Baldur um að hafa verið kallaður gyðingahatari: Héldu líklega að ég væri stórhættulegur

Dvöl íslenska hópsins hefur að mestu leyti gengið áfallalaust fyrir sig í Tel Aviv en það eru alls ekki allir heimamenn hrifnir af framlagi Hatara og okkar Íslendinga í Eurovsion í ár.

Baldur Þórhallsson, prófessor í stjórnmálfræði, er hér í Tel Aviv með íslenska Eurovisionhópnum og lenti hann í þeirri óheppilegri lífsreynslu í vikunni að vera kallaður gyðingahatari á almannafæri.

„Það er svona einstaka aðili sem missir sig í þessu pólitíska andrúmslofti sem keppnin er haldin í. Bæði heima á Íslandi og hérna,“ segir Baldur

„Það er nokkuð hörð gagnrýni og stundum notuð sterk lýsingarorð heima í garð okkar sem eru fylgjandi því að taka þátt í þessari keppni og þetta á sér einnig stað hérna. Ég held að þetta tengist umfjöllun ísraelskra dagblaða á ummælum Hatara um stefnu ísraelskra stjórnvalda í garð Palestínu sem sumir Ísraelar, alls ekki allir, sem líta á þetta andgyðinglegan áróðir og þeir taka okkur ekki eins fagnandi eins og hinir,“ segir Baldur og bætir við:

„Ég lenti í því í fyrradag á götu hér í Ísrael að gangandi vegfarandi komst að því hvaðan ég væri og það var bara öskra gyðingahatari, gyðingahatari og aðrir vegfarendur litu upp og hugsuðu líklega hvaða stórhættulegi og furðulegi maður væri þarna á ferð. Ég kom mér bara í rólegheitunum í burtu,“ segir Baldur og bætir við að þetta hafi verið óþægileg tilfinning.

Mikið hefur verið rætt og ritað um íslenska atriðið í fjölmiðlum um alla Evrópu og vilja flestir meina að atriði sé hápólitískt. Baldur segir aftur á móti að keppnin hafi alltaf í grunninn verið mjög pólitísk.

Eurovision hápólitísk keppni

„Boðskapurinn er friðarboðskapur, samvinna og fjölbreytileiki og á þeim grundvelli er keppnin hápólitísk og það er í raun bara ákveðin pólitík sem má boða. Það má ekki vera með mjög sértæka gangrýni sem felur í sér andúð á tilsettum ríkjum eða í garð tiltekins atburðar. Það sem er verið að gera með Eurovision er að það er verið að reyna búa til rými sem tekur okkur í rauninni úr þessu dægurþrasi og átakastjórnmálum og búa til rými þar sem við fókuserum á það sem við eigum sameiginlegt, en ekki það sem sundrar okkur. Ég held að það sé algjörlega tilraunarinnar virði að taka þátt í þessu.“



Baldur hefur mikið rannsakað og kannað mjúkt vald.

„Það sem ég á við um mjúkt vald og Eurovision er að það er þegar ríki nota keppnina til þess að koma sínum skilaboðum á framfæri, bæði til sinna eigin landsmanna sem og allra annara. Svíþjóð er mjög gott dæmi um þetta. Boðskapur Eurovision á í rauninni mjög vel við hvernig Svíar líta á sjálfan sig og hvernig þeir vilja aðrir í heiminum líti á Svíþjóð.“