Fyrsta prjónlesið frá Íslandi komið í hendur hermanna í Úkraínu

„Íslendingar eru mjög gjafmildir á marga hluti og hannyrðasamfélagið líka. Það heldur saman,“ segir Birgit Raschhofer, ein þeirra sem stendur að átakinu. Það má rekja til hugmyndar Birgit frá því í vor, um að efna til prjónastundar fyrir konur sem voru komnar hingað til lands eftir að hafa flúið átökin í Úkraínu.

„Í vor þegar flóttafólkið kom var ég búin að vera að safna fötum og öllu mögulegu fyrir þau. En einhvern tímann þegar ég var á hótelinu hjá þeim þá sá ég að allar konurnar sátu þarna og höfðu ekkert að gera. Og þá sendi ég út póst á prjónasamfélagið bað um garn og fékk þessi lifandis óskapar viðbrögð,“ segir Birgit.

Hún sá hins vegar fljótt að það væri lítið gagn í garninu ef fólk kynni ekki að prjóna og fékk í kjölfarið þá hugmynd að halda prjónakvöld. Því var hins vegar stungið að henni að hafa frekar hitting á dagvinnutíma og úr varð að halda prjónastund á sama tíma og börn úr hópi flóttafólksins kom saman í „leikskóla“ í Fíladelfíu.

„Börnin voru nefnilega með svo mikinn aðskilnaðarkvíða en mæðurnar gátu komið til okkar þar sem börnin voru þá rétt hjá,“ útskýrir Birgit en alla tíð síðan hefur hópurinn fengið að hittast hjá Fíladelfíu, jafnvel þótt leikskólinn hafi verið fluttur annað.

Prjóna peysur með aðstoð Google Translate

Í gegnum sjálfboðastarfið kynntist Birgit konu sem deildi áhyggjum sínum af móður sinni með henni og sagðist hafa í hyggju að kaupa fyrir hana svefnpoka og fleira ef hún þyrfti að flýja og komast í skjól fjarri heimili sínu. Í framhaldinu barst talið að ullarsokkum.

„Ég var þá að tala við íslenskar konur í prjóninu; við þekktumst ekkert áður, og þær bara sögðu „Já, við skulum reyna að safna fyrir fleiri en bara hana. Það hljóta fleiri að vilja sokka.“ Þannig að í júlí fórum við að leggja grunn að því að fá konurnar úkraínsku til að prjóna eitthvað hlýtt. Svo fórum við að tala um þetta í prjóna- og heklsamfélaginu og fórum að fá flíkur gefins,“ segir Birgit.

Konurnar frá Úkraínu réðust ekki á garðinn þar sem hann var lægstur en auk þess að prjóna sokka hafa nokkrar þeirra byrjað á ullarpeysum og stuðst við Google Translate til að þýða íslenskar prjónauppskriftir yfir á úkraínsku.

Þá hefur fjöldinn allur af garni og prjónlesi borist úr öllum áttum; utan af landi, úr gömlum prjónalager, frá elliheimilum og úr dánarbúum. Eins og fyrr segir er búið að fylla 24 kassa en þeir verða sendir til Úkraínu af utanríkisráðuneytinu, sem á einnig aðkomu að verkefninu „Sendum hlýju“, þar sem markmiðið er að safna ullarsokkum fyrir hermenn.

Himinlifandi að fá hlýja sokka frá Íslandi

Fyrsta sendingin héðan, sem barst hermönnum á vígvellinum á dögunum, fór hins vegar út með konu sem leitaði til Birgit og félaga eftir ullarsokkum fyrir kunningja í ákveðinni herdeild. „Þetta skilaði sér á réttan stað og þeir svona himinlifandi glaðir með að fá eitthvað hlýtt á fæturna,“ segir Birgit.

Hún segir að í kjölfar fregna um hörmulegar aðstæður á sjúkrahúsum sé nú horft til þess að safna fötum fyrir þau og ekki síður ullarteppi, sem vantar sárlega. Þeir sem vilja leggja sitt af mörkum geta sett sig í samband við Birgit á Facebook eða fylgjst með á Facebook-síðum á borð við Ísland fyrir Úkraínu.

Nú þegar hafa einstaklingar stigið fram og boðist til að greiða fyrir yfirvigt ef fleiri einstaklingar bjóðast til að taka ullarvarning með sér til Úkraínu en Birgit segir að það verði áfram safnað í kassa og sent út, jafnvel þótt verkefni utanríkisráðuneytisins ljúki formlega í lok október.