Er tæknin til að skipta yfir í hreina orku til staðar? Gunnar Einarsson skrifar 18. janúar 2026 21:02 Eyþór Eðvarðsson skrifaði grein á Vísi 31-12-25. Í greininni nefnir hann 15 atriði, sem haldið er fram um loftlagsbreytingar, sem hann telur rangfærslur. Hjá honum kemur fram eitt og annað sem verður að teljast vafasamt. Ég ætla að byrja á tíunda lið. Þar stendur meðal annars: „flestar nauðsynlegar lausnir eru þegar til. Seinkun eykur áhættu----„ Vissulega hefur tækninni til að minnka notkun á jarðefna eldsneyti, fleytt fram. Margar góðar lausnir eru til, en það gæti orðið erfitt að koma þeim í notkun í þeim skala og tíma, sem áætlanir gera ráð fyrir. Dr. Simon Michaux er ástralskur námufræðingur, sem vann við námuvinnslu í Ástralíu í mörg ár, en er núna prófessor í Finnlandi. Hann er mjög hlynntur því að dregið verði úr notkun á jarðefnaeldsneyti, en hann segir að það verði að hugsa dæmið áður en lagt er af stað. Hann lagðist yfir áætlanirnar og tímaplönin um hvernig gert væri ráð fyrir að draga úr jafnvel verða CO2 hlutlaus fyrir miðja öldina. Hann reiknaði hvað þyrfti af málmum og orku til að af þessu geti orðið, á reiknuðum tíma. Hann sá fljótlega að miðað við núverandi tækni, þyrfti gríðarlegt magn af allskonar málmum. Við skulum aðeins taka einn, kopar, sem mun þurfa mjög víða og í miklu magni, við orkuskiptin. Hann bendir á, að á undanförnum áratugum, hefur vegna skorts á góðu hráefni, verið farið að vinna kopar úr jarðefnum, sem innihalda aðeins brot af þeirri koparprósentu, sem áður var notuð. Það þarf miklu meiri orku í dag sem gerir framleiðsluna miklu dýrari. Hann telur að það sé útilokað að núverandi námur muni geta framleitt allt þetta magn sem þarf. Ef það á að opna nýjar námur þá getur það tekið 10-20 ár áður en þær fara að skila kopar. Orkan sem þyrfti til að opna hverja námu og smíða hreinsunarstöðvarnar yrði gríðarleg og það mun þurfa að brenna mjög miklu af jarðefnaeldsneyti til að koma námunum af stað og reka þær. Vindmyllur myndu aldrei duga. Það sem þó er verra, er að það eru vandfundnir staðir þar sem hægt er að opna nýjar námur. Koparinn er bara einn af mörgum málmum sem þyrfti. Útreikningar hans vöktu athygli og hann var fengin til að halda fyrirlestra fyrir stjórnmálamenn og embættismenn hér og þar, meðal annars í Brussel. Þar fékk hann gott hljóð til að lesa upp og sýna glærur. Á eftir var lítið um spurningar. Menn setti hljóða. Það var greinilegt að elítan sem hafði gert þessar áætlanir hafði lítið hugað að hvað þyrfti til. Þeir virtust ekki hafa jarðsamband, lifðu í draumaheimi og reistu skýjaborgir. Hann hélt helst að flestir, sem á hlýddu, hafi farið aftur á skrifstofur sínar og reynt að gleyma þessu. Við eigum að hugsa sjálfstætt og ekki láta glepjast með í illa hugsaðar áætlanir. Vísindin eru að vinna hörðum höndum, víða um heim við að finna hagstæðar lausnir. Það er margt að gerast og ef við trúum á vísindin, eru góðar líkur á að við getum smátt og smátt minnkað notkun á jarðefna eldsneyti. Áætlanir sem gera ráð fyrir að heimurinn verði nærri því að vera laus við losun CO2 fyrir 2050 munu ekki ganga eftir, meðal annars verða ekki til aðföng sem þyrfti. Höfundur er fyrrverandi bóndi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir Skoðun Nokkur orð um samkennd Ari Allansson Skoðun Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson Skoðun Skoðun Skoðun Húsnæðispakkinn Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Meira íslenskt grænmeti er velferðarmál Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun „Biðlisti“ Rannveig Haraldsdóttir skrifar Skoðun Meira afl fyrir orkuna Gunnar Guðni Tómasson skrifar Skoðun Reykjavík er að byrja á röngum enda Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir skrifar Skoðun Tvær flugur í einu höggi: Einkavætt og réttarríkið vængstíft! Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Nokkur orð um samkennd Ari Allansson skrifar Skoðun Bruninn á Stuðlum, skýrsla HMS Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Réttur barna til tvítyngis: íslenskt táknmál og íslenska Júlía Guðný Hreinsdóttir skrifar Skoðun Öruggt ferðasumar hefst með góðum brunavörnum Methúsalem Hilmarsson skrifar Skoðun Hvernig lesum við skoðanagreinar? