Arn­þór hættur og segist hafa þurft að þola of­beldis­hótanir á stjórnar­fundum

DV greinir frá þessu. Fram kom í gær að mikið uppnám væri innan herbúða SÁÁ eftir að Þóra Kristín Ásgeirsdóttir, upplýsingafulltrúi Íslenskrar erfðagreiningar (ÍE), dró formannsframboð sitt óvænt til baka.

Eftir því sem Vísir kemst næst var það óvenjuleg fyrirspurn Arnþórs sem leiddi til þeirrar ákvörðunar. Í póstinum spurði hann hvort Þóra Kristín gæti staðfest að ekkert væri til í orðrómum um að Kári Stefánsson, forstjóri ÍE og stjórnarmaður í SÁÁ, hafi keypt vændi og þá jafnvel af skjólstæðingi samtakanna.

Hótað sér ofbeldi á stjórnarfundum

Arnþór segir að hart hafi verið sótt að honum innan SÁÁ en stjórnarmaðurinn Frosti Logason sagði í pósti til stjórnar í gær að Þóra Kristín og Kári hafi ákveðið að draga sig úr stjórn samtakanna „vegna þeirrar ofbeldishegðunar sem Arnþór Jónsson og félagar hafa verið að sýna af sér í dag eins og á liðnum árum.“

Arnþór segist ekki bera ábyrgð á þeim vanda sem núverandi framkvæmdastjórn samtakanna sé komin í.

„Stjórnarmenn hafa sagt á fundi að þeir vilji skjóta mig í hausinn. Þeir hafa logið upp á mig og fjölskyldu mína í blaðaviðtölum. Hingað til hef ég ekki nennt að svara þessu, en kannski er það tímabært: Ég stjórna ekki Sjúkratryggingum Íslands,“ segir hann í bréfi sínu til stjórnarmanna sem DV hefur undir höndum.

Þar er vísað til ásakana um að hann hafi átt þátt í nýlegum aðgerðum eftirlitsdeildar Sjúkratrygginga Íslands (SÍ). Stofnunin hefur sakað SÁÁ um að beita stórfelldum blekkingum og undanbrögðum með tilhæfulausum reikningum. Fyrrverandi formaður SÁÁ hefur hafnað þessu.

Talið það skyldu sína að fá skýrt svar

Í bréfinu sínu biðst Arnþór afsökunar á því að hafa sagt upphátt það sem hvíslað hafi verið um í samfélaginu. Kveðst hann einungis hafa reynt að rækja skyldur sínar sem stjórnarformaður.

„Í því felst að fylgja eigin sannfæringu og spyrja spurninga – þótt þær séu óþægilegar. Í gær varð mér á að spyrja út í orðróm sem ég hafði heyrt, og er sterkur í samfélaginu. Í ljósi nýliðinna atburða taldi ég það skyldu mína að fá skýrt svar um að hann væri rangur, áður en gengið væri til formannskosninga. 

Taldi ég formannsefnið sama sinnis enda hafði hún áður farið mikinn í fjölmiðlum, ætlaði að stofna sannleiksnefnd og sagði m.a. í yfirlýsingu: „Nýkjörin stjórn þarf að setja sér siðareglur til að tryggja að það hafi sjálfkrafa í för með sér brottvísun úr öllum trúnaðarstöðum ef fólk innan samtakanna verður uppvíst að því að brjóta á veiku fólki eða misnota aðstöðu sína.““

Segir Arnþór að hann hafi ekki talið vera hægt að fara í komandi formannskosningar án þess að ávarpa „þetta óþægilega mál og fá afgerandi svar.“ Hann hafi talið stjórnina vera rétta vettvanginn til þess, enda hafi áður komið fram ásakanir í fjölmiðlum um að stjórnarmenn hefðu vitað um vændiskaup fyrrverandi formanns en þagað yfir þeim.

„Að fylgjast með SÁÁ undanfarin misseri hefur verið eins og að horfa á bílslys spilað hægt. Sem stjórnarmaður hef ég fylgst með og reynt að grípa inn. Mér er það auðvitað löngu ljóst að skoðanir mínar eru óvinsælar en ég hef litið svo á að ég vinni fyrir SÁÁ – samtökin og sjúklingana – ekki stjórnina. Ég var kosinn til að vinna eftir minni sannfæringu og það hef ég gert,“ segir Arnþór í bréfi sínu sem DV hefur undir höndum.