Þor­leifur bak­garðs­hlaupari sofnaði á hlaupum í miðri braut

Sextíu og þrjú landslið skráðu sig til leiks á þetta HM landsliða í bakgarðshlaupum og var Þorleifur einn af fimmtán fulltrúum Íslands á mótinu. Íslenska landsliðið hljóp í Elliðaárdalnum fyrir nýafstaðið bakgarðshlaup stóð Íslandsmetið í 57 hringjum og var sett af Mari Jarsk en þau Þorleifur, Andri Guðmundsson, Elísa Kristinsdóttir og Marlena Radzizewska slógu met Mari saman en  svo fóru þau hvert af öðru að heltast úr lestinni. 

Eins og gefur augaleið fylgir því gríðarlega mikið álag að ná svona langt í bakgarðshlaupi þar sem að keppendur þurfa að klára rúmlega 6,7 kílómetra hring á innan við klukkustund á hverri klukkustund þar sem að ræst er út í hvern hring á heila tímanum. 

Þorleifur stefndi á að ná langt í nýafstöðnu hlaupi. Ná aftur titlinum Íslandsmethafi. Titil sem hann hafði fyrr á árinu áður en Mari sló þáverandi Íslandsmet hans í maí síðastliðnum. 

„Þú verður að hafa trú á verkefninu. Þetta er einhvers staðar á bilinu 80-120% andlegt verkefni. Ef maður er að fara miða við fyrstu hringina þá er maður alveg klár á því að maður er aldrei að fara ná Íslandsmetinu. Þá er maður orðinn þreyttur og hauslaus. Þetta er upp og niður ferðalag. Einn hringinn hefur maður enga trúi en svo kemur annar hringur og þá hefur með fulla trú. Þetta snýst bara um að halda áfram og á meðan að skrokkurinn er í lagi þá heldur maður áfram. Ég mætti inn í hlaupið núna mjög vel undirbúinn. Hafði trú á því að ég gæti sett nýtt Íslandsmet. Ég var bara ákveðinn í því að fara bara sem lengst og standa einn eftir.“

„Haltu í mig, ég ætla að reyna sofna smá“

Það gengur á ýmsu á meðan á hlaupinu stendur og þegar að langt var liðið á það var þreytan orðin svo mikil hjá Þorleifi að hann sofnaði á hlaupum.

„Þetta gerðist í nótt númer tvö í hlaupinu. Þá erum við að hlaupa næturbrautina og erum á leiðinni til baka og ætli það séu ekki eitthvað um tveir kílómetrar eftir af þeim hring þegar að ég finn sterkt fyrir því að ég er orðinn rosalega þreyttur. Það hefur komið fyrir í þessum hlaupum að fólk sofnar á hlaupum og endar úti í skurði en þegar að maður er að hlaupa á góðu malbiki, eins og var raunin á þessum næturhringjum, þá geturðu lokað augunum. Svo fann ég bara að ég sofnaði í pínu stund. Á þeim tímapunkti sé ég Marlenu rétt á undan mér og ég hleyp til hennar. Set handlegginn utan um hana og segi við hana: „ég er alveg að sofna hérna, haltu í mig og ég ætla aðeins að reyna sofna smá.“

Marlena sýndi Þorleifi fullan skilning og hjálpaði honum með það að geta lygnt aftur augunum á hlaupum og smá stund.

„Ég veit ekki hvort að við hlupum svona saman í þrjár sekúndur eða þrjátíu sekúndur. En ég allavegna næ að festa svefn og svo vakna ég. Þá finn ég sterkt fyrir því að þurfa komast í mark til þess að geta lagt mig fyrir næsta hring. Á þeim tímapunkti fæ ég bara einhvern þvílíkan kraft og hleyp þessa síðustu tvo kílómetra á cirka 5:00 pace-i. Til samanburðar erum við eiginlega aldrei að hlaupa kílómeter á undir 6:00 í pace-i. Ég fer inn og beint upp á nuddbekk sem við höfðum í aðstöðunni. Lagðist þar á koddann og steinsofnaði í tíu mínútur.“

Brot úr viðtalinu við Þorleif sem sýnt var í Sportpakkanum í gærkvöldi má sjá hér fyrir neðan: