Dramatíseraðir krúnuleikar Windsoranna

Netflix fann konunglega gullnámu í The Crown. Þriðja þáttaröðin er brakandi fersk milli tannanna á fólki og vinsældirnar eru slíkar að sú fjórða er handan við hallarhornið og þá munu heldur betur æsast krúnuleikar þegar Díana prinsessa, Sarah Ferguson og Margaret Thatcher storma á sviðið og atburðir færast stöðugt nær okkur í tíma.

Langlífi þáttanna er í raun, eins og hjá Elísabetu sjálfri, skrifað inn í genamengi þeirra þar sem perversjónir, klaufagangur afkomenda Elísabetar, með reglulegu tilfinningalegu uppnámi í höllinni, leggja grunninn að framhaldsþáttum hraðar en hægt er að kvikmynda þá.

Kannski eigum við eftir að fá að sjá Obama knúsa litlu ömmustrákana hennar Díönu í náinni Netflix-framtíð? Munu foreldrar Meghan tromma upp við hirðina? Eigum við kannski eftir að slást í för með Andrési prins í heimsókn til höfuðperra ríka og fræga fólksins, Jeffrey Epstein? Möguleikarnir eru endalausir.

Þögult pönk

Með örfáum undantekningum skautar The Crown alveg fram hjá tónlistarmenningarsögulegum stórbyltingum í Bretlandi sem endurómuðu um gervalla heimsbyggðina. David Bowie fékk þó sitt augnablik undir lok þriðju seríu þegar Anna prinsessa brunar á kagganum sínum til Buckingham-hallar með Starman í botni.

Virðingarvert en hvernig er hægt að sniðganga Bítlana, líta fram hjá Stones og láta eins og pönkið og Sex Pistols hafi ekki snúið öllu á hvolf með því að leika undir silfurafmæli drottningarinnar með því að garga God Save The Queen með eftirminnilegum tilþrifum?

Klámvísukvöld í Hvíta húsinu

Fólk þarf ekki að hafa neina sérstaka yfirburðaþekkingu á bresku konungsfjölskyldunni til þess að átta sig á að Windsorarnir eru ekki eins áhugaverðir og þeir eru í The Crown. Líklega er Filippus drottningarmaður kaldlyndur, svipljótari en Voldemort og fádæma orðheppinn þegar hann er í skepnuskapi, sá eini þeirra sem gæti spjarað sig hjálparlítið sem persóna í skáldskap.

Sukklíf og helsjúkt hjónaband Margrétar prinsessu hefur einnig með smá kryddi reglulega kippt þáttunum upp um einn gír eða svo. Og aldrei hefur hún verið hressari en í þriðju seríu þar sem Helena Bonham-Carter glansar í hlutverki hennar.

Hún og sá endalaust vanmetni leikari Clancy Brown, sem Lyndon B. Johnson, forseti Bandaríkjanna, eru burðarbitar eins besta og umtalaðasta þáttar nýju seríunnar þegar Margrét mætir til kvöldverðar í Hvíta húsinu.

Þrátt fyrir ströng fyrirmæli frá Betu, stóru systur, um að hún eigi að bera sig konunglega sleppir hún fram af sér beislinu, fer með klámvísur, gerir lítið úr John Kennedy og heillar Johnson upp úr skónum, opnar lánalínu og bjargar efnahag Bretlands.

Frábær þáttur og skemmtileg saga en því miður algert kjaftæði byggt á staðreyndum. Peter Morgan, þáttarstjórnandi The Crown, hefur viðurkennt að hafa skellt skáldafáknum á skeið í þessum þætti og búið til hliðarveruleika þar sem Margrét ryður út úr sér klámvísum, smellir kossi á forsetann og snýr heim sem hetja.

Hún mætti vissulega til kvöldverðar í Hvíta húsinu, ásamt eiginmanninum Snowdon lávarði og í dagbók Hvíta hússins var fært til bókar að forsetinn hefði dansað umtalsvert þetta kvöld, við flestar konur á staðnum og hefði gengið heldur seint til náða.

Óskir bresku ríkisstjórnarinnar um lánafyrirgreiðslu voru ekki á dagskrá prinsessunnar. Ekkert frekar en sá gagnkvæmi skilningur sem á að hafa myndast milli varaforseta Kennedys og varadrottningar Elísabetar. En hafa skal það sem betur virkar

Prins pervertanna

Andrés prins hefur lagt sitt þunga lóð á vogarskálar gremju móður sinnar og hefur heldur bætt í ef eitthvað er í seinni tíð. Eins og fífl hefur hann með perversjónum og hroka sennilega verið útlægur ger úr höllinni. Hann fitjaði upp á sitt konunglega trýni í fyrra þegar hann tjáði sagnfræðilegum ráðgjafa þáttanna að hann myndi aldrei horfa á The Crown.

Sennilega eins gott hans vegna en við erum alveg til í að fá að sjá meira af skandalasögunni endalausu sem hann hefur skrifað sjálfum sér á lífsleiðinni.

Ekki alveg Júlía og Rómeó

Eins og frægt er orðið hafði Camilla Shand, síðar ParkerBowles, hernumið hjarta Prinsins af Wales löngu áður en hann kvæntist lafði Díönu Spencer þrátt fyrir yfirlýsingar um að hann væri ekki alveg viss um merkinu þess að vera ástfanginn.

Þessi frumástarsaga prinsins er ýkt hressilega í The Crown þar sem Karl og Camilla verða ígildi Rómeó og Júlíu sem Mountbatten lávarður, frændi hans, og amma hans, Elísabet drottningarmóðir, gengu úr skugga um að fengju ekki að njótast og fleyttu Camillu í hjónaband með sperrileggnum Parker-Bowles.

Þetta gengur ekki alveg upp þar sem Mountbatten og drottningarmóðirin voru svarnir óvinir sem hefðu seint gengið í slíkt bandalag. Ást Karls á Camillu eins og hún birtist í þáttunum kviknaði áður en kynni þeirra hófust síðla árs 1972.