50+: Það sem fólk sér helst eftir á dánarbeðinum

Því ef hún fer, má segja að allt annað fari um leið. Jafnvel fyrir makann líka.

Löngum hefur það þó verið kunnugt líka, að það er meira en aðeins heilsan á efri árunum sem skiptir máli, því ekkert okkar langar að upplifa það á dánarbeðinum að upplifa eftirsjá.

Að hugsa:

Ooooh…. Hvað ég hefði viljað gera þetta og hitt.

Eða

Ooooh…. Hvað ég óska mér að ég hefði gert meira af þessu.

Sem við viljum forðast og því um að gera, að velta því aðeins fyrir sér, hvaða atriði það eru sem fólk sér helst eftir. Og vinna þá í því fyrir okkur sjálf að sú staða komi ekki upp.

Víða má finna til efni um þetta. Þar sem algengustu atriðin sem fólk sér eftir eru listuð upp. Sem dæmi tók félagsráðgjafi saman lista af þeim níu atriðum sem henni fannst flestir nefna, en það gerði hún eftir að hafa starfað við umönnun fólks á dánarbeðinum í fjölda ára.  

Umræddur listi er eftirfarandi:

Að hafa ekki sagt fólkinu okkar nógu oft hversu mikils virði þau eru okkur. Að segja ekki „ég elska þig“ nógu oft.

Að hafa ekki verið betri maki, foreldri eða barn. Að hafa tekið fjölskyldunni sinni sem sjálfsagðan hlut.

Að hafa unnið of mikið. Að hafa ekki varið meiri tíma með ástvinum og minni tíma í vinnunni.

Að hafa ekki verið hamingusöm. Að hafa ekki leyft sér að njóta lífsins betur með því að leggja meiri áherslu á allt það í lífinu, sem færði þeim hamingju og gleði.

Að hafa ekki lifað drauminn sinn. Oft vegna væntinga annarra eða vegna þess að kröfur voru gerðar um eitthvað annað.

Að hafa ekki sinnt sjálfum sér nægilega vel; andlegri og líkamlegri heilsu. Hreyfing, matarræði, svefn.

Að hafa ekki gert meira fyrir aðra. Sama í hvaða formi það gæti verið en þó þannig að markmiðið hafi verið að bæta líf annarra.

Að hafa ekki valið starfsframa sem hafði meiri tilgang. Að hafa ekki starfað við það sem fólk hefur mestan áhuga á.

Þá má nefna að í viðamikilli rannsókn sem gerð var árið 2018 kom fram að það sem fólk virðist sjá mest eftir eru hlutir sem það gerði ekki um ævina, frekar en það sem fólk gerði. Og að mestu skipti hvort fólk hafði lifað lífinu sem sú útgáfa af sjálfum sér sem það vildi, eða ekki. Skýringarnar eru þá oft þær að fólk hafi ekki verið nægilega fókuserað á að lifa draumana sína eða að lifa í þeim sannleika sem sjálfið þeirra helst vill.