Hvers vegna getur heilbrigðisráðherra ekki svarað? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar 14. ágúst 2014 12:54 Til stendur að sameina heilbrigðisstofnanir í landinu. Ráðherra heilbrigðismála hefur haldið fundi með starfsfólki stofnana sem um ræðir, sveitarstjórnarmönnum o.fl. Rökin fyrir sameinu eru; styrkari stjórnun, aukið sjálfstæði, hagkvæmni og betri, öruggari og sveigjanlegri þjónusta. Á fundunum hefur ráðherra greint frá þessum markmiðum, og hlustað á heimamenn. Fagfólk, starfsfólk stofnana, sveitarstjórnarmenn og fleiri hafa sett fram spurningar enda um grundvallarbreytingu á heilbrigðiskerfinu að ræða. Nú er það svo að enginn hefur fyrirfram sett sig á móti þessum hugmyndum. Hinsvegar hefur starfsfólk stofnana, sveitarstjórnarmenn og aðrir kallað eftir svörum ráðherra og ráðuneytis um hvernig skal ná þessum markmiðum. Þeim spurningum hefur ekki, þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir. Það að setja fram spurningar um málið er ekki gagnrýni á það. Það verður ráðherrann að skilja. Nú er svo komið að ráðherra reynir ekki að svara þessum spurningum heldur vísar í fjárlög íslenska ríksins fyrir árið 2014. Þar kemur fram að allar stofnanir í sama heilbrigðisumdæminu eru undir sama fjárlagalið. Það eitt og sér ákveður ekki rekstarfyrirkomulag á stofnunum enda stjórna fjárlög ekki heilbrigðiskerfi þjóðarinnar. Þessi röksemdarfærsla ráðherrans heldur því ekki. Nei, ráðherran og ráðuneyti heilbirgðismála verður að geta svarað því hver ávinningurinn af þessum áformum er. Eitt er að hafa markmið en ráðherra og ráðuneytið hlýtur að geta svarað því hvernig á að ná þessum markmiðum? Er til of mikils mælst að fagfólk, sveitarstjórnarmenn og aðrir fái svör við spurningum sínum eða til hvers var samráðið í upphafi? Ráðherra verður að svara því hvernig hann hyggst uppfylla þessi markmið! Með einkavæðingu, niðurskurði, hvernig? Það að ráðherra setji svona fram og þurfi ekki að svara fyrir það gengur ekki. Hjálmar Bogi Hafliðason Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hjálmar Bogi Hafliðason Mest lesið Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson Skoðun Misfarir í Mosfellsbæ Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Gnexit Viðreisnar Bergþór Ólason Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir Skoðun Smekkvísi er ekki samningsbundin Ásgeir Guðmundsson Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason Skoðun „Nýjasta tíska, nýjasta tíska –allt innan fjárheimilda!“ Agla Þyri Kristjánsdóttir Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir Skoðun Þegar íslenskt auglýsingafé leitar til erlendra tæknirisa Hólmgeir Baldursson Skoðun Skoðun Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar Skoðun Þegar íslenskt auglýsingafé leitar til erlendra tæknirisa Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Námsmat í 10. bekk skólaárið 2026-2027 Gauti Eiríksson skrifar Skoðun Þjáist þú af staðreyndagreddu? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Landakortið minnkar ekki þótt lögreglustjórum fækki Lárus Bjarnason skrifar Skoðun Komdu með nestispeningana Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ósýnilegt fólk og sýnileg ábyrgð Þorvaldur Óttar Guðlaugsson skrifar Skoðun Bókun 35 - þarf virkilega að breyta stjórnarskránni? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun „Ný“ markmið í grunnskólum duga ekki Þórgunnur Reykjalín Vigfúsdóttir skrifar Skoðun Pólitískt fleipur landlæknis Bjarni Freyr Guðmundsson skrifar Skoðun Ákall um samstarf – Ekki bara samtal Anton Kári Halldórsson skrifar Skoðun Hvort á ég að kenna eftir fyrirmælum aðalnámskrár eða eftir getustigi nemandans? Eyjólfur Pétur Hafstein skrifar Skoðun Myndin sem þú mátt ekki sjá Anna Laufey Stefánsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar Skoðun Áttu áttu? Lilja Rannveig Sigurgeirsdóttir skrifar Skoðun Þegar sannleikurinn þjónar ekki óttanum Helena Jónsdóttir skrifar Skoðun Peningaglýjuórar meiða íslenskan almenning -Opið bréf til Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra Örn Karlsson skrifar Skoðun Íslenskt táknmál í stefnu – en hvar eru aðgerðirnar? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Ísland sé frjálst, meðan sól gyllir haf Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Misfarir í Mosfellsbæ Sólveig Anna Jónsdóttir skrifar Skoðun Gilda lögin bara þegar okkur hentar? Sandra Hlín Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Handbók MAGA hreyfingarnar: Flood the zone with shit Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Smekkvísi er ekki samningsbundin Ásgeir Guðmundsson skrifar Skoðun „Nýjasta tíska, nýjasta tíska –allt innan fjárheimilda!“ Agla Þyri Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Reykjavík á ekki að gera allt ein Björg Magnúsdóttir skrifar Skoðun Gnexit Viðreisnar Bergþór Ólason skrifar Skoðun Ósýnilega fólkið Kristbjörg Þórisdóttir skrifar Sjá meira
Til stendur að sameina heilbrigðisstofnanir í landinu. Ráðherra heilbrigðismála hefur haldið fundi með starfsfólki stofnana sem um ræðir, sveitarstjórnarmönnum o.fl. Rökin fyrir sameinu eru; styrkari stjórnun, aukið sjálfstæði, hagkvæmni og betri, öruggari og sveigjanlegri þjónusta. Á fundunum hefur ráðherra greint frá þessum markmiðum, og hlustað á heimamenn. Fagfólk, starfsfólk stofnana, sveitarstjórnarmenn og fleiri hafa sett fram spurningar enda um grundvallarbreytingu á heilbrigðiskerfinu að ræða. Nú er það svo að enginn hefur fyrirfram sett sig á móti þessum hugmyndum. Hinsvegar hefur starfsfólk stofnana, sveitarstjórnarmenn og aðrir kallað eftir svörum ráðherra og ráðuneytis um hvernig skal ná þessum markmiðum. Þeim spurningum hefur ekki, þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir. Það að setja fram spurningar um málið er ekki gagnrýni á það. Það verður ráðherrann að skilja. Nú er svo komið að ráðherra reynir ekki að svara þessum spurningum heldur vísar í fjárlög íslenska ríksins fyrir árið 2014. Þar kemur fram að allar stofnanir í sama heilbrigðisumdæminu eru undir sama fjárlagalið. Það eitt og sér ákveður ekki rekstarfyrirkomulag á stofnunum enda stjórna fjárlög ekki heilbrigðiskerfi þjóðarinnar. Þessi röksemdarfærsla ráðherrans heldur því ekki. Nei, ráðherran og ráðuneyti heilbirgðismála verður að geta svarað því hver ávinningurinn af þessum áformum er. Eitt er að hafa markmið en ráðherra og ráðuneytið hlýtur að geta svarað því hvernig á að ná þessum markmiðum? Er til of mikils mælst að fagfólk, sveitarstjórnarmenn og aðrir fái svör við spurningum sínum eða til hvers var samráðið í upphafi? Ráðherra verður að svara því hvernig hann hyggst uppfylla þessi markmið! Með einkavæðingu, niðurskurði, hvernig? Það að ráðherra setji svona fram og þurfi ekki að svara fyrir það gengur ekki. Hjálmar Bogi Hafliðason
Skoðun Endurgreiðsla vegna viðhalds er fjárfesting til framtíðar Jóhannes Unnar Barkarson skrifar
Skoðun Hvort á ég að kenna eftir fyrirmælum aðalnámskrár eða eftir getustigi nemandans? Eyjólfur Pétur Hafstein skrifar
Skoðun Peningaglýjuórar meiða íslenskan almenning -Opið bréf til Kristrúnar Frostadóttur forsætisráðherra Örn Karlsson skrifar
Skoðun Íslenskt táknmál í stefnu – en hvar eru aðgerðirnar? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar