Seðla­banka­stjóri segir frétta­flutning Frétta­blaðsins ó­boð­legan

Þetta segir hann í samtali við Vísi en Ásgeir Jónsson seðlabankastjóri birti í morgun ádrepu um fréttaflutning blaðsins á Facebook-síðu sinni er varðar ásakanir Árna H. Kristjánssonar sagnfræðings á hendur sér. Árni hélt því fram að Ásgeir væri einn þeirra sem frömdu ritstuld við ritun skýrslu rannsóknarnefndar um hið svokallaða Sparisjóðsmál.

Ásgeir birtir samhliða álit frá Alþingi sem hann segir að hreinsi sig algerlega af þeim ásökunum. Máli því ætti þannig að vera lokið hvað sig varðar, engar forsendur séu til að bendla sig við ritstuld í tengslum við Rannsóknarskýrslu um fall sparisjóðanna. 

Ásgeir beinir þá spjótum sínum að Fréttablaðinu sem greindi frá ásökunum Árna.

„Ég verð að segja það frá hjartanu – í ljósi þess sem ég hef hér rakið finnst mér finnst fréttaflutningur af þessu máli og sakbending mín sem ritþjófs í tveimur forsíðufréttum sama dagblaðs vegna starfa minna fyrir Rannsóknarnefndina óvandaður og óboðlegur.“

Gamlir blaðamenn hneykslaðir fyrir hönd Ásgeirs

Ýmsir eru til að taka undir þetta með Ásgeiri á Facebook-síðu hans, þeirra á meðal gamlir fjölmiðlamenn og eru þar stóru orðin hvergi spöruð.

Ásgeir Friðgeirsson, stofnandi Vísis með meiru, segir: „Framsetning Fréttablaðsins, sem einu sinni átti að vera kurteis gestur sem biði sér inn á heimili allra landsmanna, var fyrir neðan allar hellur. Fimm dálka forsíðufyrirsögn sem byggir á einhliða ásökun með rökstuðningi sem allir gátu séð á fyrsta degi að hélt ekki vatni 

fer ofarlega í bunkann yfir alvarlegan dómgreindarbrest ritstjórna.“

Óskar Magnússon fyrrverandi forstjóri Árvakurs útgefandi Morgunblaðsins heggur í sama knérunn: 

„Því miður ert þú ekki eina fórnarlamb vondra vinnubragða fjölmiðla. 

Vonandi dugar þetta hjá þér nú til að þeir láti af þessari atlögu.“

Hallur Hallsson fyrrverandi fréttamaður er hjartanlega sammála: „Gangi þér allt í haginn, kæri Ásgeir ... satt best að segja þá eru þessi 

vinnubrögð Fréttablaðsins subbuleg & atlagan mótuð annars staðar en á ritstjórninni sem lætur etja sér á foraðið …“

Páll Vilhjálmsson framhaldsskólakennari, bloggari og fyrrverandi ritstjóri telur þetta staðfesta allt sem hann hefur áður sagt um fjölmiðla á Íslandi: 

„Fjölmiðlavaldi hér á landi er reglulega misbeitt. 

Forsíðuuppsláttur Fréttablaðsins var notaður sem átylla fyrir frekari atlögur að þér, Ásgeir, og þær atlögur réttlættu enn annan uppslátt. Vítahringur óverjandi vinnubragða.“

Frétt í öllum skilningi hvarvetna í heiminum

Sigmundur Ernir Rúnarsson ritstjóri telur þessar ásakanir úr vegi. Það sé einfaldlega sitt hlutverk og þeirra á Fréttablaðinu að segja fréttir.

„Og þarna er virtur sagnfræðingur að halda því fram að seðlabankastjóri stundi ritstuld. Það er frétt í öllum löndum. Ef það er ekki hlutverk okkar að segja fréttir sem slíkar er sjálflokað.“

Sigmundur Ernir hafnar því alfarið að um atlögu sé að ræða. „Þetta er ekkert persónulegt í garð Ásgeirs, við erum einfaldlega að segja þær fréttir sem gerast í landinu. Við erum ekki í því að þagga niður hluti, heldur þvert á móti í að opinbera hluti.“

Ritstjórinn telur þannig engin efni til að rita opinbera afsökunarbeiðni til seðlabankastjóra.

„Við erum að skrifa samkvæmt öllum reglum bókarinnar, haft var samband við hann um leið og ásakanir þessa sagnfræðings voru lagðar fram þannig að hann hafði pláss og ráðrúm til að svara þeim. Hann verður fyrst og fremst að eiga það við viðkomandi sagnfræðing hvort afsökunarbeiðni er inni í myndinni.“

Ásgeiri bauðst að koma sínum sjónarmiðum á framfæri

Aðalheiður Ámundadóttir er fréttastjóri Fréttablaðsins og hún telur ásakanir af þessu tagi á hendur fjölmiðlum alvarlegar.

„Það er auðvitað leiðinlegt að fólk beini iðulega spjótum sínum að fjölmiðlinum sjálfum þegar birt er umfjöllun sem er því óhagfelld. Þetta fer að verða sérstök meinsemd í samfélaginu, að fólk og ekki síst fólk í opinberum ábyrgðarstöðum, geti hlaupist undan ábyrgð með því einu að benda á fjölmiðilinn sjálfan og telja sig fórnarlamb einhverskonar eineltis. 

Og mér finnst miður að sjá í auknum mæli að almennir borgarar eru að falla fyrir þessu bragði sem æ oftar er dregið upp þegar menn þurfa að standa fyrir máli sínu.“

Aðalheiður segir það sérstök vonbrigði að embættismenn sem vanir eru samskiptum við fjölmiðla og ættu að vita hvernig þeir starfi, beiti þessari aðferð. Það hljóti þeir að gera gegn betri vitund.

Fréttastjóri sér ekkert bogið við fréttaflutninginn

Líkt og Sigmundur Ernir bendir Aðalheiður á að Ásgeiri hafi verið boðið að koma sínum sjónarmiðum á framfæri. Auðvitað. Og blaðamaður sá sem vann fréttina hafi verið í ítrekuðum samskiptum við hann áður en fréttin birtist.

„Ég sé ekki að neitt í því sem Ásgeir nefnir í færslunni sinni kalli á sérstök viðbrögð eða breytta afstöðu ritstjórnar til þeirra frétta sem birst hafa í Fréttablaðinu um þessi mál.“

Aðalheiður segir að samhliða forsíðufréttinni sem Ásgeir vísar sérstaklega til hafi verið birt ítarleg frétt þar sem til dæmis haft er eftir Árna hversu ósáttur hann var við hvernig Alþingi afgreiddi málið á sínum tíma. 

„Og segir það hafa gert allt til að eyða málinu. Hins vegar hafi sérfróðir matsmenn verið fengnir til að skila Alþingi álitsgerð um þessar ávirðingar og þeir komust að þeirri niðurstöðu að texti rannsóknarskýrslunnar hafi verið svo líkur texta Árna H. Kristjánssonar, bæði varðandi orðalag og efni, að telja megi án vafa að um ritstuld sé að ræða,“ segir Aðalheiður.