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Vatnaskil í markaðssetningu Íslands Pétur Þ. Óskarsson skrifar Skoðun Af hverju hunsa Samfylkingin og Vinstrið umboðsmann barna? Þórður Halldórsson skrifar Skoðun Dómar sem eru ekkert annað en „one way ticket“ á Litla-Hrauni Davíð Bergmann skrifar Skoðun Spyrjum við áfram nýrra spurninga? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Sigurjón Þórðarson og sannleikurinn Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða áfengisgjaldið? Einar Bárðarson skrifar Skoðun Þegar dýravelferð víkur fyrir hagnaði Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Hver vill borða brauðið? Jón Óskar Hinriksson skrifar Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen skrifar Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir skrifar Skoðun Vandinn talaður burt Kristján Hreinsson skrifar Sjá meira
Eyþór Eðvarðsson skrifaði grein á Vísi 31-12-25. Í greininni nefnir hann 15 atriði, sem haldið er fram um loftlagsbreytingar, sem hann telur rangfærslur. Hjá honum kemur fram eitt og annað sem verður að teljast vafasamt. Ég ætla að byrja á tíunda lið. Þar stendur meðal annars: „flestar nauðsynlegar lausnir eru þegar til. Seinkun eykur áhættu----„ Vissulega hefur tækninni til að minnka notkun á jarðefna eldsneyti, fleytt fram. Margar góðar lausnir eru til, en það gæti orðið erfitt að koma þeim í notkun í þeim skala og tíma, sem áætlanir gera ráð fyrir. Dr. Simon Michaux er ástralskur námufræðingur, sem vann við námuvinnslu í Ástralíu í mörg ár, en er núna prófessor í Finnlandi. Hann er mjög hlynntur því að dregið verði úr notkun á jarðefnaeldsneyti, en hann segir að það verði að hugsa dæmið áður en lagt er af stað. Hann lagðist yfir áætlanirnar og tímaplönin um hvernig gert væri ráð fyrir að draga úr jafnvel verða CO2 hlutlaus fyrir miðja öldina. Hann reiknaði hvað þyrfti af málmum og orku til að af þessu geti orðið, á reiknuðum tíma. Hann sá fljótlega að miðað við núverandi tækni, þyrfti gríðarlegt magn af allskonar málmum. Við skulum aðeins taka einn, kopar, sem mun þurfa mjög víða og í miklu magni, við orkuskiptin. Hann bendir á, að á undanförnum áratugum, hefur vegna skorts á góðu hráefni, verið farið að vinna kopar úr jarðefnum, sem innihalda aðeins brot af þeirri koparprósentu, sem áður var notuð. Það þarf miklu meiri orku í dag sem gerir framleiðsluna miklu dýrari. Hann telur að það sé útilokað að núverandi námur muni geta framleitt allt þetta magn sem þarf. Ef það á að opna nýjar námur þá getur það tekið 10-20 ár áður en þær fara að skila kopar. Orkan sem þyrfti til að opna hverja námu og smíða hreinsunarstöðvarnar yrði gríðarleg og það mun þurfa að brenna mjög miklu af jarðefnaeldsneyti til að koma námunum af stað og reka þær. Vindmyllur myndu aldrei duga. Það sem þó er verra, er að það eru vandfundnir staðir þar sem hægt er að opna nýjar námur. Koparinn er bara einn af mörgum málmum sem þyrfti. Útreikningar hans vöktu athygli og hann var fengin til að halda fyrirlestra fyrir stjórnmálamenn og embættismenn hér og þar, meðal annars í Brussel. Þar fékk hann gott hljóð til að lesa upp og sýna glærur. Á eftir var lítið um spurningar. Menn setti hljóða. Það var greinilegt að elítan sem hafði gert þessar áætlanir hafði lítið hugað að hvað þyrfti til. Þeir virtust ekki hafa jarðsamband, lifðu í draumaheimi og reistu skýjaborgir. Hann hélt helst að flestir, sem á hlýddu, hafi farið aftur á skrifstofur sínar og reynt að gleyma þessu. Við eigum að hugsa sjálfstætt og ekki láta glepjast með í illa hugsaðar áætlanir. Vísindin eru að vinna hörðum höndum, víða um heim við að finna hagstæðar lausnir. Það er margt að gerast og ef við trúum á vísindin, eru góðar líkur á að við getum smátt og smátt minnkað notkun á jarðefna eldsneyti. Áætlanir sem gera ráð fyrir að heimurinn verði nærri því að vera laus við losun CO2 fyrir 2050 munu ekki ganga eftir, meðal annars verða ekki til aðföng sem þyrfti. Höfundur er fyrrverandi bóndi.
Skoðun Varðskipið Þór: Frá samtakamætti til upphafs Landhelgisgæslu Íslands Íris Róbertsdóttir skrifar
Skoðun Lýðræðisveislan í ágúst - Upplýsingar, fullveldi og framtíðarsýn fullvalda þjóðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hanna Katrín Friðriksson og hvalveiðar — Frelsi eða forræðishyggja? Hjörvar Sigurðsson skrifar
Skoðun Stjórnsýsla Íslands er ekki „allt of lítil“, hún er „lítil og skilvirk“ Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar