Snorri sakar Hall­grím um ofureinfaldanir

Hallgrímur var í miklu stuði hjá Gísla og lagði meðal annars út af viðtali Þórarins Hjartarsonar við Bjarna Benediktsson forsætisráðherra þar sem hann talar um að varast beri of mikla blöndun menningarheima. 

Grein Snorra heitir „Hallgrímur, málið snýst því miður ekki bara um kebab“ en þar gerir hann þessa rómuðu ræðu Hallgríms, sem farið hefur eins og eldur í akri um samfélagsmiðla, að umfjöllunarefni. Snorri segir ræðu Hallgríms innblásna en hún sé orðaleikur, enda það sérgrein rithöfundarins.

Erum við í alvöru hrædd við sushi og kebab?

„Í sjónvarpsþættinum sem hér var nefndur flutti Hallgrímur Helgason innblásna einræðu um útlendingamál á Íslandi. Hallgrímur fór yfir þau störf sem útlendingar vinna hér á landi og benti á að það séu helst útlendingar sem byggi húsin. „Eigum við ekki að sýna þessu fólki smá virðingu?“ spurði Hallgrímur og hélt áfram: „Við hvað erum við hrædd? Sushi, enchilada eða kebab? Þetta er bara svo sorglegt.“ Hallgrímur lauk máli sínu svo á skýrum skilaboðum: „Eina útlendingavandamálið er bara hjá þessum pólitíkusum sem eru á fallanda fæti, sem eru að reyna að reisa sig við með einhverjum ömurlegum kommentum.“

Margt gott fólk hreifst svo af afgreiðslunni, eins og Hjálmar Gíslason, einn eigandi Heimildarinnar, að hann skrifaði á Facebook: „Vá, hvað Hallgrímur negldi þetta. Það þarf ekki að segja fleira um útlendingamál fyrir þessar kosningar. Umræðan getur snúist um eitthvað annað.“

Snorri segir þetta lýsandi þversögn fyrir stjórnmálaumræðu okkar tíma. 

„Á aðra höndina höfum við augljóst og alvarlegt útlendingavandamál, eins og stöðu tungumálsins hjá nýbúum. Á hina höndina höfum við þennan áhrifamikla álitsgjafa í vinsælasta sjónvarpsþætti landsins, sem útskýrir fyrir okkur að ef menn voga sér að ýja að einhverju sem heitið gæti útlendingavandamál, falli þeir sjálfkrafa í flokkinn „á fallanda fæti“. Þeir verða að einhvers konar illmennum.“

Góðu fólki mislíkar og tungumálið verður ókleift

Snorri segir stöðuna öllu alvarlegri en svo að hægt sé að afgreiða hana með svona merkimiðum. Á síðasta ári hafi erlendum ríkisborgurum á Íslandi fjölgað fimmfalt hraðar en Íslendingum á milli ára og Samtök iðnaðarins spái því að innan fárra áratuga verði helmingur vinnumarkaðarins erlendir ríkisborgarar. Með því áframhaldi sé hætt við því að þjóðfélagið skiptist í auknum mæli upp í tvo aðskilda hópa, íslenskumælandi fólk og svo enskumælandi fólk. Tungumálið verði sífellt ókleifari múr þar á milli.

„Sem sagt: „Það er ekkert útlendingavandamál á Íslandi, þetta hefur gengið alveg ótrúlega vel,“ eins og Hallgrímur sagði undir dynjandi lófaklappi. Þegar allt kemur til alls er fullyrðingin ekki annað en orðaleikur, sem er gott og blessað. Það er sérgrein Hallgríms. Ekkert útlendingavandamál. 

Góðu fólki mislíkar það af hugmyndafræðilegum ástæðum að kenna vandamál við hópa sem gætu talist jaðarsettir í einhverjum skilningi. Ef það hjálpar því fólki í gegnum þessa umræðu að firra útlendinga allri ábyrgð á að læra tungumálið í því landi sem þeir flytjast til, getum við gert það hér fyrir sakir umræðunnar.“

Ljóst er að Snorra þykir þetta ódýr afgreiðsla og í raun vítaverð skammsýni að halda því fram að „það þurfi ekki að segja fleira um útlendingamál fyrir þessar kosningar.“

Lesa má grein Snorra með því að smella á hana hér ofar.