Skoðun

Hvar eru mannvinirnir?

Lárus Bl. Sigurðsson skrifar

Á síðustu rúmum tveimur vikum hefur ríkt uppreisnarástand í Íran. Almenningur hefur fengið nóg af klerkastjórninni, sem hefur undir heraga og ofbeldi þvingað landsmenn í áratugi og keyrt efnahagskerfi landsins í þrot. Klerkastjórnin í Íran hefur fjármagnað og stutt helstu hryðjuverkasamtök heims og tengist þeim mjög nánum böndum. Má þar nefna til dæmis Hezbollah samtökin í Líbanon, Húta í Jemen og hryðjuverkasamtökin Hamas sem eru stjórnvöld á gaza.

Nú berast óstaðfestar fréttir af því að 12.000 saklausir borgarar hafi verið tekin af lífi í almennum mótmælum óbrettra og óvopnaðra mótmælanda í Íran. Þetta er óraunverulegur fjöldi fólks. Blóðbað. Margir segja fórnarlömbin í þessum voðaverkum séu enn fleiri. En hver sem tala látinna er, er ljóst að mikill mannlegur harmleikur er í gangi í Íran og virðist sem klerkastjórnin hiki ekki við að myrða saklaust fólk, til þess að halda völdum.

Mjög takmarkað er um þetta fjallað í stærstu fjölmiðlum á Íslandi, sem hafa þó verið ófeimnir við að flytja okkur fréttir af stríðsátökum í miðausturlöndum á síðustu árum, nánast daglega.

Svo er það áhugavert að atvinnumótmælendur á Íslandi, sem eru að eigin sögn sérstakir mannvinir, og eru búnir að vera mótmæla hernaðaraðgerðum reglulega hér á landi á undanförnum árum, hafa haft afar hægt um sig gagnvart þessum skelfilegu aftökum á almennum borgurum í Íran. Hvar eru þessir mannvinir? Hvar er „Frjálst Íran“ fólkið? Eru mannslíf í Íran minna virði en mannslíf á gaza? Hvar er mennskan? Gæti ástæðan verið sú að klerkastjórnin í Íran og vitorðsmenn þeirra séu ekki bara á bakvið hryðjuverk víða um heim, heldur séu þau líka bakhjarl áróðurs og mótmæla í vestrænum löndum síðustu ár?

Höfundur er stjórnmálafræðingur.




Skoðun

Skoðun

Barn fyrir bíl

Albína Pálsdóttir,Anna Margrét Ásbjarnardóttir,Brynhildur Bolladóttir,Geir Finnsson,Gísli Marteinn Baldursson,Halldóra Þórsdóttir,Hrafnhildur Ingibjargardóttir Hallsdóttir,Kjartan Sveinn Guðmundsson,Rán Flygenring,Sveinn Þórhallsson ,Viktor Lorange skrifar

Sjá meira


×