Kjósið reið og óupplýst! Ragnheiður Kristín Finnbogadóttir skrifar 15. desember 2025 12:02 Þökk sé EES get ég stundað nám við einn virtasta skóla Frakklands á verði HÍ og fæ til þess styrki frá EES í ofan á lag. Í kjölfarið væri svo lítið mál fyrir mig að fá vinnu og starfa innan EES. Þessi tækifæri vill Miðflokkurinn taka af Íslendingum, að ótöldu öllu öðru sem samningurinn hefur fært okkur eins og aðgang að stærsta markaði heims, sem meirihluti viðskipta okkar fara í gegnum. En af hverju eru svona margir til í að kasta þessum réttindum á glæ? Einn prófessoranna minna í skólanum er frá Kólumbíu. Í einum tíma sagði hún okkur frá kosningum um friðarsamning þar í landi. Fólk skiptist í tvær fylkingar, þau sem vildu kjósa með og þau sem vildu kjósa á móti. Prófessorinn minn hefur stúderað og kennt lögfræði í áratugi og hafði kynnt sér samninginn vel, sem taldi rúmlega 200 síður. Það kom honum því verulega á óvart að heyra nei-fylkinguna tala gegn samningnum, að þeirra sögn því hann réðist gegn „hefðbundnum fjölskyldugildum“. Í samningnum var að einhverju leyti snert á réttindum kvenna og hinsegin fólks, ekki einu sinni sérlega róttæk ákvæði, en það var ekki meginefni samningsins. Raunverulegar ástæður nei-fylkingarinnar fyrir að vilja kjósa gegn voru efnahagslegs eðlis, en það hefði ekki náð til fjöldans, og var jafnvel ekki í þágu hagsmuna fjöldans. Í staðinn var almenningur æstur upp í að trúa að samningurinn snerist um að rústa þjóðlegum fjölskyldugildum og undirstoðum samfélagsins. Hver hefur svosem tíma til að lesa 200 síður? Kennarinn minn áttaði sig á því að markmiðið var peningar og völd. Stjórnmálamennirnir sem héldu fram þessum áróðri vildu að fólkið kysi reitt og óupplýst, til að fá það til að kjósa með hagsmunum stjórnmálamannanna. Þetta er einmitt grunnurinn í popúlisma. Þú býrð til ímyndaða grýlu og býður sjálfan þig svo fram sem bjargvættinn sem reddar öllu, til þess að fá völd. Í þessu tilviki er grýlan EES og hinn meinti bjargvættur er Miðflokkurinn. Ert þú, lesandi góður, til í að skerða tækifæri þín og barna þinna, borga hærra vöruverð, búa við landlægan skort á sérfræðiþekkingu og takmörkuð atvinnutækifæri, til þess eins að hefta hingað flutning erlendra ríkisborgara? Að halda að okkar örhagkerfi geti landað betri sérsamningi er ekkert annað en barnaskapur. Miðflokkurinn vill að kjósendur gangi inn í kjörklefann reiðir og óupplýstir. Þeim er sama að fólk kjósi gegn eigin hagsmunum svo fremi sem þeir geti setið áfram við kjötkatlana. Þetta er ekki flóknara en það. Höfundur er lögfræðingur og nemi við Sciences Po í París Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein EES-samningurinn Utanríkismál Mest lesið Hollenska húsnæðislánið Arnór Ingi Finnbjörnsson Skoðun Trúum á enn stærra og sterkara Ísland Þórður Snær Júlíusson Skoðun Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir Skoðun Óvissan í alþjóðamálum - Hvað ef Norðmenn verða á undan? Dagur B. Eggertsson Skoðun Þögnin rofin um þjóðartekjurnar Jón Gunnar Jónsson Skoðun Komið gott Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns Skoðun Sex ýkjur nei-sinna og já-sinna Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Hinn ólánsami Ólafur Ragnar Lúðvík Bergvinsson Skoðun Já núna – til að geta sagt nei síðar Friðrik Björgvinsson Skoðun Þegar ríkið tekur reikninginn Erna Bjarnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Stöðug króna, afnám verðtryggingar og nýtt hlutverk Íslands í alþjóðlegu fjármálakerfi Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Traust er ekki sjálfgefið Hilmar Freyr Gunnarsson skrifar Skoðun Evrópusambandið, skjól frá Bandaríkjunum? Guttormur Þorsteinsson skrifar Skoðun Þegar ríkið tekur reikninginn Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þögnin rofin um þjóðartekjurnar Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Falleinkunn heima, en hugurinn í Brussel Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Tökum slaginn fyrir börnin Tótla I. Sæmundsdóttir,Þorbjörg Helga Þorgilsdóttir skrifar Skoðun Óvissan í alþjóðamálum - Hvað ef Norðmenn verða á undan? