þarf til að koma verkefnum upp á næsta stig. Val sem ræður framtíðinni Ef Ísland ætlar sér raunverulegt hlutverk í alþjóðlegri líftækniþróun dugar ekki að treysta eingöngu á einstaka vel heppnuð fyrirtæki eða tilfallandi árangur þeirra. Það sem skiptir höfuðmáli er hvort við byggjum upp varanlega innviði sem gera næstu kynslóð fyrirtækja kleift að vaxa, þróast og dafna hér heima. Fruman er eitt af þeim skrefum sem tekin eru í þessa átt og er hún hluti af stærra vistkerfi þar sem um er að ræða sameiginlega ábyrgð. Fyrir þá sem búa yfir hugmyndum á sviði líftækni er Gulleggið tilvalinn inngangur inn í þetta vistkerfi, en þar hefst ferðalag sem Fruman er tilbúin að styðja áfram. Val okkar núna ræður því hvort íslenskt hugvit í líftækni verði áfram undirstaða verðmætasköpunar hér á landi eða hvort næstu stórskref verði tekin annars staðar. Höfundur er framkvæmdarstjóri Frumunnar líftækniseturs.
Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson Skoðun
Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson skrifar
Skoðun Samfélag sem bregst EKKI og sérstakur dómstóll kynferðisbrota Aldís Schram,Anna Ragna Fossberg,Guðrún Ebba Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Öryggi sjúklinga byggist á samstarfi og trausti Marta Jóns Hjördísardóttir,Ólöf Elsa Björnsdóttir skrifar
Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson Skoðun