Menn geta ekki stofnað einkalífeyrissjóði eins og þeim sýnist

Skúli Eggert Þórðarson ríkisskattstjóri segir kommissjón af hvaða tagi sem er sé vitaskuld skattskyld. Og ekki sé hægt að stofna einkalífeyrissjóði eins og þeim sýnist, utan kerfis.

Kastljósþáttur gærkvöldsins hefur vakið mikla athygli, þar sagði af átökum ættingja um ætlaða digra sjóði Ingvars Helgasonar heitins, eiganda samnefnds bílaumboðs; sem eitt sinn var sagður ríkasti maður landsins. Haft var eftir lögmanni sem gætir hagsmuna eins þeirra sem nú veltir því fyrir sér hvað orðið hefur um þessa sjóði, að Ingvar sjálfur hafi sagt að þó allt færi í kaldakol á Íslandi, gæti hann og kona hans lifað það sem eftir er á fimm stjörnu hóteli. Þetta var með vísan til þess sem kallað var eftirlaunasjóður.

Sjá nánar um téðan þátt hér.

Umboðslaunamál verið til meðferðar hjá skattinum árum saman

Skúli Eggert sá þáttinn og segir, í samtali við Vísi, að hann geti með engu móti tjáð sig um málefni einstaklinga en almennt þá sé kommissjón auðvitað skattskyld. „Vel má vera að af þessu séu greiddir skattar, en þetta eru allt skattskyldar tekjur. Hvar svo sem menn geyma fjármunina, erlendis af einhverjum ástæðum, gjaldeyrisástæðum (?); þetta eru skattskyldar tekjur.“

Hvað varðar títtnefnda eftirlaunasjóði þá segir Skúli Eggert að um lífeyrissjóði gildi ákveðnar reglur. „Og menn geta ekkert búið til einkalífeyrissjóði. Aðalatriðið í þessu er að allar þær tekjur sem verið er að fjalla fram þarf að telja fram til skatts, og svo eiga menn afganginn. Mismunur er viðkomandi til frjálsra afnota.“

Skúli segir að mál sem um er rætt, umboðslaunamál, hafi verið til meðferðar hjá skattayfirvöldum árum saman. Þau voru miklu algengari á árum áður, fyrir um 20 til 40 árum en í seinni tíð. „Þá var það þannig að á stundum voru skyldur eftir hluti af tekjum á bankareikningum erlendis, en það er miklu auðveldara fyrir skattayfirvöld að fá upplýsingar um slíkt nú en var.“

Follow the money

Guðmundur Ólafsson hagfræðingur segir á Facebooksíðu sinni að mistök Ingvars Helgasonar hafi sennilega verið þau að „leggja sjálfur inn á reikning umboðslaun frá erlendum birgjum. Yfirleitt hafa auðmenn, útgerðarmenn og heildsalar, þann háttinn á að útlendingarnir leggja inn á reikninga þar sem aldrei er minnst á Íslendinginn. Hann fær síðan ríflegar útektaheimildir og kretitkort að vild.“

Skúli ítrekar að hann geti ekki tjáð sig um einstök mál en útskýrir fyrir blaðamanni að í þessu hafi verið þróun eins og í öðru; þetta fyrirkomulag með bankareikninga hafi þróast yfir í reikninga sem þessa. En, fyrir um tíu árum var komin upp sú staða að skattayfirvöld geta „kontrólerað“ hvoru tveggja. En slík mál eru þó reglulega í gangi. Skattayfirvöld hafi upplýsingar um neyslu erlendra kreditkorta hérlendis og þegar farið er yfir ákveðna fjárhæð kviknar á bjöllum skattayfirvalda. Fyrir nokkrum árum voru um 60 slík mál til skoðunar hjá skattayfirvöldum og helmingur þeirra voru vaxinn með þeim hætti að tilefni þótti til aðgerða.

„Lykilatriði í þessu er, follow the money, við eltum alltaf peningana,“ segir Skúli Eggert.