Nánast ó­mögu­legt að vera ó­sýni­legur

Bókin segir frá konu sem heitir Saga en hún flytur úr borginni til Eyrarvíkur á Vestfjörðum þegar besta vinkona hennar erfir hús eftir afa sinn sem nefnist Berntsenhöllin. Hún lítur á það sem einstakt tækifæri til að prófa eitthvað alveg nýtt og öðlast smá tilbreytingu frá einhæfu Reykjavíkurlífinu.

Saga ætlar aðeins að dvelja tímabundið í bænum á meðan hún gerir húsið upp en hugmyndin er að stofna þar gistiheimili. Fljótt sogast hún inn í samfélagið og aflar sér bæði vina og óvina. Hvernig reiðir borgarbúanum Sögu af í litlu samfélagi þar sem allir eru með nefið í málum hvers annars? Hvernig taka íbúar Eyrarvíkur nýbúanum? Mun ástin einhvern tímann banka upp á hjá Sögu?

Sigrún Elíasdóttir hefur áður skrifað kennslu- og barnabækur auk þess að halda úti hlaðvarpinu Myrka Ísland. Það má því segja að hún sé á nýjum slóðum í nýjustu bók sinni. „Það er bara svo leiðinlegt að gera alltaf það sama. Þannig að þegar þau hjá Storytel nefndu að það vantaði virkilega svona efni á íslenska markaðinn, ákvað ég bara að prófa í samvinnu við þau,“ segir Sigrún. „Ég þekki í rauninni ekki mikið til þess konar bókmennta og er því enn þakklátari fyrir tækifærið. Ritstjórinn minn, Katrín Lilja, er miklu betur að sér í þessum efnum og hefur ítrekað bjargað hlustendum frá því að sagan yrði bara myrkur og kaldhæðni. Hún hefur fengið mig til að halda mig við léttari hliðar mannlífsins í þessari bók, sem er ekki lítið afrek út af fyrir sig.“

Hún viðurkennir að aðalpersóna sögunnar, Saga, sé stundum ekkert ólík sjálfri sér, svona almennt reið og bitur og heldur að það sé best að gera allt upp á eigin spýtur. „En annars eru þær flestar tómur uppspuni. Ég flutti einu sinni sjálf í þorp á Vestfjörðum, nánast án nokkurs fyrirvara og bjó þar í tvö ár. Þrátt fyrir að vera sjálf úr sveit og hafi verið vönu litlu samfélagi í Borgarfirði þá var þetta samt mjög sérstakt og öðruvísi. Ég hef því upplifað alveg ekta vestfirska vetur.“

Nándin í 300 manna þorpi er mikil og flestir eru með marga ólíka hatta í samfélaginu að hennar sögn. „Stundum er erfitt að sigla á milli skers og báru og nánast ómögulegt að vera ósýnilegur. En umbunin er líka heilmikil ef maður er opinn fyrir henni. Ég tek samt fram að ekkert af söguþræðinum, persónur eða staðhættir eru beint byggðar á raunveruleikanum. Frekar bara upplifunin. Þorpið heitir Eyrarvík sem er bara tilbúinn staður, settur saman úr þeim algengu endingum þorpanna þarna; -eyri og -vík.“

Höllin á hæðinni er fyrsta bókin í þríleik og því koma tvær Eyrarvíkur seríunni. „Þar fyrir utan er ég að vinna að sögu um miðaldra konu á nútíma deitmarkaðinum, sem er spaugilegt efni út af fyrir sig. Það er efni sem virðist vera að vinda upp á sig og ætlar að verða einhver óskapnaður sem ég hef enn ekki ákveðið hvað ég á að gera við. Svo finnst mér líka gaman að kafa í myrkur Íslandssögunnar öðru hverju, svona til að halda í hamfaratrúna í sjálfri mér, þannig að ég á sennilega eftir að gera fleiri Myrka Íslands þætti á nýju ári.“