„Hann var of góður fyrir þennan grimma heim sem við búum í“

Þegar Eyrún María Rúnarsdóttir, dósent í uppeldis- og menntunarfræði við Háskóla Íslands, lauk við fræðigrein í mars í fyrra óraði hana ekki fyrir því að áður en greinin yrði birt þyrfti hún að bæta við hana minningarorðum um son sinn. Umfjöllunarefnið, netvinátta unglinga, stóð Eyrúnu nærri. Hún var innblásin af Hrannari Daða syni sínum við greinarskrifin en hann var á einhverfurófi og átti að miklu leyti í sínum samskiptum á netinu.

Eyrún sagði sögu sína og Hrannars Daða í Íslandi í dag, sem horfa má á hér fyrir ofan. Hún segir að það hafi verið sér mikilvægt að ljá greininni rödd Hrannars Daða og að með fræðistörfum sínum geti hún mögulega stemmt stigu við fordómum sem gæti um netsamskipti og samfélagsmiðla.

„Ég kalla þetta skotgrafir. Okkur hættir til að líta á ansi margt í lífinu sem svart og hvítt og ég vil bara benda á þetta er ekki svart eða hvítt málefni. Samfélagsmiðlar eru ekki bara slæmir eða bara góðir, þeir eru bæði. Það er ávinningur, það kemur í ljós úr rannsóknum að krakkar fá miklu frekar jákvæða endurgjöf frá vinum á netinu en neikvæða, það kemur fram að þetta getur aukið þeirra tilfinningu að tilheyra í samfélagi að eiga ríkulegt tengslanet í gegnum netið,“ segir Eyrún.

Var orðinn fárveikur þrátt fyrir minniháttar einkenni

Andlát Hrannars bar að með mjög sviplegum hætti. Eyrún lýsir því að hann hafi verið slappur, fengið flensueinkenni og hitaslæðing við og við. Hann hafi líka verið þreyttur, sem hafi ekki endilega verið óvenjulegt. Hrannar hafði lengi glímt við þunglyndi og átti það til að fara í niðursveiflur, sem einmitt einkenndust af þreytu og deyfð.

„En þetta eru einu einkennin sem hann hafði, einu einkennin. Og barnið var orðið fárveikt af krabbameini. Þegar hann dó var hann kominn með meinvörp um allan líkamann og orðið mjög mikið veikur án þess að nokkur vissi það. Krabbameinið sem hann fékk heitir kímfrumuæxli, það vex í miðmætinu óáreitt, truflar ekki líffærastarfsemi og er gjarnan einkennalítið eða einkennalaust. Og þau einkenni sem hefðu mögulega getað bent á það, þau komu ekki hjá honum. Hann greinist loks með þetta krabbamein 19. apríl og hann er dáinn 2. maí,“ segir Eyrún. 

„Og læknar og hjúkrunarfólk var alveg jafnslegið yfir þessari atburðarás og við vorum. Það átti enginn von á þessu. Hann átti að fara í sex vikna lyfjameðferð, auðvitað vissu allir að þetta væri mjög erfitt tilfelli, mjög sjaldgæft krabbamein og erfitt að eiga við. Það var búið að stilla upp sex vikna lyfjameðferð og hann var búinn með viku af henni og þá bara dó hann.“

Fyrirvarinn nánast enginn

Það liðu þannig aðeins þrettán dagar frá því að Hrannar Daði greindist og þar til hann lést.

„Þetta er bara eins og bílslys, þetta er eins og að missa hann snögglega hérna úti á vegunum. Enginn fyrirvari og brjálæðislegt högg.“

Eyrún lýsir Hrannari Daða sem ljúfum, góðum og viðkvæmum pilti, miklum keppnismanni sem hafði gaman af tölvuleikjum og borðspilum. 

„Ég hugsaði oft að hann væri eiginlega of góður fyrir þennan grimma heim sem við búum í.“

Viðtalið við Eyrúnu í Íslandi í dag má horfa á í heild í spilaranum hér fyrir ofan. Þá má einnig nálgast þáttinn í streymisveitu Stöðvar 2, Stöð 2+.