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hollenska húsnæðislánið Arnór Ingi Finnbjörnsson skrifar Skoðun Borgin þarf ekki kjötexi — hún þarf mælikerfi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Stríð ESB gegn jöfnuði og velferð Andri Sigurðsson skrifar Skoðun Já núna – til að geta sagt nei síðar Friðrik Björgvinsson skrifar Skoðun Þegar efinn verður þýðingarmeiri en sannleikurinn Guðjón Heiðar Pálsson skrifar Skoðun Sex ýkjur nei-sinna og já-sinna Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Komið gott Oktavía Hrund Guðrúnar Jóns skrifar Skoðun Sjálfstæð þjóð tekur sér sæti við borðið Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ræður Evrópusambandið hvort dánaraðstoð verði leyfð á Íslandi? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun 4.677 nýir vegfarendur á leið í skólann Lára Hrafnsdóttir,Gunnar Geir Gunnarsson skrifar Skoðun Evran lækkar ekki vextina Magnús B. Jóhannesson skrifar Skoðun Trúum á enn stærra og sterkara Ísland Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Rétturinn er sá sami – en tækifærið er það ekki Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Litla beiðnin kemur fyrst, svo sú stóra. Birna Bragadóttir skrifar Skoðun Nei fyrir komandi kynslóðir Ingibjörg H. Sverrisdóttir skrifar Skoðun Angan lótusblómsins Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun Er ég að bregðast börnunum mínum með því að segja NEI? Monika Margrét Stefánsdóttir skrifar Skoðun Gamli sáttmálinn og sá nýi Aðalsteinn Már Þorsteinsson skrifar Skoðun Er betra? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Útgerðarauðvaldið vill í ESB - ég segi nei Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Gervigreind, gagnaver og tækifæri Íslands Eymundur Sigurðsson skrifar Skoðun Sveitirnar þagna Walter Fannar Kristjánsson skrifar Sjá meira
Þökk sé EES get ég stundað nám við einn virtasta skóla Frakklands á verði HÍ og fæ til þess styrki frá EES í ofan á lag. Í kjölfarið væri svo lítið mál fyrir mig að fá vinnu og starfa innan EES. Þessi tækifæri vill Miðflokkurinn taka af Íslendingum, að ótöldu öllu öðru sem samningurinn hefur fært okkur eins og aðgang að stærsta markaði heims, sem meirihluti viðskipta okkar fara í gegnum. En af hverju eru svona margir til í að kasta þessum réttindum á glæ? Einn prófessoranna minna í skólanum er frá Kólumbíu. Í einum tíma sagði hún okkur frá kosningum um friðarsamning þar í landi. Fólk skiptist í tvær fylkingar, þau sem vildu kjósa með og þau sem vildu kjósa á móti. Prófessorinn minn hefur stúderað og kennt lögfræði í áratugi og hafði kynnt sér samninginn vel, sem taldi rúmlega 200 síður. Það kom honum því verulega á óvart að heyra nei-fylkinguna tala gegn samningnum, að þeirra sögn því hann réðist gegn „hefðbundnum fjölskyldugildum“. Í samningnum var að einhverju leyti snert á réttindum kvenna og hinsegin fólks, ekki einu sinni sérlega róttæk ákvæði, en það var ekki meginefni samningsins. Raunverulegar ástæður nei-fylkingarinnar fyrir að vilja kjósa gegn voru efnahagslegs eðlis, en það hefði ekki náð til fjöldans, og var jafnvel ekki í þágu hagsmuna fjöldans. Í staðinn var almenningur æstur upp í að trúa að samningurinn snerist um að rústa þjóðlegum fjölskyldugildum og undirstoðum samfélagsins. Hver hefur svosem tíma til að lesa 200 síður? Kennarinn minn áttaði sig á því að markmiðið var peningar og völd. Stjórnmálamennirnir sem héldu fram þessum áróðri vildu að fólkið kysi reitt og óupplýst, til að fá það til að kjósa með hagsmunum stjórnmálamannanna. Þetta er einmitt grunnurinn í popúlisma. Þú býrð til ímyndaða grýlu og býður sjálfan þig svo fram sem bjargvættinn sem reddar öllu, til þess að fá völd. Í þessu tilviki er grýlan EES og hinn meinti bjargvættur er Miðflokkurinn. Ert þú, lesandi góður, til í að skerða tækifæri þín og barna þinna, borga hærra vöruverð, búa við landlægan skort á sérfræðiþekkingu og takmörkuð atvinnutækifæri, til þess eins að hefta hingað flutning erlendra ríkisborgara? Að halda að okkar örhagkerfi geti landað betri sérsamningi er ekkert annað en barnaskapur. Miðflokkurinn vill að kjósendur gangi inn í kjörklefann reiðir og óupplýstir. Þeim er sama að fólk kjósi gegn eigin hagsmunum svo fremi sem þeir geti setið áfram við kjötkatlana. Þetta er ekki flóknara en það. Höfundur er lögfræðingur og nemi við Sciences Po í París
Skoðun Stöðug króna, afnám verðtryggingar og nýtt hlutverk Íslands í alþjóðlegu fjármálakerfi Eggert Guðmundsson skrifar