Lygi og lyfjaelítan Gunnar Dan Wiium skrifar 12. nóvember 2021 16:01 Ég man eftir að að sóttvarnarlæknir Íslands sagði í fréttum að andlitsgrímur væru ekki að skila árangri við Covid og því þurftum við ekki að fara þá leið. Ég man að mikið var talað um uppruna veirunar sem einhvert drullumall í kjötmarkaði í Wuhan sem by the way er í sömu götu og risastór veirurannsóknarstofa. Ég man að þeir sem sögðu að líklega væri um manngerða veiru að ræða voru rakkaðir niður sem samsærisbrjálæðingar. Nú talar engin um neitt og Kínverjar verjast ásökunum um mannleg mistök. Ég man að boðun bóluefna, sem eru en á tilraunastigi til ársins 2023, vakti mikla lukku hjá flestum. Ég man að sóttvarnarlæknir Íslands lofaði um 90% vörn gegn smiti af covid. Ég man að sóttvarnarlæknir Íslands og fleyrri ríkja töluðu um að einungis þyrfti einn skammt sem annaðhvort stóð af einni eða tveim sprautum allt eftir hver framleiðandinn var. Ég man að sóttvarnarkæknir Íslands og fleyrri ríkja töluðu um að einungis væri þörf á 60-70% bólusetningarhlutfalli til að ná svokölluðu hjarðofnæmi. Ég man að ég varð glaður að heyra það því ég var ekki tll í að láta sprauta mig né barnið mitt með efni sem en er á tilraunastigi. Sjáið til, ég hef valið. Nú eru þjóðarleiðtogar og borgarstjórar farnir að garga úr pontu í ásökunartón að ris smitana sé að rekja til hinna óbólusettra þrátt fyrir loforðin um 90% vörn við smiti hinna bólusettu sem engan vegin stenst. Óbólusettir fá ekki að vera frjálsir meðal fólks í borgum sem Berlín, þar er allt sem bendir til að áður en langt um líður fá óbólusettir ekki einu sinni að fara í matvöruverslanir né í strætó. Sama er að gerast í Danmörku og víða annarsstaðar. Nú eru margir að smitast ýmist bólusettir eða óbólusettir, eini munurinn virðist vera að þeir bólusettu vita ekki að þeir séu með Covid því bóluefnin minnka eða fjarlægja einkenni veirunar sem þýðir að þeir bólusettu smita í raun án þess að vita af sínum eigin veikindum. Í gær talaði ég við unga konu sem trúir því sem henni er sagt. Hún var búin að fá tvö mismundandi bóluefni og var spennt að vita hvaða bóluefni hún fengi næst því bæði tvö sem hún hafði fengið áður höfðu verið tekin af markaði, traustverðugt finnst ykkur ekki? Það eru engar trúverðugar upplýsingar að finna. Yfirvöld eru vanmáttug og treysta og apa bara eftir út frá upplýsingum sem koma frá stærri sellum að utan. Stóru sellurnar treysta á big pharma sem eru borin upp af hinum fáu. Hvern einasti bóluefna skammtur er seldur án ábyrgðar enda á tilraunarstigi. Ágóði hverrar einustu bólusetningar endar í vösum hinna fárra og við spyrjum engra spurninga því við teljum okkur valdlaus, vitlaus og vanmáttug. Ég spyr dóttir mína oft heimskulegra spurninga og hún svarar oft og iðulega kaldhæðnislega, “uu, já pabbi, I have a brain” Svo spurningarnar eru hvort ég geti, megi, eigi að spyrja spurninga, efast um trúvörðuleika big pharma og big goverments ? Á ég að trúa sóttvarnarlækni eða lögreglustjóra sem segir mér að hlýða? Er ég með heila, innsæi og heilbrigða dómgreind eða fylgi ég fjöldanum bara út af því og ekkert annað? Ég sem fyrrum fíkill mæti oft mótbárum í þessum efnum sem hljóða eitthvað á þessa leið, “þú hefur nú í gegnum tíðina sett í þig allskonar eitur án þess að vita hvað það inniheldur og svo núna ertu orðin einhver siðapostuli” Spurningin sem sjálf segir allt sem segja þarf. Ég er nefnilega hættur að setja í mig allskonar eitur án þess að vita innihaldið. Ég er ekki lengur fangi í vitfirtu ríki veiks hugarfars, mjög einfalt. Áður en ég spyr mig eða aðra afhverju sumir virðast vera á skjön við, ætti ég kannski að spyrja sjálfan mig, á skjön við hvað? Er á “skjön við” að vera á skjön við fjöldan eða er ég á skjön við náttúruna, sannleikan og ljósið, því stefna þessara póla er sjaldnast samsíða heldur í sitthvora áttina. Textinn er skrifaður með fyrirvara um að ég hafi rangt fyrir mér sem og stafsetningar og tölfræðivillur. Ég áskil mér einnig rétt til að standa ekki í rökræðum við neinn sem ekkert veit meira en ég því ég man að þeir sem allir héldu að vissu stöff, obvuisly ekki vissu stöff, sem gerir rökræður stöff ekkert annað en að réttpólitískum og innihaldslausum kappræðum.Engin veit neitt og þess vegna hef ég valið sem meðbræðrum mínum og systrum ber að umbera. Höfundur starfar sem smíðakennari. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Gunnar Dan Wiium Mest lesið Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors Skoðun Líf með tilgang og gleði, þrátt fyrir heilabilun Elísa Arnars Ólafsdóttir Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir Skoðun Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Auglýst eftir málsvara Suðurkjördæmis Jón Bjarnason Skoðun Skoðun Skoðun Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi Ásta Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvað myndi ég ráðleggja átján ára ungmenni í dag? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Þegar netöryggi verður samfélagsöryggi Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Skráum hjartastuðtækin því hver mínúta skiptir máli! Alma D. Möller skrifar Skoðun Er gervigreind til góðs eða bara á blaði? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hver á að halda í hönd þeirra sem greinast með Alzheimer ? Ásta Kristín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Múlaþing ber ábyrgð Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Aldrei fullmótaður Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Skoðun Hugmynd skapar atvinnu Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af hverju verður allt að eins þyngra í skammdeginu? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Gæði hjúkrunarheimila eru mælikvarði á velmegun Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Trump og Pútín gegn Úkraínu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir skrifar Sjá meira
Ég man eftir að að sóttvarnarlæknir Íslands sagði í fréttum að andlitsgrímur væru ekki að skila árangri við Covid og því þurftum við ekki að fara þá leið. Ég man að mikið var talað um uppruna veirunar sem einhvert drullumall í kjötmarkaði í Wuhan sem by the way er í sömu götu og risastór veirurannsóknarstofa. Ég man að þeir sem sögðu að líklega væri um manngerða veiru að ræða voru rakkaðir niður sem samsærisbrjálæðingar. Nú talar engin um neitt og Kínverjar verjast ásökunum um mannleg mistök. Ég man að boðun bóluefna, sem eru en á tilraunastigi til ársins 2023, vakti mikla lukku hjá flestum. Ég man að sóttvarnarlæknir Íslands lofaði um 90% vörn gegn smiti af covid. Ég man að sóttvarnarlæknir Íslands og fleyrri ríkja töluðu um að einungis þyrfti einn skammt sem annaðhvort stóð af einni eða tveim sprautum allt eftir hver framleiðandinn var. Ég man að sóttvarnarkæknir Íslands og fleyrri ríkja töluðu um að einungis væri þörf á 60-70% bólusetningarhlutfalli til að ná svokölluðu hjarðofnæmi. Ég man að ég varð glaður að heyra það því ég var ekki tll í að láta sprauta mig né barnið mitt með efni sem en er á tilraunastigi. Sjáið til, ég hef valið. Nú eru þjóðarleiðtogar og borgarstjórar farnir að garga úr pontu í ásökunartón að ris smitana sé að rekja til hinna óbólusettra þrátt fyrir loforðin um 90% vörn við smiti hinna bólusettu sem engan vegin stenst. Óbólusettir fá ekki að vera frjálsir meðal fólks í borgum sem Berlín, þar er allt sem bendir til að áður en langt um líður fá óbólusettir ekki einu sinni að fara í matvöruverslanir né í strætó. Sama er að gerast í Danmörku og víða annarsstaðar. Nú eru margir að smitast ýmist bólusettir eða óbólusettir, eini munurinn virðist vera að þeir bólusettu vita ekki að þeir séu með Covid því bóluefnin minnka eða fjarlægja einkenni veirunar sem þýðir að þeir bólusettu smita í raun án þess að vita af sínum eigin veikindum. Í gær talaði ég við unga konu sem trúir því sem henni er sagt. Hún var búin að fá tvö mismundandi bóluefni og var spennt að vita hvaða bóluefni hún fengi næst því bæði tvö sem hún hafði fengið áður höfðu verið tekin af markaði, traustverðugt finnst ykkur ekki? Það eru engar trúverðugar upplýsingar að finna. Yfirvöld eru vanmáttug og treysta og apa bara eftir út frá upplýsingum sem koma frá stærri sellum að utan. Stóru sellurnar treysta á big pharma sem eru borin upp af hinum fáu. Hvern einasti bóluefna skammtur er seldur án ábyrgðar enda á tilraunarstigi. Ágóði hverrar einustu bólusetningar endar í vösum hinna fárra og við spyrjum engra spurninga því við teljum okkur valdlaus, vitlaus og vanmáttug. Ég spyr dóttir mína oft heimskulegra spurninga og hún svarar oft og iðulega kaldhæðnislega, “uu, já pabbi, I have a brain” Svo spurningarnar eru hvort ég geti, megi, eigi að spyrja spurninga, efast um trúvörðuleika big pharma og big goverments ? Á ég að trúa sóttvarnarlækni eða lögreglustjóra sem segir mér að hlýða? Er ég með heila, innsæi og heilbrigða dómgreind eða fylgi ég fjöldanum bara út af því og ekkert annað? Ég sem fyrrum fíkill mæti oft mótbárum í þessum efnum sem hljóða eitthvað á þessa leið, “þú hefur nú í gegnum tíðina sett í þig allskonar eitur án þess að vita hvað það inniheldur og svo núna ertu orðin einhver siðapostuli” Spurningin sem sjálf segir allt sem segja þarf. Ég er nefnilega hættur að setja í mig allskonar eitur án þess að vita innihaldið. Ég er ekki lengur fangi í vitfirtu ríki veiks hugarfars, mjög einfalt. Áður en ég spyr mig eða aðra afhverju sumir virðast vera á skjön við, ætti ég kannski að spyrja sjálfan mig, á skjön við hvað? Er á “skjön við” að vera á skjön við fjöldan eða er ég á skjön við náttúruna, sannleikan og ljósið, því stefna þessara póla er sjaldnast samsíða heldur í sitthvora áttina. Textinn er skrifaður með fyrirvara um að ég hafi rangt fyrir mér sem og stafsetningar og tölfræðivillur. Ég áskil mér einnig rétt til að standa ekki í rökræðum við neinn sem ekkert veit meira en ég því ég man að þeir sem allir héldu að vissu stöff, obvuisly ekki vissu stöff, sem gerir rökræður stöff ekkert annað en að réttpólitískum og innihaldslausum kappræðum.Engin veit neitt og þess vegna hef ég valið sem meðbræðrum mínum og systrum ber að umbera. Höfundur starfar sem smíðakennari.
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun
Skoðun Að njóta menningar og læra af henni – hvað er uppbyggileg réttvísi? Kristín Skjaldardóttir ,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun